สันโดษ อ้างว้าง หรือโดดเดี่ยว

สันโดษ....
อาจจะดูเหมือนว่า ไม่ต้องการให้ใครเข้ามาในชีวิตอีก
มีความสุขเท่าที่ตนเองมีอยู่ได้
แต่ก็ไม่ใช่ว่าสันโดษต้องการที่จะอยู่คนเดียว


โดดเดี่ยว....
อาจจะต้องการผู้คนอีกมากมายให้เข้ามาในชีวิต
อาจจะมีความสุขได้จากการที่ผู้อื่นมอบให้
แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นใครก็ได้ที่เข้ามาในชีวิตของโดดเดี่ยว


อ้างว้าง....
อาจต้องการให้ใครบางคนเข้ามาหรือไม่เข้ามาในชีวิตก็ได้
อาจจะมีความสุขจากตนเองหรือผู้อื่นก็ได้
ไม่มีใครทำให้อ้างว้างเกิดขึ้น นอกจากตัวเราเอง
และไม่มีใครทำให้อ้างว้างหายไป นอกจากตัวเราเองเช่นกัน


หรือบางทีมันอาจจะไม่สำคัญว่าเราเป็นคนที่..
สันโดษ..
โดดเดี่ยว..
หรือ อ้างว้าง..

มันสำคัญตรงที่ไม่ว่าเราจะ
สันโดษ..
โดดเดี่ยว..
หรือ อ้างว้าง..
ใครที่ยังยืนอยู่ข้าง ๆ เราเสมอ


ตอนนี้ฉันเป็นโรคคุณสุกคุณใสคะ
แถมด้วยต่อมน้ำเหลืองอักเสบ
การเป็นโรคนี้ มันทำให้ฉันทั้งสันโดษ โดดเดี่ยว และอ้างว้าง
แต่คนที่ยังคอยปลอบโยนฉันเสมอ แม้ไม่ได้อยู่ข้าง ๆ ก็คือแม่ของฉันเองคะ
ตอนนี้ถึงฉันจะตัวลายเหมือนตุ๊กแก
แต่แม่ก็ยังกอดฉันไว้เสมอ
ขอบคุณรักของแม่คะ ที่ยังรัก ตอกน้อยเส้นนี้
รักแม่คะ...





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความทรงจำในฝ่าเท้า



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เข้ามาใน G2K นะคับ แล้วจะไม่ โดดเดี่ยวและอ้างว้าง ส่วนถ้าต้องการสันโดษ ก็เป็นความต้องการเฉพาะบุคคลนะครับ เป็นกำลังใจครับ

เขียนเมื่อ 
สวัสดีคะคุณ nobita ณ ที่แห่งนี้คำว่าสันโดษคงใช้ไม่ได้คะ เพราะอยากให้ทุกคนได้แชร์เรื่องราวต่าง ๆ กัน ขอบคุณกำลังใจดี ๆ คะ