GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

บทที่ ๔ ความกลัวและความกล้าหาญ

ความกลัวและความกล้าหาญของมนุษย์โลก ความกลัวซึ่งเป็นสัญชาตญานพื้นฐานที่สุดของมนุษย์ และความกล้าหาญย่อมเป็นอาวุธพื้นฐานที่สุดอันแรกของมนุษย์เรา ที่จะเอาชนะความกลัวได้   Q1: ความกลัวสำคัญกับตัวเรา จริงหรือ A1: ลองคิดดูว่าเวลา ที่ตัวมนุษย์เราหวาดกลัว หวาดหวั่นใจ วิตกกังวล ต่างๆ นาๆ มีสาเหตุมากจากสิ่งใดกันแน่ตัวมนุษย์เรามักกลัว สิ่งที่เราไม่รู้ว่า คืออะไรกันแน่ เช่น ความมืด เพราะ เราไม่รู้ว่าในความมืดมีอะไร กลัว กังวลไปว่า จะมีผีหรือปล่าว จะมีสัตว์ร้ายที่เป็นอันตรายหรือปล่าว   อย่างเช่น เรากลัวผีสุดๆ เวลาดูหนังผี แต่เมื่อผีปรากฎตัว เรากลับเบาใจ เพราะเรามองเห็นชัดแล้ว และไม่กลัวมากเท่าตอนแรก บางทีก็กลัว กังวลกับอนาคต เพราะมันยังมาไม่ถึง มันยังไม่ปรากฎชัดกับตาของเราเอง   ความสำคัญของความกลัว คือมันเป็นเป็นสัญชาตญานพื้นฐานที่สุดของมนุษย์ และสัตว์โลกทั้งหลาย เพื่อความอยู่รอดตามธรรมชาติแบบสัตว์โลก มันปรากฎขึ้นในทุกๆอณูในตัวเรา ในทุกความรู้สึกนึกคิดของเรา เป็นสิ่งที่อยู่กับเราแทบทุกวินาที ตั้งแต่เกิดไปจนวันสุดท้าย  แต่อีกด้านนั้น มนุษย์เรามีการพัฒนาสู่ยุคต่างๆ เนื่องจากแรงผลักดันจากความกลัว   Q2: อ้าวแล้ว ความกล้าหาญล่ะ A2: เป็นความเข้มแข็งภายใน เป็นอาวุธพื้นฐานที่สุดอันแรก เพื่อเอาชนะความกลัวของมนุษย์เราซึ่งเป็นมากกว่าสัญชาตญาณเพื่อการอยู่รอดอย่างเดียว ของสัตว์โลกอื่นๆ ความกล้าหาญย่อมเป็นอาวุธที่เข้มแข็งที่สุด เพื่อต่อสู้กับความกลัวอันลึกซึ้งภายในใจของมนุษย์เรา   Q3: แล้วจะเป็นอย่างไร ถ้าในใจของเราเอง มีแต่ความกลัว A3: เมื่อมีความกลัว ใจมนุษย์เราย่อมอ่อนแอและคดงอได้ง่าย เพื่อเอาตัวรอดแบบสัญชาตญาณสัตว์โลก ไม่ใช่แบบมนุษย์ผู้มีจิตใจสูงส่งกว่าสัญชาตญาณสัตว์โลก ที่มากกว่านั้น ยังสามารถถูกผู้ที่มีใจคดงอ ไม่ซื่อตรง ชักจูงไปในทางอันคดงอ และสามารถเป็นอันตรายสูงสุดกว่าอันตรายอื่นใดทั้งปวง ถ้ามนุษย์เราเอาตัวรอดแบบสัญชาตญาณสัตว์โลก นำไปสู่ปัญหา ความขัดแย้ง ความแตกแยก และความทุกข์ไม่สิ้นสุดของมนุษย์เรา   Q4: แล้วจะเป็นอย่างไร ถ้าเราใช้ความกล้าหาญ เอาชนะความกลัวในใจๆได้ A4: เมื่อเราเอาชนะความกลัวในใจได้ ชัยชนะนั้น ย่อมเป็นชัยชนะที่เหนือกว่าชัยชนะอื่นใดทั้งปวง รางวัลอันสูงสุดที่ได้รับ ย่อมได้ความซื่อตรงภายในใจ นำไปสู่ความซื่อตรงต่อตนเองและผู้อื่น 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53455
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)