เมื่อที่ทำงานมีความสุข ที่บ้านมีความสุข ตัวเราก็จะมีความสุข สนุกและรักการเรียนรู้ได้ตลอดเวลาไปเอง

สำหรับผู้เขียน “เทคนิครักการเรียนรู้” นี้เล่นไม่ยาก “รักตลอดเวลา” ก็เล่นไม่ยาก 

แต่ "เรียนรู้ตลอดเวลา" นี่ไม่แน่ใจ เพราะอยู่ที่การให้ความหมายของคำว่า "ตลอดเวลา" 

เอาเป็นว่า... เป็นเทคนิคของผู้เขียนก็แล้วกัน


พื้นฐานคือ ต้องทำให้การเรียนรู้นั้นมีความสุข...

สุขอย่างไร?

สุขที่ได้ คิดใหม่ รู้ใหม่ และทำใหม่ 

โดย

1.  เริ่มต้นด้วยการทำให้เกิด “ความอยากรู้” ในเรื่องนั้น ๆ ก่อน เพียงแค่บอกตนเองอยู่เสมอว่า เรื่องนั้นๆ

-  เรายังไม่รู้ ยังรู้ไม่หมด

-  เรายังรู้ไม่จริง

-  ไม่แน่ใจในความรู้ที่มีเพราะเชื่อว่าความรู้เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

-  ทำตัวเป็นน้ำไม่เต็มแก้ว ไม่รู้จักพอ... ไม่เพียงพอ จะว่าไป มันก็คือกิเลสน่ะนะ

2.  แล้วเราอยากรู้เรื่องอะไรดี?... 

วิธีหา เรื่องนั้น ๆ ง่ายที่สุดก็คือ เรื่องที่เกิดในชีวิตเราทุก ๆ วันนั่นแหละ ทั้งเรื่องงานและเรื่องราวชีวิตทั่วไป 

โดยถามตนเองใน เรื่องนั้น ๆ ว่า

-  เรารู้ดีแล้วจริงหรือ?

-  เรื่องที่เขาบอกมา หรือบอกต่อๆกันมา ปัจจุบันยังน่าเชื่อถืออยู่หรือ?

-  ทำวิธีใหม่ แบบใหม่ได้หรือไม่?

3.  จากนั้นก็ออกแสวงหาความรู้จากผู้รู้ แหล่งเรียนรู้... เลือกหนทางที่เราเข้าถึงง่าย ๆ ไม่รบกวนวิถีชีวิตปกติมากนัก คนที่ทำงานและคนที่บ้านจะได้ไม่เดือดร้อน... (อิอิ…)

4.  ได้ความรู้ใหม่แล้วจะเล่าแบ่งปันหรือไม่ คงแล้วแต่ความสะดวก พอเหมาะ พอดีของแต่ละคน แต่ละช่วงชีวิต เพื่อไม่ให้คนที่ทำงานและคนที่บ้านเดือดร้อนอีกเช่นกัน... (อิอิ...)


อ้อ... ที่เน้นว่า การแสวงหาความรู้เพิ่มจะต้องไม่ทำให้คนที่ทำงานและคนที่บ้านเดือดร้อนน่ะ เพื่อให้การออกแสวงหาความรู้มีความสุข และปฏิบัติได้บ่อย ๆ นาน ๆ นั่นเอง


อย่าให้กติกาบางอย่างมาเป็นเงื่อนไขทำให้ความสุขในการเรียนรู้ลดลง เช่น บังคับตนเองให้ต้องอ่านทุกวัน ต้องเขียนทุกวัน ต้องมีคนอ่าน ต้องได้รางวัล ต้อง... 


เมื่อที่ทำงานมีความสุข ที่บ้านมีความสุข ตัวเราก็จะมีความสุข สนุกและรักการเรียนรู้ได้ตลอดเวลาไปเองนั่นแหละ... อิอิอิ