บันทึกในข้อนี้ ก็เป็นอีกตอนหนึ่งในบันทึกชุด " หลวงพ่อบางกอก ( บันทึก 043---047 ) ที่ผู้เขียน ๆ ไว้เมื่อครั้งเดินทางไปร่วมบวชถวายกุศลแด่ในหลวงเนื่องในโอกาศพระชนม์มายุครบ 80 พรรษาที่วัดไทยพุทธคยา ประเทศอินเดีย เมื่อปี 2550
คำนำ---บันทึกนี้ จะเน้นให้เห็นถึง บาป,บุญ,คุณโทษ ที่ผู้กระทำนั้น ย่อมจะได้รับผลตอบสนอง ตามความหนักเบาที่ได้กระทำลงไป ไม่ว่าจะเป็นกรรมดี หรือกรรมชั่ว ผิดกันเพียงแต่ช้า หรือเร็ว ในชาตินี้ หรือชาติหน้าหรือชาติอื่น ๆทุกวันนี้ เราจะเห็นได้ว่ามีผู้กระทำกรรมชั่วกดขี่่ข่มเหงเพื้่อนมุษย์ร่วมโลกเดียวกันมากขึ้นอย่างน่าใจหาย แต่ก็ยังเคราะห์ดีอยู่บ้างที่ก็ยังมีเพื่อนมุษย์อีกหลายคนหรือหลายกลุ่มยังคอยขัดขวาง และร่วมกันช่วยเหลือผู้ถูกกดขี่เหล่านั้นมากเหมือนกัน พวกเขาเหล่านึั้ช่วยเหลือผู้ถูกกดขี่อย่างเสียสละ น่ายกย่อง ดังเข่นกลุ่มมูลนิธิการกุศลเก็บศพไร้ญาติ,กลุุ่มช่วยเหลือเด็ก,สตรี,ที่ถูกทารุณกรรม ลวนลามทางเพศ,กลุ่มกู่้ภัย ต่าง ๆ เป็นต้น บันทึกนี้ จะกล่าวถึงกลุ่มคนที่เข้าช่วยเหลือครูสาวในแดงห่างใกลที่ถูกข่มขืน โดยไม่มีใครช่วยได้ ด้วยวิธิการเข้าช่วยเหลือในรูปแบบที่ต่างจากแบบใด ๆ ที่เคยมีมา การช่วยเหลือจะดำเนินไปอย่างไร โปรดรออ่านต่อไปตอนหน้าครับ
สวัสดีค่ะคุณพ่อสกล
เห็นออนไลน์ตั้งแต่เช้า
แอบคิดว่าจะได้อ่านบันทึกใหม่
แล้วก็เป็นจริงด้วย
ขอบคุณค่ะรออ่านนะคะ
เรียนคุณบุญรุ่ง ฯ
ยังคงเป็นเสือปินไวสำหรับเว็บผมอย่างเคยนะครับ ขอขอบคุณที่ติดตามเอาใจช่วยตลอดมา
ความจริงก่อนนำลงก็ยังขยาด ๆ อยู่เหมือนกันกลัวจะมีปัญหาเหมือนอย่างรูรถจักรยานสามล้อ
แต่เมื่อตรวจสอบแล้วตรวจสอบอีกพบว่าไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นอีก จึงกล้านำลง เมื่อไม่พบข้อผิด
พลาดอีกก็ดีใจสุด ๆ และดีใจยิ่งขึ้นเมื่อเจอเจ้าเก่าให้กำลังใจเหมือนเดิม ขอบคุณและขอบคุณ
ขอบคุณค่ะ ที่นำสิ่งดีงามมาเผยแพร่