ช่วงนี้ก็ใกล้วันแม่แล้วสินะ...แม่ผู้เป็นที่รักของหมูจ๋าท่านได้จากไปเมื่อปี 44 รวมแล้วก็ 12 ปีพอดี ความรักที่แม่มีต่อหมูจ๋า  หมูจ๋าจำได้เสมอ  แม่เล่าว่าก่อนที่จะคลอดหมูจ๋าออกมานั้น ท่านได้หกล้มจนปวดท้องมากตอนนั้นท้องแก่ 8 เดือนแล้ว ทนจนครบกำหนดคลอด หมูจ๋าจึงทะยานออกจากท้องแม่โดยที่หมอตำแยไม่ได้ตัดสายสะดือเลยเพราะมันขาดไปเอง หมอตำแยยังบอกว่า อี่หล้ามันจะโตหรือเปล่าน้อ  แต่จนกระทั่งวันนี้หมูจ๋าก็โตมาจนอายุเลข4นำหน้าแล้ว อิๆ แม่รักลูกมากแค่ไหนลูกรู้ดี แต่ว่าเรารักลูกแค่ไหนนั้นไม่รู้จริงๆเพราะหมูจ๋าไม่มีลูก  แต่ในชั่วชีวิตนี้ขอแค่ให้ได้รู้ว่าแม่รักเรามากเพียงใดก็พอแล้ว  คำสอนทุกคำของแม่ยังก้องอยู่ในหูตลอดเวลา แม่สอนว่าการที่จะเป็นคนดีนั้น เราต้องรักพ่อ-แม่ผู้ให้กำเนิด  รักในผืนแผ่นดินเกิด รักในองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว  รักสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ รักในความเป็นคนไทยที่จะต้องปกป้องสถาบันและแผ่นดินเกิด เสียดายที่เราไม่ใช่ผู้ชายงั้นคงเป็นทหารไปแล้ว หมูจ๋าเชื่อมั่นในคำสอนของแม่เสมอ ท่านยังสอนว่าอย่าเอาเปรียบผู้อื่น อย่าเบียดเบียนใครทั้งกาย วาจาและใจ ยึดมั่นในศาสนาประพฤติตนให้อยู่ในกรอบของสังคมอันดีงาม โอ๊ย!เยอะแยะแต่หมูจ๋าก็ปฏิบัติได้นะ บางคนอาจคิดว่าเยอะจังการทำตัวให้เป็นคนดีนั้นยากเหลือเกินทำชั่วง่ายกว่า  แต่ความดีถึงจะทำยากแต่ก็ทำได้น่า ถ้าเรามุ่งมั่นและตั้งใจทำ ไม่ยากหรอกค่ะ ทุกวันนี้ไม่เคยลืมคำสอนของแม่เพราะแม่ของหมูจ๋า คือ SUPER GIRL ค่ะ เนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา ของสมเด็จพระราชินี ลูกข้าแผ่นดินคนนี้ขอให้แม่ของแผ่นดินจงทรงพระเกษมสำราญและมีพระชนมายุยิ่งยืนนาน ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ฯ