เผลอไปเดี๋ยวเดียวจริงๆ วันแม่เวียนมาบรรจบอีกรอบแล้วหรือนี่ ? วันก่อนไปทานอาหารเห็นแม่ค้า มีอายุแล้ว.ทำให้คิดถึงแม่ขึ้นมากับเขาด้วย..จ่ายค่าอาหารแล้ว ช่วยจ่ายค่าน้ำให้เธออีก ๑๐๐ บาทแล้วบอกว่า..ขอกอดหน่อยน๊ะ เพราะผมคิดถึงแม่..เมื่อก่อนเวลากลับไปเยี่ยมแม่ ผมมักจะให้เงินแม่ เพื่อให้ท่านจ่ายค่าน้ำบ้าง ค่าไฟบ้าง..พอปล่อยมือจากแม่ค้าผมน้ำตาไหลเพราะปกติเวลาพบแม่..ผมจะกอดท่านเสมอ..แม่ค้าคนนั้นตกใจสิครับ..วันนี้นำรถไปซ่อมที่เดิมและออกมาทานมื้อเที่ยงที่ร้านเดิมอีก  ศรีภรรยานั่งคุยกับแม่ค้าคนนั้น..และได้บอกไปว่า..พี่เขาเป็นคนแบบนี้เอง เวลาพบคนที่สูงอายุกว่าพี่เขามักจะขอกอดเสมอ..เขาคงคิดถึงแม่จริงๆ..และเขาคงมิได้กอดแบบชู้สาว..แม่ค้าจึงเข้าใจ..เราจึงจากกันด้วยความรักและความเข้าใจว่า..ที่ผมกอดนั้นเป็นเพราะรัก..และคิดถึงแม่..