เป็นบันทึกแรกที่อยากจะเขียนเมื่อเปิดในคอมพิวเตอร์แล้วเจอรูปมากมายที่เก็บไว้
แต่กลับชอบรูปชุดนี้เมื่อครั้งที่พานักเรียนไปทัศนศึกษาที่นครปฐม(นานมาแล้ว)
ภาพของหุ่นขี้ผึ้ง ที่เข้าไปชมกี่ครั้งก็ไม่มีวันเบื่อ ไปชมกี่ครั้งมีแต่ความสุขใจ สบายใจ
ได้เห็นวิถีชีวิตต่างๆ ที่ในปัจจุบันแทบไม่มีให้เห็นแล้ว จึงเป็นความสุขใจที่ได้เห็น แม้จะเป็นภาพเก่าๆแต่ยังตราตรึงในความทรงจำเสมอ
เก่งมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เอาใจช่วยแม่มดจูนจ้าาา
สวัสดีครับคุณ แม่มด แสนซน
ผมเช่นกันครับภาพเก่า เต็มเครื่องจะลบทิ้ง ต้องดูอีกที
เพราะบางครั้งอาจลบภาพที่ประทับใจ อย่างนี้ น่ะครับ
ขอบคุณที่แบ่งปัน
ขอบพระคุณค่ะ คุณครูมะเดื่อ
ขอบคุณค่ะ พ.แจ่มจำรัส รูปเก่าๆจะมีกันเยอะ เพราะไม่อยากลบ
ด้วยความเสียดายและอยากจะเก็บภาพทุกภาพไว้เป็นความทรงจำที่ดีคะ