หมูจ๋า
นาง แก้วตา วงศ์หน่อแก้ว นพฤทธิ์

รถไฟ...ถึงเมื่อไหร่...ก็ช่าง...


วิวข้างทางสวยงามจริงๆ ขึ้นรถไฟได้กินลม ชมวิว ที่สวยงาม ไม่นึกเลยว่าช่วงเช้าๆที่อยุธยา

แถวทุ่งนาจะมีหมอกด้วยเพิ่งเคยเห็นค่ะ

เมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมาหมูจ๋ามีโอกาสได้เข้าไปเที่ยวที่กรุงเทพฯนำพระชุดลำพูนไปให้พี่ๆที่นับถือกัน การเดินทางหมูจ๋าชอบใช้บริการรถไฟมากเพราะขึ้นมาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ จวบจนปัจจุบัน ไม่ค่อยขึ้นรถทัวร์ กลัว 2 อย่าง คือ 1.ถูกปาหิน 2.อุบัติเหตุ ใครจะบ่นว่ารถไฟ ช้า เหม็น ฯลฯก็ตามแต่ยังรักเดียวใจเดียวกับรถไฟ  การเดินทาง ไม่ว่าจะไปที่แห่งใด เมื่อเราเตรียมพร้อม เราจะมีความสุขกับการเดินทาง.....แม้จะเป็นการเดินทางเพียงลำพัง  แต่ทว่า.....เราเจอเพื่อนร่วมทางที่น่ารักก็เป็นความประทับใจอีกรูปแบบหนึ่งค่ะ ตอนกลับในวันเดียวกัน(ไม้ได้ค้างที่กทม. มีพี่สาวใจดีมาส่งขึ้นรถไฟฟ้าไปลงที่หมอชิด ขอบคุณมาณ.ที่นี้ด้วยนะคะ แล้วต่อรถทัวร์กลับเพราะติดประชุมผู้ปกครองนักเรียนในเช้าวันอาทิตย์ สรุปแล้วการเดินทางภายใน 30 ชม. ได้ใช้บริการทั้งรถไฟ รถไฟฟ้าและรถทัวร์ นี่แหละค่ะการเดินทางแบบชัวร์ของครูหมูจ๋า แต่รถไฟตอนไปนั้นเสียเวลาชั่วโมงครึ่ง

หมายเลขบันทึก: 542551เขียนเมื่อ 16 กรกฎาคม 2013 14:51 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 กรกฎาคม 2013 14:51 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (13)

..... อยากให้มีการพัฒนา รถไฟไทยมากๆเลยนะคะ ...... ท่านถ่ายภาพได้สวยมาก .... ได้ครบทุกองประกอบ ทำให้ภาพสวยงาม ..... ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณค่ะพี่เปิ้ล ตอนรอรถไฟที่ลำปางรถเสียเวลาตั้งชั่วโมงนึงถึงจะเข้าสถานี พอรถเข้าสถานีฝรั่งที่รออยู่พากันปรบมือเซ็งแซ่เขาต้องตรงเวลาไงคะฝรั่งน่ะ แต่เราเดินทางแบบไม่รีบร้อน เลยใช้บริการรถไฟได้ ก็ได้ขึ้นทุกขบวน ฌร็ว ด่วน สปรินเตอร์ นครพิงค์(ตู้นอน) ก็สบายๆดีค่ะ และขึ้นทุกสายเหนือ อีสาน ตะวันออก แต่ค้างสายใต้ ก็จะไปสักครั้งค่ะ ถ้าจะให้ดีไม่น่าสร้างรถไฟความเร็ว(เลว)สูงเลย น่าจะมาพัฒนา เช่น ซื้อหัวรถจักรใหม่ๆ ตู้ใหม่ๆ จะดีกว่านะค ขนาดขบวนฟรีคนโดยสารยังบางตาเลยค่ะ แหม!แฟนพันธุ์แท้อธิบายเสียยืดยาว อิๆๆ

