ยามใดสยายกลีบเบิกบาน  เพียงรับอรุณฉานวันใหม่

เจ้าก็พาโลกนี้ศิวิไล.          ดั่งได้ยิลสรวลมวลผกา

   

        ฤามีมนตร์มายาขับไส.         รุกไล่ขึงเครียดโทษา

เพียงยลผ่านพิศวิจิตรา.                 ราวจิตถึงสวรรค์ยาทันใด

  

      ชั่วขณะหนึ่งคิดแดนบดี.                ล้วนเสรีอิสระแจ่มใส

ห้วงน้ำฉ่ำชื่นเย็นใจ.                            อาบอิ่มอย่างไร้อาทร

  โลกจริงหรือสิ่งมายา.            ใยมากังขาสังหรณ์

เพียงจิตน้อมไปใยนิวรณ์.           รู้ผ่อนรู้เบาจงเข้าใจ

  นี่คือพล่ังชุบชีวิต.                  ที่จิตจักรวาลมอบให้

ส่งพลันรับพลันทันใด.                 จิตสบายรับได้แต่สิ่งดี

  เมื่ออรุณเบิกฟ้ายามใด.             เห็นมวลแมกไม้หลากสี

นั่นคือสื่อสัญญาณอรณี.              รายล้อมคนดีให้เบิกบาน

                                   ตันติราพันธ์

 ง.                                 20/08/2556