ผมพูดเป็นประโยคบอกเล่าที่เหมือนประโยคคำสั่ง ขณะทั้งสามคนนั่งเงียบ

   "เอาของเข้ามาวางเสีย ซะหาที่เดินแทบไม่ได้" Leader กับทีมงานอีก 2 คนเดินเข้ามาพร้อมเสียงบ่น

   "พี่นั่นแล่ะ เฝ้าบ้านยังไงปล่อยให้เขามาวางเต็มเลย" น้องผู้ใหญพูดยิ้มๆ ต่อว่าผม

   "พี่เองแล่ะ เป็นคนบอกให้เขามาวาง" ผมตอบไปตามจริง ขณะที่ทั้งสามคนเดินมานั่งที่โต๊ะทำงาน

   "เอาน่า แค่วันสองวัน ให้เขามาวางเพื่อระบายงานได้บ้าง เดือนนี้เขาจะเอา ร้อย เปอร์เซ็นต์" ผมเน้นย้ำต่อด้วยความจริงใจ เพื่อจะลดความหงุดหงิดของLeader 

   ทุกปิดตัวเลขปลายเดือน แผนก Packing Bulky ที่อยู่ด้านหน้า จะต้องมาขอใช้พื้นที่ Operate งานที่ล้นหลามเข้ามา แม้แผนก Packing Export จะมีพิ้นที่สามารถวางได้ประมาณ40 พาเลท แต่นั่นก็จะช่วยให้ทีม ใหญ่(Packing) สามารถระบายงานได้บ้าง

   "เราอยู่ในบริษัทเดียวกัน แม้จะคนละแผนก แต่เมื่อคราววิกฤติฉุกเฉิน เราก็ต้องให้ความร่วมมือด้วย เพราะเป้าหมายใหญ่ KPI เราเดียวกัน" ผมพูดต่อ แม้ทั้งสามคนจะฟังอยุ่หรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ผมก็ต้องการจะอธิบายถึงความจำเป็นที่"ต้อง"ให้ความร่วมมือ

   "สินค้าExport ของเราออเดอร์ไหนที่ยังไม่รีบร้อนก็เอาไว้ก่อน วันสองวันนี้ให้ทีมใหญ่ใช้พื้นที่ เพื่อเร่งเอาออเดอร์ที่ยังค้างอยู่ไปก่อน นะ" ผมพูดเป็นประโยคบอกเล่าที่เหมือนประโยคคำสั่ง ขณะทั้งสามคนนั่งเงียบ


ห้องPacking Export ในวันที่งานปกติ..

  ตั้งแต่ต้นเดือนผ่านมาจนถึงปลายเดือน แผนก Operation สามารถทำ KPI ในส่วน Ontime การเตรียมส่งมอบสินค้า ได้ 100 % จนถึงวันที่ 25 ผู้จัดการ ผู้ช่วย หัวหน้าทุกคนจึงตื่นเต้นกับเป้าหมายนี้ ซึ่งถ้าสามารถทำได้จะเป็นครั้งแรกตั้งแต่กำหนด KPI มา

   ดังนั้นหัวหน้างานทุกๆแผนกจึงต้องลงพิ้นที่เพื่อติดตามงานกันอย่างใกล้ชิด และต้องอธิบายจุดประสงค์ในครั้งนี้ให้พนักงานรับทราบโดยทั่วกัน

   ทั้งสามคนเลิกงานและเดินตัวลีบเบียดพาเลทที่วางอยู่มากมายออกไปแล้ว ขณะที่เสียงประกาศบอกสถานการณ์ปัจจุบันของการทำงาน

   "ขออัพเดด ออเดอร์เมื่อวานนี้ยังคงค้างเพื่อตรวจเช็คอยู่สองพัน..."

   ผมนั่งฟังเสียงประกาศแล้วถอนใจ มองดูเป้าหมายด้วยจิตใจ่ออนเพลีย...


ห้อง Packing Export ในวันปิดตัวเลข

...............

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้

ในวันที่แสงแดดร้อนจ้าเพื่อรอฝน

29 มิถุนายน 2556

พ.แจ่มจำรัส