"ธรรมชาติ"..เป็นสิ่งที่..มนุษย์มิได้โหยหา..หากทว่า..แ่ก่งแย่งแบ่งทำลาย..การยึดครองแบ่งปันค้าขายสืบทอด..โดย"ถือ"ว่าถูกต้องครอง..ธรรม..ด้วยสิ่งที่สมมุติค่าตัวกลาง"ทอง"..ที่ขุดคุ้ยขึ้นมาหรือปล้นมา..ตีตราด้วย กฎหมาย"..(สมมุติฐาน..ความคิด..)

"หล่อน".เริ่มต้นด้วยประโยคๆหนึ่ง..." ฉันเป็นเพียงหนึ่งใน..ธรรมชาติ.."..ประโยคที่ตามมา..ผ่านหู.."..ลืมไปแล้ว..ประโยคนี้..คนขาว....เ่อ๋ยขึ้นมา...

"หล่อน"...ปั้น..ดินให้เป็นดอกไม้..." ยิ้มให้..กับสิ่งที่ ยินผ่านหู "...และ พยายาม..ปั้นใจ..ให้เป็นธรรม...