ตั้งใจจะเขียนค่าวเกี่ยวกับวันเข้าพรรษามานานแล้ว แต่พอเขียนเข้าจริงๆ เหมือนไม่ได้ดั่งใจ ท่านใดที่ไม่เข้าใจก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย

20/07/2556

**********

ค่าว(ขนาดยาว)ช่วงเข้าพรรษา

ขอบคุณดนตรีประกอบจาก http://www.youtube.com/watch?v=S1jtSm1vrI0


ค่าวยาวช่วงเข้าพรรษา

…
ค่าวกลอนส๋าร…ที่ท่านพานพบ...ยกมือไหว้นบ...ปี้น้องวงศา
ยินดีเจ้นล้ำ …มาฮ่ำศึกษา…เจิญหมู่เฮามา…ปากันเสริมสร้าง
ทำบุญกั๋นหนา…ใจ๋อย่ากระด้าง…ฮักฮ่วมสร้างตาง…โตยก๊ำ
เกิดแก่เจ็บต๋าย…ไผบ่อเลี่ยงล๊ำ…หนี๋กั๋มม์ตี่สร้าง…สืบมา
ทำบุญกั๋นเต๊อะ…ช่วงเข้าปะสา…ปาลูกหลานมา…ไหว้สาตุ๊เจ้า
มาฮับเอาศีล…อย่ากิ๋นก้าเหล้า…ยาบ้ายาเมา…มีกิ๊ก
หนุ่มหล่อสาวสวย…สำรวยหระริก…ลักลอบหน่วงเอา…บ่ดี
เกิดว่ามันต๊อง…ต้องเสียศักดิ์ศรี…ลักกิ๋นของฟรี…เป๋นผีกาบ้าน
จะอยู่ตี่ไหน…จิตใจ๋ดำด้าน…ฆ่าต่านงัวควาย…ตึงตุ๊กข์
บ่ามีราศี…ดั่งผีฟั่งลุก…ลอดออกจากห้อง…มาแยง
ก๋ารจุกั๋นนั้น…คือสิ่งแสลง…เยียะหื้อระแวง…ติ่มแตงคนใกล้
“วันเกิดพระสงฆ์” …ดำรงมาได้…ชาวพุทธชาวไทย…ฟั่งลุก
อย่าไปเยียะก๋าร…สำราญสะหนุ้ก…ลืมวันยึดมั่น…เมินมา
“พระเจ้า” ต่านตุ๊กข์…สุขบ่ประสา…ลำบากนานา…กว่าหาศิษย์ได้
เดินทางหลายหน…วนเหนือไปใต้…หวังนำ “ธรรมชัย” ตี่ป๊บ
ไปหื้ออาจ๋ารย์…ต่านที่เคารพ…เกยคบนบไหว้…กั๋นมา
“ทั้งสอง”ต่านนั้น…ขึ้นจั๊นเวหา…ฮยะจะใดจา…หาไผแถมได้
ผ่อตี่ยังเหลือ…ตังเหนือตังใต้…“ห้าคน” นั่นไง…จักป๊น
จัก “เป็นสักขี”… ตี่ได้ “หลุดพ้น” …หมดบ่วงกั๋มม์สร้าง…เมินมา
“ท่านอัญญา”นั้น…ต่านมี “ผะหญา”…คงได้ “ดวงตา…เห็นธรรม” นำใกล้
เป๋นสงฆ์องค์ศรี…สะหรีจ๋นได้…“รัตนตรัย” …เต๋มล้น
“ธัมมจักรฯ”สอน…หื้อได้หลุดป๊น…เวียนวนเกิดได้…หลายครา
อริยสัจนั้น…สำคัญนักหนา…มีหยังใดจา…จักมากล่าวอ้าง
ข้อแรกทุกขัง …เจ็บหลังกระด้าง…หูต๋าฟ่าฟาง…คอซ้น
เปลี่นท่าก็หาย…บ่ต๋ายบ่ป๊น…ใผหนอจักค้น…หาเจอ
สมุทัยนั้น …มันอยากเสมอ…สิ่งของบำเรอ…เผลอเป๋นบ่ได้
หันตั๋วสาวจี๋…ไค่หลีเข้าใกล้…กอดหอมซอนไซ…นอนคลุก
อยากเป๋นเศรษฐี…มีคงบ่ตุ๊กข์…ถ้าเป๋นคนคุก…ขอไกล
ใผไหนจักป๊น…ความอยากในใจ๋…เกิดต๋ายเต้าใด…ล้างใจ๋บ่เกลี้ยง
นิโรธนั้นหนา…ตัณหาหมดเสี้ยง…บ่เหลือพอเพียง…เกิดตุ๊กข์
"จิต" ท่านตังหลาย…อย่าส่ายซัดซุก…ดั่งขวดปิดจุก…ไว้ดี
นิวรณ์ห้านั้น…มันเป๋นดั่งผี…กั้นจิตคิดดี…ทำดีเอาได้
มรรควิถี…คิดดีอยู่ใกล้…อู้จ๋าสิ่งใด… เตี่ยงนัก
บ่จุ้คนหลาย…บ่ขายคนฮัก…หวังตักตวงได้…เอาฟรี
แถมสิ่งหนึ่งนั้น…ยึดมั่นดีหลี…คือก๋ารทำดี…มีไว้ปายหน้า
ควรฮักษาศีล…กิ๋นธรรมทั้งห้า…ในวันเวลา…เลิศล้ำ
สวดมนต์กั๋นหนา…บุญญากอยก๊ำ…เปรียบเหมือนโถงถ้ำ…กั๋นภัย
จะได้หมดตุ๊กข์…จิตสุขสดใส…ดูลมภายใน…หายใจ๋ออก-เข้า
อุทิศกุศล…หื้อคนหนุ่มเฒ่า…ญาติสายของเฮา…ล่วงแล้ว
ต่านอยู่ตี้ไหน…ขอได้คลาดแคล๊ว…ป๊บนิปปานแก้ว…กู้คน
ต่านตี่บ่อป๊น…ระคนสับสน…ระเหเววน…หนเหนือหนใต้
ขอหื้อตางต๋า…เข้ามาอยู่ใกล้…กับลูกหลานชัย…คนนี๊
จักได้สมหวัง…ดังกำพระจี๊…กล่าวถึงแต่กี้…ก่อนมา
เคราะห์กั๋มม์ค่ำเจ๊า…ช่วงเข้าปะสา…อย่าได้ป๊ปปา…คนมาอ่านได้
มีสุขโตยกั๋น…บ่ว่าไกล๋ใกล้…ม่วนชื่นดวงทัย…แต่นี๊
ปี่หนานห่วงใย…จึ่งได้กล่าวจี๊…ขอปอเต้าอี้…ก่อนนา
เขียนค่าวมา…เวลาไล่บี้…เต่านี้วาดวางลง…ก่อนแหล่นายเหย
....................…..............

