การแต่งตัวที่ไม่สมควรของพระไทย
ผมบาดตาบาดใจมานานแล้ว วันนี้ขอสักฉัวะ คือ การแต่งตัวของพระไทยเรา (เรียกภาษาพระว่าการครองผ้า) มีสามแบบคือ การห่มคลุม ห่มดอง และห่มทำงาน (ลืมไปแล้วว่าเรียกว่าอะไร) อีกอย่างคือการห่มแบบเดินธุดงค์ ก็ลืมชื่อเรียกไปแล้วเช่นกัน ..เฮ้อ..กาลเวลา
ว่ากันว่า ตามพระวินัย พระจะห่มคลุมเมื่อออกนอกวัด (เช่นไปบิณฑบาต หรือไปสวดขึ้นบ้านใหม่) คลุม หมายถึงคลุมไหล่ ทั้งซ้ายขวา แต่พอเข้าวัดจะห่มดอง คือเปลือยไหล่ข้างหนึ่ง แล้วมีผ้ารัดอก ชุดทำงานคือ ถอดจีวร ผ้าพาดบ่าออก ใส่เสื้อกล้ามพระแทน เอาไว้ทำงาน เช่น กวาดลานวัด ลองดูภาพนี้ดู ตามลิงค์ นะครับ ท่านเห็นอะไรผิดปกติบ้างไหม
ทีผิดปกติคือฆราวาส เป็นคนใหญ่โต มาจากต่างประเทศและในประเทศ เขาแต่งตัวแบบเต็มยศ ให้เกียรติพระเราด้วยการแต่งสูต ผูกไท แต่พระกลับห่มดอง เปิดไหล่เฉยเลย ที่นั่งตรงกลางน่ะ ท่านพระอธิการบดีมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัยเชียวนะ (อดีตคณะกรรมการประชุมที่ผมเป็นประธาน...เรื่องการประกันคุณภาพมหาวิทยาลัยนอกระบบ) ท่านห่มดองด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม (สีจีวรก็ต่างจากพระอื่นอีกต่างหาก กำลังจะสื่ออะไรหรือพระคุณเจ้า)
การห่มคลุมนั้นแสดงความสำรวม ทำไมจะห่ม “ในวัด” ไม่ได้ เพราะมันเป็นการมีวินัย “เกิน” กำหนด อันนี้ไม่มีใครเขาว่าอยู่แล้ว เช่นเขากำหนดว่า อนุญาตให้แก้ผ้าที่ชายหาดนี้ได้ แต่ถ้าคุณนุ่งกกน. ตัวเดียว ก็คงไม่ผิดกฎหมายหรอก ยิ่งจะห่มคลุมไปเดินชายหาดนี้ก็คงยิ่งได้
สรุปคือ ผมเห็นว่า กรณีที่มีงานสาธารณะอันสำคัญ พระควรห่มคลุม แม้อยู่ในวัด อย่าห่มดองเปลือยไหล่ ให้โป๊ การห่มคลุมในกรณีนี้เป็นการแสดงความสำรวมและให้การเคารพต่อฆราวาสที่มางาน อีกทั้งสีกาเห็นไหล่หล่อๆแล้วอาจเกิดอารมณ์ทางเพศก็เป็นได้ ก็เป็นบาปนะพระจ๋า ถ้าไม่มีงานใด อยู่กันเฉพาะพวกพระเราเอง ก็ห่มดองไปตามปกติ ไม่ว่ากัน
เตือนกันมาประสาคนรักพระ คิดให้ดี ก่อนโกรธกันนะจ๊ะ
....คนถางทาง (๑๖ เมษายน ๒๕๕๖)
ถูกต้องครับ ติติงกันบ้างก็ดี ติเพื่อจะได้ปรับปรุงให้ดีขึ้น
ถ้าไม่ถูกสกิดอาจหลงลืมไป
มีวัดแห่งหนึ่งเอาพระที่เล่นกล้ามห่มดองมาสวดออกทีวีด้วยครับ ผมบังเอิญเปิดไปเจอเห็นแล้วหัวเราะกลิ้งเลยครับ