อานิสงส์ความตาย "ได้เห็นความรัก ได้เห็นความสามัคคี ได้เห็นไมตรี ได้เห็นความดีของผู้ตายปรากฎ ได้ลดอหังการมมังการของตนเอง"

๑๑/๐๘/๒๕๕๖

**************


ชาวพุทธสุดเศร้า!เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) มรณภาพ

http://www.thairath.co.th/content/edu/362663

http://www.mcu.ac.th/site/news_in.php?group_id=1&NEWSID=10238

http://www.dailynews.co.th/thailand/225083

http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1376106648&grpid=00&catid=&subcatid=

 

                                          


           เมื่อตอนเช้าผมยุ่งกับงานซ่อมคอมและจัดเครื่องเขียนที่ซื้อมาเมื่อวานเข้าที่ เลยไม่มีเวลาเขียนบันทึก  ตอนนี้เริ่มว่างแล้วจึงอยากเขียนแสดงความรู้สึกไว้  ณ ที่นี้สักเล็กน้อย


          

       

             วันนี้เช้าผมได้นำวิทยุธานินทร์ของแม่ที่วางอยู่บนกล่องเหนือที่นอน มาเปิดฟังเพลงและฟังข่าวไปพร้อมกับการซ่อมคอมพิวเตอร์ที่น้องหมิวนำมาให้ซ่อมตั้งแต่เมื่อวาน  เนื่องจากยุ่งในการจัดของที่พึ่งซื้อมาจากอุตรดิตถ์เมื่อวานจึงไม่ได้ซ่อม มาซ่อมเอาตอนเช้าอีกวัน  ฟังวิทยุไปด้วยซ่อมคอมไปด้วยได้ยินข่าวการมรณภาพของเจ้าประคุณสมเด็จฯท่านจากสถานีวิทยุของ ททท. ๗ นาฬิกาแล้ว  ให้รู้สึกขนลุกชูชันไปทั้งตัว  ไม่เข้าใจว่าในขณะนั้นมีความรู้สึกอย่างไร  พอได้ยินใครมาทักที่ภาพและถามถึงผู้ที่อยู่ในภาพอีกว่าใช่ท่านหรือไม่  ก็เกิดอาการขนลุกชูชันไปทั้งตัวอีกครั้ง  ลึก ๆ ในใจแล้วอยากพูดอยากกล่าวอะไรออกมาเกี่ยวกับท่านบ้าง แต่ก็มีน้อยคนนักในหมู่บ้านที่รู้จัก จึงเก็บความรู้สึกลึก ๆ เอาไว้ภายในแต่เพียงผู้เดียว 

             โดยความรู้สึกส่วนตัวและที่ได้สัมผัสใกล้ชิดกับเจ้าประคุณเมื่อครั้งที่ผมยังเป็นพระอยู่  เห็นว่าท่านเป็นพระสงฆ์ที่เคารพกราบไหว้ได้อย่างสนิทใจอีกรูปหนึ่ง  เป็นเสาหลักของพระสงฆ์ฝ่ายมหานิกายที่มีบทบาทในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปต่างประเทศเป็นอย่างมาก  ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช  ได้เป็นประธานในพิธีประสาทปริญญาบัตรให้กับพระภิกษุ สามเณรที่จบพุทธศาสตรมหาบัณฑิต และพุทธศาสตรบัณฑิต หลายรุ่นที่ผ่านมา  ยังความปลาบปลื้มโสมนัสยินดีต่อพระมหาบัณฑิตและพระบัณฑิตผู้เข้ารับปริญญาเป็นอย่างยิ่ง




 

            ขณะที่ผมยังไม่ได้ลาสิกขา ได้มีโอกาสเข้ารับปริญญาบัตรกับมือของท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ที่พุทธมณฑล นครปฐม  เมื่อ วันที่ ๑๑ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๔๖  (ขณะนั้นการจัดสถานที่ไม่มีดอกไม้มากมายเหมือนรูปที่นำมาประกอบด้านบน)   ผมจบพุทธศาสตรบัณฑิต  คณะครุศาสตร์  สาขาวิชาสังคมศึกษา  (เกียรตินิยมอันดับสอง) รุ่นที่ ๔๘  ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์) 

                             

           ญาติไปด้วยไม่กี่คน  มีแม่พี่สาวหลานชาย และน้าอีกสองคนเท่านั้น  ตอนเย็นแม่ก็มาถามอีกว่า  "ใช่องค์ที่ลูกรับปริญญาด้วยหรือไม่"  ผมตอบแม่ว่า "ใช่แล้วครับ  องค์นั้นแหละ"  แม่จะเป็นผู้ติดตามข่าวสารบ้านเมืองทางทีวีอยู่เป็นประจำ  พอแม่ถามผมก็ให้รู้สึกขนลุกชูชันอีกรอบหนึ่ง  วันนี้เป็นแบบนี้ถึงสามครั้ง  น่าเสียดายพระสงฆ์ผู้ใหญ่ที่มีความสำคัญต่อพระพุทธศาสนาอีกรูปหนึ่งที่ต้องมามรณภาพ  

        ในมรณกาลครั้งนี้ผมขอกราบแสดงความเคารพและอาลัยรักต่อการจากไปของเจ้าประคุณท่านเป็นอย่างสูงยิ่ง

                                                      

             “กายกมฺมํ  วจีกมฺมํ มโนกมฺมํ อโหสิกมฺมํ  สพฺพปาปํ  วินสฺสนฺตุ”

             สิ่งใดที่ผมผู้เขลาเบาปัญญาและญาติทั้งหลายได้ล่วงเกินต่อเจ้าประคุณสมเด็จฯท่าน ก่อให้เกิดเป็นบาปทางกาย วาจา และใจ ขอให้เป็นอโหสิกรรมหมดสิ้นต่อกันด้วยเถิด..


                  

                    

          *พฤษภกาสร  อีกกุญชร อันปลดปลง  โททนต์เสน่งคง  สำคัญหมาย  ในกายมี

             นรชาติวางวาย  มลายสิ้น  ทั้งอินทรีย์  สถิตทั่ว  แต่ชั่วดี  ประดับไว้ในโลกา*

                         (สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรส : กฤษณาสอนน้องคำฉันท์)



๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๖

พรพจน์  เรียงประพัฒน์