GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อยากเล่นกับเพื่อน

โรงเรียนประถมในต่างจังหวัด

เด็กหญิงวิลัย สดรัมย์ เรียนอยู่ชั้น ป.2

เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ  ธรรมดาๆ คนหนึ่ง

ผมแดง ตัวเตี้ย ขึ้มูกกรัง เดินไม่ชอบใส่รองเท้า

บางวันลืมใส่กางเกงในไปโรงเรียน

แต่ก็ไม่สนใจยังเล่นสนุกได้

ไม่มีใครเห็น...ถึงเห็นก็เอาไปไม่ได้

ทำไมเพื่อน...ๆไม่ชอบเล่นกับฉันนะ

หรือว่าฉันไม่สวยน่ารัก .....

หรือฉันตัวไม่สูงกระโดดหนังยางไม่เก่ง

หรือฉันขาสั้นวิ่งได้ไม่เร็ว ทำให้กลุ่มแพ้

เอ..หรือว่าฉันเรียนหนังสือไม่เข้าท่า

มันก็ไม่น่าจะใช่เหตุผลใหญ่เลย

***********/*********

ฉันเลยได้แต่นั่งเล่นคนเดียว

ปีนเก็บดอกกระถินณรงค์ริมรั้วโรงเรียน

เก็บเมล็ดแห้งๆใส่กระเป๋าเสื้อจนเต็ม

มองไปที่กลุ่มเพื่อนที่กำลังเล่นสนุก

ฉันอยากเล่นกับเพื่อนๆจังเลย

คิด...พลางล้มตัวลงนอนกับพื้นหญ้า

อีต่องวิ่งมาบอกฉัน......

มึงจิไปโดดยางบ่ ค๊นมันขาดค๊นหนึ่ง....

ฉันคิด...จะไปดีไหมหนอ...?

ฉันโยนช่อดอกไม้ในมือทิ้งลงพื้น

แล้ววิ่งตามอีต่องไปอย่างดีใจ

*******************

อีห๊ามึงเอ้ย! ถ่าค๊นบ่ขาดกูคือซิบ่อได่เล่นนำสูน้อ......

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53816
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

คิดถึงวัยเด็กเหมือนกันคะ

เอาเถอะ อีกหน่อยเขาเห็นฝีมือ .. คร้านที่จะถามหาเรา .. ก็คอยเล่นตัวให้ดีก็แล้วกัน

     สวัสดีค่ะ อาจารย์พินิจ 

นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้  ดิฉันก็ยังคงเป็นคนเดิมที่เพื่อนมักจะไม่ค่อยอยากให้เข้าร่วมเล่นอะไรนัก เพราะเล่นทีไรทำให้ทีมแพ้ทุกที  (ก็คนมันไม่เก่งนี่ค่ะ)