คำชี้แจง

- ผมยังใหม่กับการเขียนค่าวมากนัก เหมือนเด็กพึ่งเริ่มหัดเดิน ด้วยความชื่นชอบในผลงานของท่านผู้รู้ต่างๆ จึงอยากลองหัดเขียนดูบ้าง โดยอิงผังค่าวตามตำราที่ พี่หนานชาติ ใจแก้ว ได้แต่งและเผยแพร่เอาไว้ในโกทูโนว์

http://www.gotoknow.org/posts/452148 ต้องขอขอบคุณ พี่หนานชาติ ใจแก้วไว้ ณ ที่นี้ด้วย

- การเขียนภาษาไทยเทียบกับภาษาเมือง ของคนไทยภาคเหนือนั้นยากมาก บางคำผู้เขียนอาจจะสะกดวรรณยุกต์ได้ไม่ถูกต้องบางคำอาจเขียนพยัญชนะเทียบไม่ถูกต้องก็ได้ เช่น คำว่า “กรรม” ก็งงอยู่เหมือนกันว่าต้องใช้คำไหนจึงเหมาะสม ต้องขอพึ่งท่านผู้รู้ ครูบาอาจารย์ทั้งหลายช่วยชี้แนะ วิพากษ์วิจารณ์ด้วย

- “พระเจ้า” เป็นคำที่ชาวบ้านแถวภาคเหนือแต่เดิมมาใช้กล่าวถึงพระพุทธเจ้า คำว่า “พุทธ” จะหายไป เช่น “ไหว้พระเจ้ากั๋นแล้วยัง?” บางทีก็เรียก “พระเจ้าพระสงฆ์” หรือ “พระสงฆ์องค์เจ้า” ก็มี ไม่ใช่ “พระเจ้า” ที่หมายถึงศาสดาพระเยซูของคริสต์ศาสนา ทุกวันนี้แถวบ้านผมคนส่วนใหญ่เขาก็ว่าอย่างนี้เหมือนกัน

ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจ

ขอบคุณแหล่งความรู้ GotoKnow