สวัสดีจ้ะพี่หมูจ๋า สมัยที่คุณมะเดื่อยังเป็นนักศึกษา ป.โท ต้องนั่งรถไฟเข้าไปเรียนทุกคืนวันศุกร์ เล่นเอาเห็น

รถไฟแล้วเบื่อสุด ๆ จ้ะ เพราะอดนึกถึงการเดินทางที่แสนทุลักทุเลช่วงนั้นไม่ได้เลย

รู้ว่ามาจะพาลงรถไฟฟ้าใต้ดิน ให้ครบเซตไปเลย..แต่รออีกหน่อย(นาน) คงได้นั่งรถไฟฟ้าความเร็วสูงแล้ว 555

ภาพสวยมากค่ะเห็นเสน่ห์ของรถไฟเลยค่ะ

นานมากๆ...ตั้งแต่สมัยวัยรุ่นๆอยากนั่งรถไฟลอดถ้ำขุนตาลชมวิวทิวทัศน์...แต่เพื่อนๆบอกว่าผ่านตอนกลางคืนมองไม่เห็นอะไร...ตอนนี้ถ้ำขุนตาลเป็นยังไงบ้าง?ยังอยู่ที่เดิมนะคะ...

ขอบคุณมะเดื่อที่มาชม มันน่าเบื่อนะสำหรับคนที่ไม่มีใจรักรถไฟ อิๆ

ขอบคุณพี่ชายมากค่ะ คงมีโอกาสนะคะ สวัสดีตอนเช้าก่อนเข้าแถวเคารพธงชาติค่ะ

ขอบคุณnoktalayที่ชมภาพสวยๆพอดีติดกล้องไปด้วยค่ะเลยถ่ายมาให้ชมกัน

ขอบคุณพี่ดร.นัยนา ถ้ำขุนตานเป็นเสน่ห์ที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วค่ะ ยังอยู่ดีแต่ทว่าช่วงฤดูฝนดินข้างทางรถไฟมักถล่มจนต้องคอยระวังค่ะพี่ อ้อ!คุณตาของน้องก็เป็น1ในหัวหน้าฝ่ายไทยที่เจาะถ้ำค่ะพี่ มีเยอรมันและเนเธอร์แลนด์ช่วยด้านเครื่องเจาะค่ะ น้องจึงรักรถไฟตั้งแต่เด็กๆเพราะคุณตาทำงานรถไฟค่ะ

น้าอิศก็คนหนึ่งที่ชอบเดินทางโดยรถไฟ มีเวลาให้ได้ทบทวนชีวิตที่ผ่านมาว่าทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง แล้วก็อ่านหนังสือบนรถไฟ เบื่อก็ดูวิวข้างทาง ฟังคนขี้โม้คุยกัน

รูปนี้ถ้าจำไม่ผิดน้าอิศว่า เป็นที่ถนนตัดทางรถไฟที่ออกจากสถานีปากน้ำโพกำลังจะไปสถานีนครสวรรค์นะ

ขอบคุณดอกไม้จากพี่ชายชยพร แอคะรัจน์นะคะ

ค่ะน้าอิศ แถวๆนั้นค่ะ เมื่อก่อนเคยไปกับแม่มักจะลงแค่ลพบุรี เพราะท่านมีเพื่อนอยู่ที่นั่น แม่ชอบซื้อรากบัวเชื่อม ฝักบัวเม็ดเขียวๆน่ะค่ะ ให้ทานกันและบะหมี่แห้งใส่กระทงใบตองที่บ้านหมี่ค่ะ หนนี้ไม่มีหายหมดอิๆ โดยเฉพาะชั้นสาม มีขี้เหล้าอีกต่างหาก แต่หนูก็ขึ้นทุกขบวนทุกชั้นเลยนะคะ สนุกดีได้พบเจออะไรเยอะแยะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี