กราบสาธุ.....ท่านกัลยาณธรรม และรัตนมิตรของลุงเหมยทุกท่าน วันนี้เรามาพูดคุยทำความเข้าใจกันต่อว่า ศีล สมาธิ ปัญญา เมื่อเกิดขึ้นที่ใด มรรคมีองค์ ๘ ก็มีอยู่ในที่นั้น ซึ่งมีรากเหง้าจาก ศีล สมาธิ และปัญญา ซึ่งเรียกว่า พระไตรลักษณ์ ซึ่งมีอยู่ในพอง อยู่ในยุบ ยังจำได้ไหมครับว่าเราเคยพูดกันไปแล้วเรื่องพอง ยุบ
ซึ่งเป็นการกำหนดจิตว่า รู้ตนอยู่ตลอดเวลา จำได้หรือยังครับเอ้างั้นว่ากันต่อ.....
พระไตรลักษณ์มีอยู่ในพองในยุบได้อย่างไร การที่เรารู้ และเห็นว่า อาการพอง อาการยุบที่เกิดขึ้น คงอยู่ และก็หายไปแล้วเกิดขึ้นใหม่แล้วก็หายไปอีก สลับกันอยู่ อาการอย่างนี้เป็น อนิจจัง
เมื่อกำหนดจิตไป กำหนดไป เวทนาก็เกิดขึ้นรู้สึกเจ็บ ปวด ตรงนั้น ตรงนี้ อาการอย่างนี้เป็น ทุกขัง เมื่อกำหนดจิตว่า พอง (คือหายใจเข้า)เราจะให้ยุบก็ไม่ได้ เมื่อเวทนาเกิดขึ้น จะบังคับไม่ให้มันเกิดก็ไม่ได้ อาการพองก็ดี
ทุกขเวทนาก็ดี ไม่อาจจะบังคับอะไรได้เลย อาการอย่างนี้เป็น อนัตตา
ดังนั้นในขณะที่เราเอาสติมากำหนดที่กาย เวทนาจิต และ ธรรม ตัวอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา จะคลุกเคล้าอยู่กับรูปนามที่เรากำหนดตลอดเวลา รูป นาม เมื่อเกิดขึ้น ณ ที่ใด พระไตรลักษณ์ ก็มีอยู่ที่นั่น อุปมาเหมือนเมื่อเห็นเสือ
ก็ย่อมเห็นลายเสือฉะนั้น
พองหนอ ยุบหนอ มีค่าสูงมากเปรียบเหมือนยาเม็ดเดียว แต่ประกอบด้วยตัวยาที่มีคุณค่าหลายสิบชนิด
คือมีคุณธรรมหลายสิบอย่างในที่เดียวกัน นอกจากจะมี ศีล สมาธิ ปัญญา และมีพระไตรลักษณ์
โพธิปักขิยธรรม ๓๗ และญาณ ๑๖ ก็ยังมีอยู่ในพองในยุบด้วย ( สติปัฏฐาน ๔ , สัมมัปปธาน ๔ , อิทธิบาท ๔ , อินทรีย์ ๕ พละ ๕ , โพชฌงค์ ๗ , มรรค ๘ ) คุณธรรมทั้งหมดนี้ มีอยู่ในพอง ในยุบ ทั้งสิ้น
.....เป็นไงครับ พูดไปคุยกันไปมีอะไร ๆ โผล่ขึ้นมาเรื่อย ๆ รู้ไหมว่านี่กำลังจะยุ่ง กำลังจะเบื่อที่จะคุยกับลุงเหมยแล้วใช่ไหมล่ะ...ไม่เอาน่า...อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน คุยกันไป เดี๋ยวก็จะรู้และสนุกไปเอง เพียงแต่ว่าขณะนี้ จิตของเราฝึกกันดีแล้วหรือยัง.....เอ้าฟังบทความนี้ก่อน....ปริโญ เปยฺย อตฺตานํ จิตฺตเกลฺเสหิ ปณฺฑิโต....แปลความว่า....บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้ว จากเครื่องเศร้าหมองจิต......วันนี้เอาเพียงแค่นี้ก่อน คราวต่อไปก็เตรียมใจ เตรียมกายให้ดีก็แล้วกันเพราะเราจะเริ่มจริญวิปัสสนากรรมฐานในแนวสติปัฏฐาน ๔ กัน
วันนี้ขอกราบสาธุทุกท่านเพียงแค่นี้ก่อน..ขอความเจริญในธรรมจงตั้งมั่นในดวงจิตของท่านทุกคน...เทอญ...ขอได้รับการคารวะเคารพ จากใจของลุงเหมยทุกท่านทุกคน...สาธุ....
สาธุ...สาธุ...สาธุ !