ความหมายของวรรณกรรมท้องถิ่น

 ความหมายของวรรณคดี  วรรณกรรมท้องถิ่น

                   ความหมายของวรรณคดี วรรณคดี หมายถึง วรรณกรรมหรือหนังสือที่ได้รับการยกย่องว่าแต่งดีมีศิลป์และ
มีคุณค่าทางอารมณ์และความรู้สึกต่อผู้อ่าน สามารถใช้เป็นแบบแผนและอ้างอิงได้   ความหมายของวรรณกรรมไทยท้องถิ่น
                  วรรณกรรมท้องถิ่น หมายถึง ข้อมูลทุกอย่างในท้องถิ่นที่แสดงออกด้วยภาษา คำพูดและที่บันทึกไว้เป็นตัวหนังสือ ซึ่งข้อมูลดังกล่าวมีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมและความเป็นอยู่ทุกด้านในท้องถิ่น โดยการบอกเล่า จดจำ สั่งสอน หรือปฏิบัติตามกันมาเป็นเวลาช้านาน จนรับรู้ได้ภายในท้องถิ่นของตน

ความสำคัญของวรรณคดีวรรณกรรมท้องถิ่น
 วรรณกรรมท้องถิ่นมีความสำคัญต่อท้องถิ่นและประเทศชาติ ดังต่อไปนี้
                  ๑ ทางด้านการใช้ภาษา ผู้เขียนหรือผู้เล่าได้แสดงความสามารถทางด้านการใช้
ภาษาในการถ่ายทอดความไพเราะ ความหมายที่ดี ความลึกซึ้งและสืบทอดความรู้สึกนึกคิด ให้ผู้อื่นได้รับรู้แนวคิดของตน ซึ่งมีผล ทำให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังเกิดปัญญาหาเหตุผลได้
                  ๒ สะท้อนให้เห็นวิถีชีวิตของคน ผู้อ่านหรือผู้ฟังวรรณคดี วรรณกรรมไทยปัจจุบัน และวรรณกรรมท้องถิ่น จะได้รับความรู้เกี่ยวกับความคิด ประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของ ท้องถิ่น สังคมและประเทศชาตินั้นๆ และวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนและโบราณคดี เช่น วรรณกรรมประเภทนิทาน ตำนาน ประวัติศาสตร์และศิลาจารึก เป็นต้น
                 ๓ สืบทอดและอนุรักษ์วัฒนธรรม การสร้างวรรณกรรมวัฒนธรรมหลายประเภท ทำให้การสืบทอดวัฒนธรรมด้านวัตถุต่าง ๆ เช่น งานช่าง งานฝีมือ การประดิษฐ์อักษร
การมีภาษาเป็นของตนเอง ซึ่งสิ่งดังกล่าวเป็นสิ่งสำคัญที่บอกให้ทราบถึงความเป็นชาติ
เดียวกันเพราะความเป็นชาติจะต้องมีภาษาใช้เป็นภาษาเดียวกันภายในชาติ
               ๔ เป็นสื่อถ่ายทอดความรู้ กฎ ระเบียบ คำสอน ศีลธรรม โดยใช้วรรณกรรม
ท้องถิ่นให้ผู้รับฟัง ผู้อ่านได้รับรู้และเข้าใจโดยไม่รู้ตัว เช่น วรรณกรรมศาสนา คำสอน ตำนาน หรือวรรณกรรมเบ็ดเตล็ด เป็นต้น
              ๕ เป็นเครื่องมือสร้างกำลังใจและสร้างศรัทธา ทำให้เกิดความเชื่อมั่น มีกำลังใจ
ได้ เช่น วรรณกรรมที่ใช้ประกอบพิธีกรรมต่างๆ เช่น มนต์ คาถา บทสวด บททำขวัญ เป็นต้น
             ๖ เป็นเครื่องมือสร้างความสามัคคี วรรณกรรมท้องถิ่นสามารถสร้างความสามัคคี ของคนในหมู่คณะเดียวกันและประเทศชาติได้ เช่น วรรณกรรมคำสอนต่างๆ ยกตัวอย่าง คำสอนเกี่ยวกับการเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ การผูกมิตรของกวีเอกสุนทรภู่ เรื่องนิราศภูเขาทอง กล่าวไว้ว่า

