4 มิ.ย. 2554 เป็นวันที่แม่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ 2 ปีแล้ว แต่ฉันยังรู้สึกเหมือนกับแม่ยังอยู่กับฉัน
พลูค้างใหญ่ของแม่ ที่ฉันเฝ้ารดน้ำเพื่อให้เจริญเติบโตต่อไป ทุกครั้งที่ฉันรดน้ำให้มัน ฉันมีความสุขมาก มันคือ
ตัวแทนของแม่
แต่วันนี้ พลูค้างใหญ่ที่เคยงามไสว ใบกว้างใหญ่เหลืองอร่าม ค้างนั้น กลับแห้งตายจนเกือบหมดค้าง
ไม่ต้องสงสัย เพราะฉันละเลย เหินห่าง ไม่มีเวลาดูแลเอาใจใส่ดังเช่นเคยเป็นมา หลังจากที่ฉันท่องทางไกล
(ไปสุรินทร์) เสียเกือบสัปดาห์ แม้กระทั่งกลับมาแล้ว ก็ยังไม่เหลียวแล กลับเร่งสาระวนกับการรวบรวม เรียบเรียง
และเร่งรีบกับงานที่ต้องสะสางให้เสร็จในเร็ววัน
วันนี้งานฉันเสร็จแล้ว ส่งเรียบร้อย.....แต่ก็ถูกหวัดเล่นงานเสียจนต้องวิ่งเข้าออกโรงพยาบาลเสียอีก
เกือบสัปดาห์............วันนี้ เป็นวันแรกที่ฉันตื่นแต่เช้า เดินสำรวจบริเวณบ้านที่รกไปด้วยหญ้าและเศษกิ่งไม้ใบหญ้า
ที่เกิดจากแรงลมและฝนเมื่อคืน ฉันเดินไปที่ค้างพลูของแม่ด้วยความรู้สึกผิด ต่อความไม่ใส่ใจกับสิ่งที่ฉันกล้าพูด
ว่าเป็นตัวแทนของแม่ ................ฉันรู้สึกถึงความเศร้าของแม่................ฉันรู้สึกถึงความผิดที่ไม่น่าให้อภัยของฉัน
แม่จ๋า ลูกสัญญาว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แม้ลูกจะต้องมีภาระหนักเพียงใด ลูกก็จะต้องสละเวลา
ในการดูแลค้างพลูของแม่ให้อยู่ในสภาพให้เหมือนกับที่แม่ยังอยู่
สิ่งที่ฉันอยากจะ็ฝากไว้ในท้ายที่สุดนี้ คือ การใสใจต่อสิ่งที่เรารัก .....ต้นไม้มิต้องการน้ำและปุ๋ยใน
การเจริญเติบโตเพียงอย่างเดียว การดูแลเอาใจใส่ถอนหญ้า พรวนดิน ก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่จะทำให้สดชื่นและมีชีวิต
ที่ยืนยาว
ซื่งเมื่อจะเปรียบเทียบกับมนุษย์ ก็เฉกเช่นเดียวกันกับต้นไม้ ต้องการการรดน้ำพรวนดิน การเอาใจใส่
ดูแล ได้รับความสำคัญอย่างสมำ่เสมอ ไม่ว่าจะระหว่างพ่อแม่กับลูก สามีกับภรรยา พี่กับน้อง ญาติมิตรและ
เพื่อนทั้งสนิทและไม่สนิท การเอาใจใส่ดูแลกัน คือ สื่อสัมพันธ์ที่ยืนยาว
แด่ดวงวิญญาณของผู้อันเป็นที่รักยิ่ง
นางฟ้า เบื่อสวรรค์
3/06/2556
ถูกต้องจ้ะพี่นางฟ้า ทุกชีวิต ไม่ว่า คน พืช สัตว์ ล้วนต้องการความรัก การดูแล การเอาใจใส่ตลอด
เวลาดุจเดียวกัน
เป็นกำลังใจให้พลูค้างใหญ่ กลับมาเป็นตัวแทนของแม่ เช่นเคยครับ
ขอบคุณ สำหรับกำลังใจจากคุณมะเดื่อและ พ.แจ่มจรัสค่ะ
พลูค้างนั้นคิอตัวแทนแม่ ....มีคุณค่าทางใจมากๆครับ..