วันนี้ 13 มิถุนายน 2556  ได้เข้าสังเกตการณ์ ห้องอนุบาล 1 ทั้งสามห้องของโรงเรียนพัฒนาเด็ก ประชาสโมสร  เดินเข้าไป ได้ยินเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานของกลุ่มอนุบาล ½ ก่อน  กำลังออกมาเล่นนอกห้องกับคุณครูตู่  ครูพละของเรา  เกมส์ที่เล่นเป็นเกมส์ง่ายๆ  คือกลิ้งบอลลูกใหญ่  ไปทางกลุ่มที่เด็กยืนอยู่  โดยมีกติกาว่า ถ้าลูกบอลไปโดนใคร เด็กคนนั้นจะต้องออกจากการเล่น การเล่นนี้ ครูสามารถสังเกตเด็กได้หลายอย่าง  สามารถดูว่าเด็กคนไหนมีไหวพริบและการเคลื่อนไหวร่างกายที่คล่องตัว สามารถหลบลูกบอลได้ดี คนไหนรู้จักกติกา  เพราะบางคน ตัวโดนลูกบอลแล้วไม่ยอมออกจากการแข่งขันก็มี  ครูก็ต้องค่อยๆปลอบกัน และสอนให้เรียนรู้กติกาให้ได้  ที่สำคัญคือ เด็กสนุกทั้งห้อง วิ่งหลบลูกบอลกันเป็นพัลวัน  ครูสามารถเล่นได้หลายรอบ แบ่งเป็นรอบผู้หญิงบ้าง ผู้ชายบ้าง และก็ไม่ได้ให้แข่งขันเอาชนะกันเป็นเรื่องใหญ่ ให้เด็กสนุก ออกกำลังกาย  และครูก็หัดสังเกตเด็กไปด้วย

ต่อไปเป็นห้องอนุบาล 1/1 กำลังเรียนเรื่องร่างกายของเรา  คงเป็นกิจกรรมต่อเนื่องมาก่อนหน้านี้แล้ว  เพราะวันนี้ คุณครูเมย์ ทำบัตรคำ ว่า หู ตา จมูก ปาก  พร้อมรูปกำกับ  มาคว่ำไว้กลางห้อง หลายบัตร มากกว่าจำนวนนักเรียนในห้อง  ครูเรียกให้เด็กออกมาหาบัตรคำที่คุณครูบอกทีละคน  เมื่อหาได้คุณครูให้ชูบัตรให้เพื่อนๆดูพร้อมทั้งออกเสียงคำว่า หู ตา จมูก ปาก ทุกครั้ง เด็กได้เรียนรู้สี่คำนี้จากรูป และเห็นตัวอักษรไปพร้อมๆกัน  และซ้ำหลายๆครั้ง  แต่การเรียนรู้นี้ผ่านการเล่นเกมส์  เด็กๆจึงเล่นอย่างไม่เบื่อ คอยลุ้นว่า เมื่อไหร่ครูจะเรียกให้ออกไป คอยลุ้นว่าเพื่อนจะหาคำเจอไหม คอยสังเกตคำที่เพื่อนเปิดไม่เจอคำแล้วครูให้คว่ำไว้ที่เดิม เราได้เห็นไหวพริบของเด็กหลายคนที่พอครูเรียกออกมาก็รี่ไปหาคำที่ตัวเองหมายตาเอาไว้โดยไม่ต้องค้นหา  เมื่อทุกคนได้บัตรคำคนละใบแล้ว ครูก็ให้เด็กที่ได้คำคำเดียวกัน มารวมกลุ่มกัน  ช่วงนี้มีการเปิดเพลงให้เด็กเต้นไปตามจังหวะเพื่อเข้ารวมกลุ่ม  เป็นการเปลี่ยนอิริยาบถของเด็กได้ดี เพราะนั่งมานานแล้ว  เมื่อจับกลุ่มได้ ก็ให้เด็ก เอาบัตรคำที่ได้ มาต่อกันยาวๆเป็นรถไฟ ครูอ่านบัตรซ้ำก่อนเก็บบัตรเข้ากล่อง (คงเอามาเล่นได้อีกในวันหลัง)  แล้วให้เด็กกลับไปนั่งที่ของตนที่มีสัญญลักษณ์ของตัวเองกำกับอยู่  เวลาเพียงไม่ถึงเดือน  จากวันที่เปิดเรียน 17 พฤษภาคม ถึงวันนี้ 13 มิถุนายน  เด็กๆเข้าที่เข้าทางมาก รู้จักสัญลักษณ์ของตัวเอง ไม่มีใครร้องไห้อีกเลย ครูเมย์กับครูอรุณรัตน์ทำงานประสานกันเป็นอย่างดี คนหนึ่งเป็นผู้สอน อีกคนคอยกำกับพฤติกรรมที่ออกนอกลู่นอกทางของเด็กบางคนที่ยังไม่เข้าที่นัก คนหนึ่งเปิดเพลง อีกคนนำเต้น  เมื่อครูทำงานเข้าขากันแบบนี้  การเรียนการสอนก็เป็นไปอย่างลื่นไหล ไม่ติดขัด และเด็กเรียนรู้เต็มที่