คุณค่าของวรรณคดีวรรณกรรมท้องถิ่น
 คุณค่าของวรรณคดีวรรณกรรมท้องถิ่น หมายถึง ความดีงาม ของงานพูด งานเขียนของนักพูด นักเขียน ซึ่งวรรณกรรมท้องถิ่นมีคุณค่าดังนี้
              ๑ คุณค่าด้านจริยศาสตร์
 จริยศาสตร์ ความประพฤติ การครองชีวิตว่าอะไรดี ชั่ว หรืออะไรถูก ผิด วรรณกรรม ท้องถิ่นจะทำหน้าที่รักษาแบบแผนและความประพฤติ การครองชีวิตของชาวบ้านให้ดำเนิน ไปอย่างถูกต้องตามข้อตกลง กฎ ระเบียบ ประเพณีอันดีงามของสังคม เช่น ผญา และภาษิต เป็นต้น
            ๒ คุณค่าด้านสุนทรียศาสตร์
 สุนทรียศาสตร์ หมายถึง การนิยมความงาม ความไพเราะของถ้อยคำ ภาษาที่ใช้ใน วรรณกรรมท้องถิ่น การใช้คำสัมผัส คล้องจอง ความไพเราะของท่วงทำนอง บทกวี เมื่อฟังหรืออ่าน แล้วเกิดจินตนาการ ความรู้สึกและอารมณ์ วรรณกรรมท้องถิ่นทุกประเภทจะมีคุณค่าทางด้านนี้
           ๓ คุณค่าทางด้านศาสนา
 วรรณกรรมท้องถิ่นเป็นสื่อถ่ายทอดคำสอนและปรัชญาทางศาสนาเผยแพร่ไปสู่ประชาชน ทำให้ประชาชนมีหลักยึดเหนี่ยวใจ ได้ข้อคิดและมีแนวทางในการดำรงชีวิต ประพฤติ ปฏิบัติตน เป็นคนดีของสังคม วรรณกรรมที่ให้คุณค่าทางด้านนี้ เช่น นิทานชาดก มหาชาติชาดก เป็นต้น
            ๔ คุณค่าด้านการศึกษา
 วรรณกรรมท้องถิ่นทุกประเภทเป็นสื่อที่ให้ความรู้ ความเข้าใจในเรื่องต่างๆ อย่างมากมาย นอกเหนือจากการให้ความบันเทิงแล้ว เช่น ความรู้เรื่องประวัติศาสตร์ ศาสนา คำสอน ชีวิตความเป็นอยู่ และขนบธรรมเนียมประเพณีของคนในท้องถิ่น เป็นต้น
            ๕ คุณค่าทางด้านภาษา
 วรรณกรรมทุกประเภททั้งงานเขียนและการพูด ต้องใช้ถ้อยคำ ภาษาเป็นสื่อในการ เสนอเรื่อง ดังนั้นจึงมีคุณค่าทางด้านภาษาของคนท้องถิ่นเป็นอย่างมาก ซึ่งแสดงให้เห็นถึง วัฒนธรรมและวิวัฒนาการด้านภาษาของชาติที่มีภาษาเป็นของตนเอง มีทั้งในด้านความ สละสลวย สวยงามและความไพเราะ ควรค่าแก่การอนุรักษ์และสืบทอดต่อไป
          ๖ คุณค่าด้านเศรษฐศาสตร์
 วรรณกรรมท้องถิ่นประเภทคำสอน ภาษิต นิทาน ศาสนา จะให้ความรู้เกี่ยวกับ การเก็บออม การใช้จ่ายอย่างประหยัดและการหารายได้ เป็นต้น นอกจากนี้วรรณกรรมท้องถิ่น ประเภทตำรายา ตำราพยากรณ์ ตำราบทสวด ตำราบททำขวัญในพิธีกรรมต่างๆ ยังให้ความรู้ แก่ผู้ที่ศึกษาจริงจัง สามารถนำไปประกอบอาชีพเพื่อหารายได้ได้อีกด้วย
        ๗ คุณค่าด้านสังคม
 วรรณกรรมท้องถิ่นเป็นสื่อที่ปลูกฝังค่านิยมเรื่องความสามัคคี การดำเนินชีวิตอยู่ในสังคม แบบพึ่งพาอาศัย เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน การมีมนุษยสัมพันธ์ต่อกัน เพื่อความร่มเย็น เป็นสุขของสังคมและท้องถิ่น เช่น วรรณกรรมประเภทคำสอนต่างๆ
        ๘ คุณค่าด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดี
 วรรณกรรมท้องถิ่นประเภทตำนาน หรือนิทานต่างๆ ทำให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังได้มีความรู้ เรื่องประวัติศาสตร์ โบราณสถาน โบราณวัตถุได้เป็นอย่างดี เช่น เรื่องสามมุก ของ จ.ชลบุรี เป็นต้น
         ๙ คุณค่าด้านจิตใจ
 วรรณกรรมทุกประเภทมักนำเสนอเรื่องราวที่ทำให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังมีความรู้ ความเพลิดเพลินและความบันเทิง ทำให้เกิดความจรรโลงใจ คลี่คลายความทุกข์ได้
         

๑๐ คุณค่าด้านประโยชน์ใช้สอย

   วรรณกรรมท้องถิ่นนอกจากจะมีประโยชน์ด้านต่าง ๆ ดังที่กล่าวมาแล้ว ยังให้ประโยชน์ ด้านใช้สอยด้วย เช่น ตำรารักษาโรคและตำราพิธีกรรมต่างๆ เป็นต้น

สรุป
 การศึกษาความหมาย ความสำคัญและคุณค่าของวรรณคดี วรรณกรรมไทยปัจจุบัน และวรรณกรรมท้องถิ่น จะเป็นพื้นฐานสำคัญในการเลือกอ่านวรรณกรรมได้อย่างเข้าใจ ตรงตามจุดประสงค์ของการอ่าน