
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ที่ไหลบ่าเข้าสู่กลุ่มประเทศอาเซี่ยน จนทำลายระบบนิเวศ ทรัพยากรธรรมชาติแทบหมดสิ้น เป็นการแย่งพื้นที่เพื่อความอยู่รอด ดังที่ประเสริฐ เสวิกุล ได้กล่าไว้ว่า ธรรมชาติถูกนิยามใหม่ว่า ทรัยากร กำไรจึงกลายเป็นประเด็นหลักในการจัดการสังคม และการใช้อำนาจทางการเงินมาเป็นตัวพัฒนาและทำลายทรัพยากรธรรมชาติเพื่อค้าขายในตลาด กรณีเมืองพาราณสีที่สิบสองปันนา..