วันพุธ ที่ 21 สิงหาคม ในคาบเรียนที่ 3 ครูหยินว่างจากคาบสอน

จึงนั่งอ่านข้อความของผองเพื่อนพี่ ๆ จาก G2K

มีเสียงพุดคุยของนักเรียนประมาณ 6-7 คนยืนที่หน้าประตู

ขอสิ ๆ เกี่ยงกันไปมา

ครูหยินได้ยินแล้วก็เฉยเพลิดเพลินอยู่กับ G2K

สักครู....ตัวแทนของเสียงหนึ่งดังขึ้นมา.........

.ครูครับ...ขอสอบครับ...

ครูหยินหันขวับ ไปสบตาด้วยคำถามว่า..

อ้าวแล้วเมื่อวานไปไหนลูก (เพราะเมื่อวานได้สอบรายจุดประสงค์ห้อง ม.2/2 ไปแล้ว)

นักเรียนทั้งกลุ่ม ฮา พร้อมกับงง...

ไม่ครับผมมาขอสอบ(กระสอบ)เพื่อเอาไปเก็บขยะมาส่งครูครับ

....ว้า.....ครูหยินหนอ....เพราะภาษใต้แท้

พุดแค่สั้น ๆ ทำครูหยินหน้าแตก

หาเข็มเย็บไม่ได้...อาชีพครูมีอะไรให้ได้สนุกมากมาย

ไม่รู้ว่าครูหยิน ติด G2K มากไปหรือเปล่าเท่าทีรู้


เพราะฝัน..อยากเป็นนักเขียน


จึงหมั่นเพียร...เขียนทุกๆ วัน


ได้ถ่ายทอดประสบการณ์นั้น


ร้องเรียงฝันให้เป็นจริง


ก้าวให้ไกล...ไปให้ถึง


ไม่ต้องการเป็นที่หนึ่ง


แค่ไปถึงฝันก็เพียงพอ


เหนื่อยมากนักไม่เคยท้อ


มีแรงพอลุกขึ้นสู้ใหม่


ล้ม ๆ ลุก ๆ คลุกคลานไป


G2K เป็นแรงใจให้ก้าวเดิน


555...ครูหยินหัดเขียนกลอน