กลอนลำล่องลา แต่งโดย (ไม่ปรากฎบนาม) (พ่อเคน ดาเหลา บอกว่า หมอลำคง น่าจะเป็นผู้แต่งเพราะมีความสามารถด้านการแต่งกลอนลำในสมัยนั้น (ราว พ.ศ.2500)แต่ก็จำไม่ค่อยจะได้เพราะในแผ่นเสียงก็ไม่ได้บันทึกชื่อเอาไว้)ลำโดย บุญเพ็ง ใฝผิวชัย ศิลปินแห่งชาติ สาขาการแสดงหมอลำ
ความหมายของคำศัพท์ที่ใช้ในกลอนลำ (ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยผู้รู้ด้วย) ทั้งหมดได้เรียนปรึกษาพ่อเคน ดาเหลาศิลปินแห่งชาติ สาขาการแสดงหมอแล้ว (20 ส.ค.56 เวลา 09.20 น. ทางโทรศัพท์)
สิสั่งลา จะสั่งลา เหมิ๊ดกระบวนแล้ว สิ้นสุดการลำ
ม่มหุ่ง ตลอดจนสว่าง ด่วนมือ รีบกลับบ้าน
ส่ำเชื้อ หมู่เหล่า กะแซวๆขันนีนันกันร้อง เสียงร้องจนฟังไม่ได้ศัพท์
ขันก้องกะนีนัน ไก่ขันดังม่วนหลายตัว พ้นหุ่ง ตะวันส่งแสง แจ้งสว่าง
ฝูงส่ำเชื้อ ทุกหมู่เหล่า เมือบ้านเก่าหลัง กลับบ้านตนเอง
เอิ้นสั่งซ้ำ ลาอีกครั้ง ผลาน้องแม่นบ่อมี บุญไม่ถึง (พูดเชิงถ่อมตัว)
อ้ายพี่ ผู้ชายที่เกิดก่อน เอื้อยพี่ ผู้หญิงที่เกิดก่อน
นางหล่า น้องสาว (คำแทนตัว) เอิ้นสั่ง ร้องบอก
สิเหล่าลาผาม จะได้ลาเวทีที่ลำ สู่แนว ทุกอย่าง
วัดถังผ้า การจัดเรียงผ้าตกแต่ง มาลัยฮ้อยอยู่ผาม พวงมาลัยประดับเวที
งามเด้หน่อ สวยงามมาก ตีป่าว ตีฆ้องหรือกลองบอก
ดูเบิ่งสาภูพร้อม ดูแล้วสวยงามทุกอย่าง เป็นเกี้ยวก่ายหมอน วางซ้อนกันเป็นศิลปะ
ฮาวพาดผ้า ราวตากผ้า ดวงดอกไม่ตั้งอยู่นำเม็ง ดอกไม้ประดับกองบุญ
ขันโฑโถเที่ยง คันโทใส่น้ำ เต้าและเงี่ยงกระบวยพร้อมสูอัน ภาชนะบรรจุน้ำดื่ม และภาชนะสำหรับตักดื่ม
สู่ชั้นสาดเสื่อผามเพียง ลาทุกสิ่งรวมถึงลาเวทีที่ลำด้วย ลำยาว ลำเป็นเสียงเอื้อนยาวๆ เล่นลูกคอก่อนจะลง
พ่อเฮือน หัวหน้าครอบครัว ให้ค่อยอยู่ ให้อยู่ดีกินดี
มาต้อง มาประชิดติดตัว เข็ญฮ้าย สิ่งเลวร้าย
ปิ้งป่อน (ปิ้ง=ย่าง) ป่อน (ยื่นให้) คราวบ้าน ช่วงระยะทางระหว่างหมู่บ้านกับหมู่บ้าน
งัวควย วัว และควาย ลาจนเสี่ยง (เสี่ยง=หมด) สิ้นต่อน (ก้อนเนื้อ)
เสียดายเด่ เสียดายมากๆ เลย ผักอีตูตายดอม ผักแมงลักตายไปด้วย
อย่าได้ไลนางเด้อ อย่าลืมกันนะ บาดเทื่อไกลเมือบ้าน เวลาห่างกันอย่าลืมกัน
ตากต้าน ลักษณะที่หย่อนยาน หำยาน ลูกอัณฑะเหี่ยว
สิต้อนตี่แต้น เดินอ้อนแอ้น ฮ่ำคะนิงหา หวนคิดถึงเป็นประจำ
หลาบหล่าย สูงสง่า ผมเซาไกลล้านแย่ หัวล้านสองข้างตรงกลางหน้าผากผมดก
อีน้อง สรรพนามเรียกตัวเอง ให้ล่ำคอย ให้คิดถึงด้วย
ของต้อน ของฝาก เฮืองแสงสุริเงก เคียงคู่กับแสงตะวัน
มื้อใหม่ วันใหม่ ฮูงเฮือง รุ่งเรือง
แหน่นอั่งเงินคำ มีเงินมาก (อั่ง=แออัด) ยู้ส่ง, ยู้ (ดันขึ้นไปสูง)
ล่ำเล ดูแล ตุ้ม ปกครอง
โภยภัยสัง (สัง=อะไรทั้งหลาย) มาต้อง มาถึงตัว
คันเจ้านอน (คัน=ถ้า) เจ้านอน คองถ่า=รอคอย
สิตื่มมา (ตื่ม=เติม) จะเติมให้ ลาต่าว (ต่าว=กลับ) ลากลับบ้าน
ปล่อยควยกินกล้า ปล่อยควายกินต้นกล้าข้าว จ่ม=บ่น พ่องดน (พ่อง=พร้อมกับ)
(โดน=นาน)
