คำว่าแม่ นั้นยิ่งใหญ่กว่าคำใดๆ บนโลกนี้ ที่ฉันรู้จัก แม่ในความคิดของฉัน คือผู้ให้มียิ่งใหญ่ที่สุดในโลก แม่สร้างคนให้เป็นคน แม่คอยให้กำลังใจ ปลอบโยนลูกเมื่อลูกท้อแท้ แม่คือครูคนแรกของลูก สอนให้ดูกินข้าว อาบน้ำ แต่งตัว จับมือลูกเขียนหนังสือตัวแรก สอนการบ้านลูก ส่งเสียลูกจนจบการศึกษาให้สูงที่สุด แม่อดทนเสมอ กับคำบ่นของลูก เก็บเงินเพื่อส่งลูกเรียนจนจบ แม่ทำงานหนักเพื่อให้ลูกได้อยู่สบายที่สุด แม่ยอมลำบาก ยอมอดออม เพื่อให้ลูกได้ดี อาจมีบ้างที่แม่บ่น ว่ากล่าวตักเตือนลูก แต่ไม่ก็ไม่เคยเกลียดลูก บ่นแล้วก็ผ่านไป ไม่มีอะไรที่ทำให้แม่เลิกรักลูกได้ และความภาคภูมิใจของแม่ คือ การได้เห็นลูกเรียนจบสูงสุด มีงานที่ดี สุจริต สามารถพึ่งพาตัวเองได้ มีชีวิตที่ก้าวหน้าต่อไป ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ได้รับสิ่งเหล่านั้นจากแม่ ฉันนึกเสมอว่ามีทุกวันนี้ได้เพราะแม่ ฉันจึงขอสัญญาว่า ฉันจะเป็นคนดีของสังคม จะทำหน้าที่เป็นลูกที่ดี ตอบแทนพระคุณของแม่ที่ได้อุ้มชู เลี้ยงดูฉัน จนได้ฉันได้ดีมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันมีวันนี้ได้เพราะแม่ แม่คือผู้ให้ชีวิตฉัน ... ฉันรักแม่... ขอบพระคุณแม่ค่ะ ... หนูอยากบอกว่าหนูรักแม่ ... แต่หนูไม่เคยกราบแม่ กอดแม่ เลยสักครั้ง ... จะกอดก็รู้สึกเขิน และอายมาก เพราะตลอดชีวิตไม่เคยกอดแม่เลย ... ได้แต่คิดในใจ.... หนูรักแม่ค่ะ