"ฉาก"หนึ่งใน โลกสี่เหลี่ยม(เมื่อวานนี้..ปุ่มที่แปด Arte..)..พ่อกับลูก..ผึ้งในมือ..ที่ฟื้นคืนชีพ..ด้วยพลังใจ..จาก..สองพ่อลูก ให้..โบยบิน..ต่อไปในโลกแห่งความรักและอิสระ...มันเริ่มต้นและจบลง...ด้วยภาพเดียวกัน...
"ภาพ"ที่ต่อเนื่องในการ..ดำรงชีวิต..เป็นภาพสมมุติ..มุมหนึ่ง ในออสเตรเรีย..กระท่อมอันอ้างว้าง..สองพ่อลูกใช้ชีวิตกันตามลำพังด้วย"รัก"..(แม่ที่ตกเป็นทาสเสน่ห์(หารัก)ไม่หยุดหย่อน..ภาพ..ที่..ลูก..ต้องทนสภาพ..สถานะ..ที่ไม่อาจเข้าใจได้..) "ความตาย"..มักเป็นทางเลือก..สุดท้าย..เมื่อ "ชีวิต"..ไม่ต้องการ "ต่อสู้"
ภาพ สะเทือนใจ..ปรากฏเป็นระยะที่ต่อเนื่อง..."ภาพ ความ ตาย"...(แม่ "กิน"ยาตาย.สมความปราถนา..ยอดชู้ถูกรถทับตาย..ลุงทนเห็นไม่ไหว..โดดหอตายแถมฝังมีดไว้รอรับร่างที่ทิ้งดิ่งลงมา..พ่อ..สติแตกเป็นบ้าไปพัก นึง..)
(ผู้ต้อง ทน) ..คือ..ลูก
." ชีวิต กับ คำว่า..ต้องสู้..ด้วยพลังรักและเมตตา..เป็น..ธรรมชาติ อันยิ่งใหญ่..."
ชีวิตต้องสู้ค่ะ ขอบคุณค่ะ ยายธี
คุณยายสบายดีนะครับ...ขอบคุณบันทึกที่สะท้อนถึงชีวิตนะครับ
เป็นอนิจังของโลกจ้ะยายธี ที่เยอรมันหนาวไหมจ้ะ ที่บ้านคุณมะเดื่อ ร้อนนนนนนนนนนน
moi(มอย ๆ)..Bright Lily...ชีวิต..คือการ ต่อสู้..ที่ไม่มีวันจบสิ้น..เพราะวันสุดท้าย..เราๆไม่มีวันที่จะลุกขึ้นมาได้อีกต่อไป...(ยายธี..เคยใช้วลีนี้..เป็นหัวข้อเรื่อง การทำวิทยานิพนธ์ในงานปฏิมากรรมเมื่อปีมะโว้..สมัยยังกระตุ้งกระติ้งได้..อิอิ แถมด้วย มนุษยชาติในรูปเหลี่ยม เวลาที่เปลี่ยนไป มนุษย์ เริ่ม กลม ตระลุกปุ๊ก..)สงสัยว่าจะต้องทำ วิทยานิพนธ์ใหม่..ซ๊ะแล้ว..อ้ะะๆๆๆ...ยายธี
สวัสดี คุณทิมดาบๆคงสบายดีเพราะมีพ่อที่มี"ความรักและเมตตา"อันเป็น..ธรรม ค้ำจุน โลก"(สงบ พบ สบาย เมื่อ ว่างและ วางได้ สม่ำเสมอ)...คาถาชีวิต..ท่านพุทธทาสให้ไว้...ทำ ไม่ใช่ ท่อง...อิอิ (ทำยากอ้ะะๆๆ)...ยายธี
สวัสดีคุณมะเดื่อ...อนิจจัง ทุกข์อย่าไปขัง ปล่อยมันไป..อนัตตา แม้แต่ตัวตน ยังสลายกลายไป..อิอิ..ร้อน กายแก้ง่าย (แช่น้ำ..๕๕๕)..แต่ร้อนนนนใจ แก้ยาก..ถ้าร้อนหนี้..ยิ่งแย่ๆๆๆใหญ่...อ้ะะๆๆๆ...มะเดื่อร้อนนนอาไร...จ๊ะ.(..ยายธี )
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
ขอสู้ไปด้วยคนนะคะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้ค่ะ^^
สวัสดีค่ะ คุณ ต้นเฟิร์น..ขอบคุณที่มาแวะเจ้าค่ะ.".สู้ๆๆ..นะเจ้าคะ"..แต่เป็นไปอย่าง..สงบ..เยือกเย็น..ว่าง..วาง..นะเจ้าคะ..ยายธีค่ะ
ชีวิตไม่เที่ยงนะครับ...
สวัสดีค่ะ..อาจารย์ ขจิต..ชีวิตไม่เที่ยง..รากเหง้าแห่งชีวิต..จึง ต้องการน้ำหล่อเลี้ยง..ใช่ไหมคะ..นั่นคือ..รัก เมตตาต่อกัน..ไม่เบียดเบียน..ซึ่งกันและกัน..คืนแผ่นดินสู่ดิน..คืนนกผึ้งแมลงสู่ฟ้า..คืนปลาแก่น้ำ..คืนฝูงสัตว์สู่อิสระ..ไม่เพิ่มมลภาวะพิษ ไม่ฆ่า...มองดูเหมือนเพ้อเจ้อ..นะ..เจ้าคะ...(ยายธี)
หดหู่ใจค่ะ
สวัสดีค่ะคุณระพี..".อย่าหดหู่ใจ"..ไปเลย.".ชีวิต..เป็นเช่นนั้นเอง"..อย่ามองข้าม..หากแต่.".รู้.".แต่ไม่เพิกเฉย.."ใบไม้เปลี่ยนสี..และหลุดล่วงลงบนดิน..เน่า..สลายตัวไป..ชีวิตนั้นเช่นกัน...ราก ดอกใบ ต้นเกี่ยวพันกับ ดิน น้ำลม ไฟแลนั้น คือ..ธรรมชาติแห่งชีวิต...(ยายธี)