ห้องอนุบาล 1/3 วันนี้คุณครูดี้ ครูประจำชั้นลา  แต่มีครูเอี้ย (ครูศิลปะ)เข้ามาช่วยครูปาล์ม  และชั่วโมงที่ไปแอบดูหน้าห้องก็เป็นชั่วโมงของครู Roxie ครูพิเศษชาวฟิลลิปปินส์  ที่ พูดภาษาไทย ไม่ได้ ห้องนี้เมื่อตอนเปิดเรียนใหม่เป็นห้องที่ไม่รู้จักระเบียบของโรงเรียนเลย เพราะส่วนใหญ่เป็นเด็กที่เพิ่งมาเข้าโรงเรียอนุบาลเป็นครั้งแรก  ไม่เหมือน 1/1 และ ½ ที่ผ่านเนอรสรี่ของเราเองมาแล้ว  เด็กนั่งไม่เป็นที่ วิ่งวุ่นวายไปทั้งห้อง ครูดี้กับครูปาล์มต้องใช้พลังและลูกเล่นเป็นอันมากที่จะจัดให้เด็กเข้าที่ให้จงได้  และวันนี้ก็ได้พิสูจน์ฝีมือของครูทั้งสองแล้ว  เห็นจากการที่เด็กฟัง Teacher Roxie รู้เรื่อง  เมื่อครูบอกให้ sit down , stand up ก็ทำได้ถูกต้อง  วันนี้ครูสอน การเต้นกิจกรรมเข้าจังหวะ ทำท่าประกอบเพลง Fruit ต่างๆ อาทิ  Banana Pineapple Orange ฯลฯ  ได้เป็นอย่างดี  เห็นเด็กและครูกำลังเต้นกันอย่างสนุกเลยไม่เข้าไปขัดจังหวะ

ก่อนจะกลับแอบเหลือบแลเข้าไปที่ห้องอนุบาล 3/1 เห็น ผอ.แจ๊ก เข้าไปนั่งเก็บภาพ เห็นครูดนตรีหน้าใหม่ (ยังไม่รู้จักชื่อ)  ทราบว่าครูแจ๊กจ้างมาสอนในอนุบาลสามเป็นพิเศษ  และเห็นเด็ก มีเครื่องดนตรี หน้าตาคล้ายๆคีย์บอร์ดเล็กๆ ครบทุกคน  ผอ.เราลงทุนจริงๆ  ติดแอร์ทั้งอาคารไปเมื่อต้นเทอม  ตอนนี้  ยังจัดเครื่องดนตรีสำหรับเด็กอนุบาลสามครบคน  แล้วจ้างครูดนตรีมาเป็นครูพิเศษ อีกด้วย ผู้ปกครองที่ส่งลูกมาเรียนที่นี่ ได้รับสิ่งดีดีคุ้มค่า จริงๆ เห็นแล้ว อดชื่นชมไม่ได้  มิใช่จะอวยกันเอง