สวนลุงทองใบไม้เยอะ
เชื่อเถอะกินได้ไม่หมด
ลองกองทุเรียนเสาวรส
มังคุดต้นคดต้องคัด

ลองกองมองเงาะน่าแงะ
แอบแทะกระท้อนถนัด
ระกำนำแนะตามนัด
เขาจัดให้ชิมอิ่มเอม

หัวละหนึ่งร้อยเจ็บสิบ
แย่งหยิบไม่สอยเกษม
แกะวางอย่างดีปรีย์เปรม
จัดเต็มล้นโต๊ะเกือบตาย

พุงกางห่างไกลเหมือนแกล้ง
หยุดแย่งเดินย่องโยกย้าย
เจรจาพาเพลียเสียดาย
ล้างมือล้างไม้ออกมา

ผลไม้หลายอย่างยังอยู่
แอบดูแล้วปรารถนา
โปรดด้วยช่วยฉันสักครา
เอาถุงใส่มาให้ที

ขึ้นรถคอพับหลับไหล
ยามรถแล่นไปถึงที่
ถึงร้าน "แหลมเจริญ" เพลินดี
จำอิ่มอีกทีไม่ว่ากัน