ความก้าวหน้าของสื่อเทคโนโลยี เป็นนัยว่า  พูดจาประสาออนไลน์น์

ไฮเทคโนโลยีส่งผลให้เกิดความฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือย เกิดการวินาศกรรมทางอารมณ์

และสังคม บั่นทอนการพัฒนาทางอารมณ์...เพราะต้องสื่อสารผ่านระบบอินเทอร์เนต เกิดความสิ้นเปลืองงบประมาณ ลดการพูดจาสื่อสาร ทำให้ขาดทักษะการพูด ทั้งยังไม่ได้พัฒนาทักษะการเขียน  .เพราะทุกครั้งที่เขียนกลับเป็นภาษาวิบัติ...ส่งผลให้ภาษาไทยผิดเพี้ยนไป

            การสื่อสารอาศัยการกดแป้นตัวอักษร ด้วยใจจดใจจ่อ จนก่อให้เกิด

สังคมก้มหน้า...บ่อยครั้งที่กลุ่มวัยรุ่นนัดพบปะกันที่ร้านอาหาร แต่ทันทีที่ถึงโต๊ะอาหารกลับคุยกันทางออนไลน์..หัวเราะกันกิ๊กกั๊ก โดยที่คนอื่นในโต๊ะเดียวกันอาจไม่รู้เรื่องตามประสีประสา   เวทีการเจรจากลับหายไป...(ถ้ารู้ว่านัดพบกันแล้วคุยทางทางไลน์แล้วจะนัดมาทำไมกัน)  ส่งผลให้วัยรุ่นสมัยใหม่ ขาดเสียงหัวเราะ  ขาดร้อยยิ้มของมิตรภาพที่จริงใจ ขาดการโต้ตอบกันอย่างสนุกสนาน ไม่เหมือนวันวันวันที่ไม่มีสังคมออนไลน์