"หล่อน"..ยืน..ทน ..สู้ทน..แบกทน..ทุบทน ทนฝนทนแดด..ปั้นดิน..มาเดือนหนึ่งเต็มๆ..จะว่าทุกข์ก็ไม่ใช่จะตรงนัก..ว่าสุขเหลือล้นกับการทำงาน..ก็จะโกหกตัวตนไปมากหน่อย...และแล้วมันก็..ผ่านไป...

..วันวาน..เมื่อ..ผ่านไป..ยังมีสิ่งดีๆปรากฏให้เห็น..ผู้คน..เดินกันเต็ม..บนถนนคนเดิน..แดดดี..ไม่หนาวอุ่นกำลังดี...ดินกลายสภาพเป็นดอกไม้เพราะถูกปั้น.มัน.หาก..ลุก..เป็นไฟ.เพราะถูกเผา...ไข่ปิ้ง..มัน(ฝรั่ง)..ซุกตนอยู่ในโคลน..ถูกไฟเผาแลบเลีย...

.."เสียงกลอง..ดังก้องกังวาน..เร้าใจ..".....คน..ขายาว..(ผิดธรรมชาติ)..คนดิน..เดิน..โย่งๆปรากฏตัวมาให้เห็น..ได้ยินว่า.."เขามา..จากเมือง..เบรเมน"..กลุ่มชนนี้..เรียกตัวเองว่า..(ต่อ)ขายาว..เสียงกลองในมือเคาะเป็นจังหวะพึมพัม..ตลอดเวลาขณะเดิน(เขาเหล่านั้น)..ตั้งแต่หัวจรดเท้า..คิดว่าไปจมโคลน..มา..เขาเดิน..โย่งเย่ง.ไปมาท่ามกลางก้อนดินที่ถูกปั้นเหล่านั้น...หญิงหนึ่ง..ควักล้วงกระเป๋าเขอะๆก้มตัวลงหยิบยื่น..ส่งให้หล่อนในมือ..มันคือ.."ก้อนดิน"

"มันเผา"หมักโคลน...ถูก..ส่งยื่นกลับไป..มันคงอุ่นๆ..ในมือ..คน..ขายาวผิดธรรมชาติ....คนดิน...