" ความลับ " 
ที่ไม่อาจเริ่มนับ...หรือขับขาน 
เป็นเพียงเรื่องเล่า...คละเคล้าจินตนาการ 
เจือปนความทรมาน...ที่พลุ่งพล่านภายในใจ 

" ความฝัน " 
ที่ไม่มีวันเป็นจริงขึ้นมาได้ 
เป็นเพียงความรู้สึก...ที่อยู่ลึก - ลึกในหัวใจ 
ท่ามกลางรัตติกาลที่อ่อนไหว...ทุรนทุรายในนิทรา 

ความลับ...ที่อยู่ใน...ความฝัน 
คำว่ารักคำนั้น...คงไม่มีวันจะไขว่คว้า 
จะเริ่มนับหนึ่งได้อย่างไร...เมื่อไม่เคยมีความหมายในสายตา 
เพียงแค่ผู้หญิงธรรมดา...คุณคงไม่ปรารถนาจะมอง!!


แค่เศษเดน...ของหัวใจ 
ที่เธอแบ่งให้ยืมใช้...ไว้คลายเหงา 
ต้องอยู่อย่างซ่อนเร้น...เป็นเพียงภาพเงา 
ไม่เคยมีวันใดที่ความเหงา...ห่างหายเราสักวัน 

มีเธอ...ก้อเหมือนไม่มี 
เพราะคนที่สมควรยืนตรงนี้...ไม่ใช่ฉัน 
ความรักที่ไม่ได้เกิดจาก...ความผูกพัน 
แค่เพียงอารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น...ไม่ได้สำคัญเช่นใคร  !!


เหงา...ถึงได้มาหา 
ฉันจะดูมีค่า...ก้อแค่บางเวลาเท่านั้น 
ต้องการผ่อนคลาย...อยากระบายก้อมาหากัน 
เตียงนอนเก่า - เก่า เตียงนั้น...เธอไม่ได้ผูกพันด้วยหัวใจ 

ห้ามบอกใคร...ว่าเราคบกัน 
เพราะฉันไม่ใช่คนสำคัญ...ที่เธอนั้นจะบอกใครได้ 
แอบคบ แอบรัก แอบเจอ...เพราะว่าเธอมีคนของใจ 
แล้วฉันเป็นตัวอะไร...เคยมีค่าบ้างไหมในสายตา 

เพราะรัก...เกินจะตัดใจ 
ยังคงรู้สึกหวั่นไหว...ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่พบหน้า 
ยอมเป็นตุ๊กตาให้เธอ...ขอแค่ได้เจอบ้างบางเวลา 
อ้อมแขนที่เธอให้มา...คงไม่รู้สึกอะไรสินะ...เพราะฉันมีค่าแค่ตัวแทน