ความสุขที่สอง: ปลูกต้นไม้

แม้จะรักการปลูกต้นไม้ (และตั้งชื่อลูกว่าต้นไม้) แต่ก็เพิ่งได้ฝึกปลูกเอาจริงเอาจังก็เมื่อมีบ้านเป็นของตัวเองตอนอายุ 39 ค่ะ

แทบทุกเช้าหลังจากส่งลูกไปโรงเรียนแล้ว เราทั้งสองคนจะนั่งรับแดดยามเช้า ดื่มน้ำชากันอย่างสงบและชมต้นไม้ใบเขียวดก (ไม่ค่อยมีลูก) ที่เราปลูกกันขึ้นมารอบบ้านหลังนี้ค่ะ

และเช้านี้ได้ลงมือพลิกหน้าดินและลงเมล็ดผักบุ้งสองบ่อและพริกขี้หนูสวนอีกหนึ่งบ่อ ตกแต่งต้นไม้ไปเรื่อยๆ ก็เลยได้เก็บยอดต้นจิกที่ออกใบใหม่บริเวณโคนต้นมากินกับแกงส้มเที่ยงนี้ค่ะ

ความสุขที่ได้ดูต้นไม้ที่เติบโตขึ้นอย่างมีความสุขนั้นต้องค่อยๆ สะสมค่ะ 

ทั้งได้ออกกำลังกายปลดปล่อยความทุกข์ลงไปกับจอบที่ขุดลงบนดิน 

ยื่นหน้ารับวิตามิน D จากแสงแดดยามเช้า 

ฝึกจิตใจสงบอดทนรอคอยกับความหวังที่สร้างมากับมือค่ะ

ความสุขนี้หาได้ไม่ยากค่ะถ้าใจอยากเป็นสุข :)