2 ปีต่อการจากไป (ของแม่) กับพลูค้างใหญ่ที่ร่วงโรย


                                               

                    4 มิ.ย. 2554 เป็นวันที่แม่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ  2 ปีแล้ว แต่ฉันยังรู้สึกเหมือนกับแม่ยังอยู่กับฉัน

พลูค้างใหญ่ของแม่ ที่ฉันเฝ้ารดน้ำเพื่อให้เจริญเติบโตต่อไป  ทุกครั้งที่ฉันรดน้ำให้มัน  ฉันมีความสุขมาก  มันคือ

ตัวแทนของแม่

                    แต่วันนี้  พลูค้างใหญ่ที่เคยงามไสว ใบกว้างใหญ่เหลืองอร่าม ค้างนั้น  กลับแห้งตายจนเกือบหมดค้าง

ไม่ต้องสงสัย  เพราะฉันละเลย  เหินห่าง  ไม่มีเวลาดูแลเอาใจใส่ดังเช่นเคยเป็นมา  หลังจากที่ฉันท่องทางไกล

(ไปสุรินทร์) เสียเกือบสัปดาห์  แม้กระทั่งกลับมาแล้ว  ก็ยังไม่เหลียวแล  กลับเร่งสาระวนกับการรวบรวม  เรียบเรียง

และเร่งรีบกับงานที่ต้องสะสางให้เสร็จในเร็ววัน

                    วันนี้งานฉันเสร็จแล้ว  ส่งเรียบร้อย.....แต่ก็ถูกหวัดเล่นงานเสียจนต้องวิ่งเข้าออกโรงพยาบาลเสียอีก

เกือบสัปดาห์............วันนี้  เป็นวันแรกที่ฉันตื่นแต่เช้า  เดินสำรวจบริเวณบ้านที่รกไปด้วยหญ้าและเศษกิ่งไม้ใบหญ้า

ที่เกิดจากแรงลมและฝนเมื่อคืน  ฉันเดินไปที่ค้างพลูของแม่ด้วยความรู้สึกผิด ต่อความไม่ใส่ใจกับสิ่งที่ฉันกล้าพูด

ว่าเป็นตัวแทนของแม่ ................ฉันรู้สึกถึงความเศร้าของแม่................ฉันรู้สึกถึงความผิดที่ไม่น่าให้อภัยของฉัน

                     แม่จ๋า  ลูกสัญญาว่า  ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป  แม้ลูกจะต้องมีภาระหนักเพียงใด  ลูกก็จะต้องสละเวลา

ในการดูแลค้างพลูของแม่ให้อยู่ในสภาพให้เหมือนกับที่แม่ยังอยู่

                    สิ่งที่ฉันอยากจะ็ฝากไว้ในท้ายที่สุดนี้ คือ การใสใจต่อสิ่งที่เรารัก  .....ต้นไม้มิต้องการน้ำและปุ๋ยใน

การเจริญเติบโตเพียงอย่างเดียว การดูแลเอาใจใส่ถอนหญ้า พรวนดิน ก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่จะทำให้สดชื่นและมีชีวิต

ที่ยืนยาว

                    ซื่งเมื่อจะเปรียบเทียบกับมนุษย์  ก็เฉกเช่นเดียวกันกับต้นไม้  ต้องการการรดน้ำพรวนดิน การเอาใจใส่

ดูแล  ได้รับความสำคัญอย่างสมำ่เสมอ ไม่ว่าจะระหว่างพ่อแม่กับลูก   สามีกับภรรยา  พี่กับน้อง  ญาติมิตรและ

เพื่อนทั้งสนิทและไม่สนิท   การเอาใจใส่ดูแลกัน  คือ  สื่อสัมพันธ์ที่ยืนยาว

 

                                                                  แด่ดวงวิญญาณของผู้อันเป็นที่รักยิ่ง

                                                                               นางฟ้า  เบื่อสวรรค์

                                                                                    3/06/2556

 

หมายเลขบันทึก: 538034เขียนเมื่อ 4 มิถุนายน 2013 00:57 น. ()แก้ไขเมื่อ 4 มิถุนายน 2013 01:01 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

ถูกต้องจ้ะพี่นางฟ้า  ทุกชีวิต ไม่ว่า  คน  พืช  สัตว์  ล้วนต้องการความรัก   การดูแล  การเอาใจใส่ตลอด

เวลาดุจเดียวกัน   

เป็นกำลังใจให้พลูค้างใหญ่ กลับมาเป็นตัวแทนของแม่ เช่นเคยครับ

นางฟ้า เบื่อสวรรค์

ขอบคุณ สำหรับกำลังใจจากคุณมะเดื่อและ พ.แจ่มจรัสค่ะ  

พลูค้างนั้นคิอตัวแทนแม่ ....มีคุณค่าทางใจมากๆครับ..

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี