GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความประทับใจในการทำงาน...บริการทางห้องปฏิบัติการ

สัปดาห์นี้รับหน้าที่อยู่ในจุด B ซึ่งทำหน้าที่ verify ผล เหมือนที่เคยเล่ามาแล้วที่บันทึกนี้ ต่างกันที่สัปดาห์นี้ มีการบ้านในหัวอยู่หลายเรื่องที่คิดจะทำในยามที่พอจะหาเวลาได้ แต่สองวันที่ผ่านมา มีโอกาสน้อยมาก ช่วงเช้านี่เรียกได้ว่า ไม่ได้หยุดเลย ทั้งเมื่อวานและวันนี้ เรารับมือกับ sample ประมาณ 500 กว่ารายในช่วงเช้า คุณศิริรับหน้าที่หุ่นยนต์ ลำเลียง sample เข้าเครื่องและ key การทดสอบของแต่ละ sample รู้สึกว่าเธอจะทำได้เร็วกว่าใครๆ ในช่วงบ่ายจึงมีโอกาสได้จัดการงานเอกสารของหน่วยบ้างเล็กน้อย กับทำการบ้านในหัวอีกอย่างละนิดละหน่อย ก่อนที่จะแบกโน้ตบุคกลับบ้านมาทำต่อตอนดึก  
สิ่งที่ประทับใจในวันนี้ มีหลายอันดับค่ะ ที่หนึ่งคือคุณผอบ ซึ่งรับมือกับการยิงบาร์โค้ด เพื่อพิมพ์ใบสั่งตรวจออกมา ติดเบอร์ทั้งที่ใบและที่หลอด sample ก่อนที่คุณแดประจิม จะเป็นผู้นำเข้าเครื่องปั่น แม้จะมีน้องเพ็ญแขมาเป็นผู้ช่วย ก็ยังเห็นได้ว่าเป็นงานที่หนักมาก ต้องตรวจเช็คให้ทุกใบสั่งตรวจกับทุก sample ตรงกันซึ่งเป็นที่น่าตาลายมาก หากมีหลอดมารอเป็นร้อยๆเช่นนี้ หลังจากจัดการเสร็จสิ้นในช่วงประมาณ 200-300 รายแรก มีเวลาระหว่างช่วงต่อที่ว่างเว้นเล็กน้อย พี่ผอบก็นำใบสั่งตรวจที่พิมพ์ออกมาแล้วเหลืออยู่มาทำการตรวจสอบ เนื่องจากระบบบาร์โค้ดของเรา ยังมีข้อด้อยตรงที่ไม่ได้แยกการทดสอบสำหรับแต่ละ sample ดังนั้นในคนไข้ที่ตรวจน้ำตาลพร้อมทั้งการทดสอบอื่น จะมีหลอดเลือด 2 หลอด ที่หากเรายิงอ่านบาร์โค้ดจากทั้ง 2 หลอดเราจะได้ใบสั่งตรวจเกินมาอย่างละใบ ดังที่เคยเล่าในบันทึกนี้ วันนี้พี่ผอบตามตรวจสอบใบที่เหลือจนพบว่า มีคนไข้คนหนึ่งที่ติดเบอร์ผิดที่ใบสั่งตรวจ เพราะคนไข้ชื่อคล้ายกันมาก คือ นาย แก้ว แก้มแดง กับนาย แกง แดงแก้ว(นามสมมุติ แต่ใกล้เคียงประมาณนี้แหละค่ะ) ทำให้เราสามารถจัดการตรวจเช็คจนผลออกตรงคนตรง sample ได้ในที่สุด ประทับใจตรงที่ พี่ผอบไม่หยุดตรวจสอบจนกว่าจะแน่ใจว่าทุกใบที่มีเหลืออยู่เป็นใบที่ซ้ำซ้อนจริงๆ จึงทำให้สามารถแก้ไขความผิดพลาดได้ก่อนที่จะออกผล การกระทำนี้ต้องเรียกว่าทำด้วยใจรักการบริการจริงๆ เพราะงานของเราคนไข้ไม่ได้เป็นคนมารับผลโดยตรงจากเราเหมือนการรับยา เขาไม่สามารถมาบอกเราได้ว่าผลนี้ไม่ใช่จากชื่อของเขา เราต้องตรวจเช็คเอาเองให้ถูกต้องที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ว่างานจะมากมายเกินกำลังขนาดไหน ก็ต้องทำให้ดีที่สุด ผิดพลาดน้อยที่สุด ตรวจสอบกันจนกว่าจะหมดแรงกันไปข้างนึง และพี่ผอบก็แสดงให้เห็นว่าไม่เสียแรงเปล่าค่ะ
