พักใจตรงนี้ เถิดที่รัก

 

 

...

เชื่อเถิดว่าตรงนี้ยังมีรัก
ที่ทอถักสายใยไม่สุดสิ้น
พร้อมคิดถึงห่วงหาเป็นอาจิณ
อุ่นไอดินโอบจันทร์ตะวันจาง

มีท้องฟ้าสดใดในยามเช้า
ทะเลเว้าเพลงวอนตอนรุ่งสาง
สายฝนพรำโลมไล้ใบไม้บาง
ลมพลิ้วร่างผ่านแก้มแซมไอเย็น

และพื้นที่ตรงนี้ยังมีฝัน
มีตะวันสีทองให้มองเห็น
สงบง่ายเงียบงามตามที่เป็น
แต่โดดเด่นด้วยน้ำใจและไมตรี

ก็เมื่อดินถิ่นนี้มีชื่อ "บ้าน"
กำซาบซ่านหวานรักเป็นสักขี
คือเมืองแก้วแดนทองของชีวี
มาพักใจตรงนี้...เถิดที่รัก

...

 

............................................................................................................................................

 

คิดตามกวี ...

 

...

ตื่นขึ้นมา ... เปิดหน้านี้
อ่านอีกที ... ก็อบอุ่น
ธรรมชาติ ... หอมละมุน
ไอดินกรุ่น ... ไอน้ำเย็น

...

 

แด่ความสุนทรียทางอารมณ์ทุกท่านครับ

บุญรักษา :)...

 

............................................................................................................................................

ขอบคุณกวีนิพนธ์ ...

ฤชุดาปารินทร์  พรหมสถิตย์.  เพราะที่นี่ยังมีรัก.  สุโขทัย : สำนักหนังสือโรงนาบ้านไร่, ๒๕๕๖.