ที่สอง คือคุณพินิจและพี่บุญเลิศที่วันนี้ทั้งสองคน ช่วยกันลงทะเบียน ทำได้ถูกต้องไม่มีผิดพลาดเลย มหัศจรรย์เหมือนที่เคยเล่านั่นแหละค่ะ เมื่อคิดถึงปริมาณงาน 500 -700 ราย ทำให้เราซึ่งเป็นคน verify ผลก็ทำได้อย่างง่ายดายเพราะไม่ต้องเสียสมาธิในการตรวจแก้ไขรายละเอียดของคนไข้ เพียงแต่มุ่งดูผลว่าถูกต้องสมเหตุสมผลหรือไม่ (แค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้วค่ะ) จาก sample 500 – 600 รายในช่วงเช้านี้ เจอคนไข้โรคไต และโรคเลือดเข้าไปสัก 50 กว่ารายก็แย่แล้ว เพราะต้องคอยเช็คกับผลเดิมไปด้วย เหนื่อยตามากกว่าเหนื่อยแรง แต่ก็นึกถึงว่าคนไข้เขาลำบากเดือดร้อนกว่าเรามากมายนัก ผลที่เราทำดีๆจะช่วยในการดูแลพวกเขาได้ถูกต้อง
เรื่องที่สามคือ ไฟในการเขียนของคุณศิริ เธอนั่งร่างบันทึกนี้ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่อึดใจ ระหว่างรอ sample มาเข้าเครื่อง โดยใช้คอมพิวเตอร์ที่เรามีไว้รับข้อมูล QC จากเครื่องอัตโนมัติใกล้ๆตัวนั่นเอง แล้วก็ copy ใส่ USB ออกมาเข้า internet ในช่วงพักกลางวัน ตัวเองกลับมาทานข้าวที่บ้านก็ได้อ่านที่เธอโพสขึ้นบล็อกอย่างทันใจจริงๆ
เรื่องที่สี่คือคุณน้องอ๋งซัง Handyman ขวัญใจประจำห้อง chem.ของเรา (คู่กับคุณปรือ ที่พิถีพิถันด้วยกล้องมืออาชีพมากกว่าหน่อย) ที่ไม่ว่าจะออกปากเมื่อใดว่า โอ๊ะ อยากได้รูปตอนนี้จัง น้องเขาก็จะจัดแจงได้ตามต้องการอย่างทันใจไปเสียทุกครั้งไป ทำให้เราสามารถมีรูปประกอบสิ่งที่อยากเขียนได้ในทันที จึงสื่อสารให้คนอื่นเข้าใจงานของเราได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
เรื่องที่ห้า ไม่ใช่ใครที่ไหน พี่ปนัดดาของเรานี่เอง วันนี้พี่ท่านรับหน้าที่ตรวจเช็คการออกผลซ้ำ ทั้งยังมีงานประจำในจุด F ด้วยรวมทั้งงานประชุม ISO ที่อ.ปารมีเล่าไว้ที่บันทึกนี้ เราออกมาทานข้าวเที่ยง พี่เขายังนั่งตั้งหน้าตั้งตาตรวจผลอยู่เลย เพราะจะต้องไปประชุมงาน ISO ต่อตลอดบ่าย เป็นตัวอย่างที่ทำให้พวกเราทุกคนพยายามทำงานในหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ แม้จะต้องรับงานพิเศษอื่นๆก็ไม่ได้ทิ้งงานให้ใครทำแทนมากจนเกินไป ต้องเรียกว่าอุทิศทุกเวลาที่มีให้งานจริงๆ
แล้วอย่างนี้จะไม่เรียกว่า โชคดีได้อย่างไรคะ มีแต่คนรอบตัวให้ได้ประทับใจ เป็นแรงบันดาลใจให้กันและกันในการทำงานให้ดี อย่างมีความสุข แม้จะเหน็ดเหนื่อยอย่างไรก็ถือว่าเราโชคดีที่งานของเราให้ผลเห็นๆกันทันตาทันใจเราเอง แม้ผู้รับจะไม่เคยรู้ว่าเราทุ่มเทกันขนาดไหนก็ตาม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 54102
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

อิ่มเอิบใจค่ะ