ไทยนำอาเซียนเลิกปลูกข้าว (หันมาปลูกมันแทน)


สัญลักษณ์ของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ AEC คือ ฟ่อนข้าวสิบฟ่อนผูกมัดรวมกัน ดูเหมือนจะสื่อว่าเราต่างมีข้าวเป็นปัจจัยหลักในการดำรงชีวิต มีวัฒนธรรมข้าวเหมือนกัน มีชะตากรรมร่วมกัน 

แต่วันนี้ผมจะมาบอกแบบกระตุกว่า ควรเลิกปลูกข้าวได้แล้ว หันมาปลูกมันดีกว่า

เพราะมันดีกว่ากัน ๑๐๐ เท่าเลยนะ เช่น มันเทศ มันพร้าว แต่ดีที่สุดน่าเป็นมันเลือด มันอ้อน มันอีมู่ นะ

การปลูกข้าวกินนั้นมันเหนื่อยยากมาก และได้ผลผลิตต่ำมาก แถมยังต้องการน้ำมาก แต่การปลูกมันได้ผลผลิตมาก แถมเหนื่อยยากน้อย ไม่ต้องการน้ำมากอีกต่างหาก


ชาวอาเซียนเราเสพติดการกินข้าวมานานหลายพันปี มันเป็นการเสพติดแบบส่งต่อทางพันธุกรรมจนข้ามภพข้ามชาติไปแล้ว บ้างก็สรรเสริญว่าชาวนาเป็นกระดูกสันหลังของชาติไปโน่น ก็ยิ่งภูมิใจกันใหญ่ 

ยิ่งวันนี้มี “การเมืองข้าว” เข้ามาแทรก มีทั้งการจำนำ การประกัน ก็ยิ่งเท่ากับเป็นการต่อท่อหายใจ ให้ชาวนาพะงาบๆ มีชีวิตกันอยู่ได้ต่อไป (เพื่อลงคะแนนเสียงให้นักการเมือง)

แต่วันนี้ควรกระตุกคิดกันได้แล้วว่ากินมันแทนข้าวไม่ดีกว่าหรือ เพราะผลผลิตมันต่อไร่อย่างน้อยๆ ก็ ๓๐๐๐ กก. ต่อไร่ ส่วนข้าวไทยเฉลี่ยที่ ๔๕๐ กก. ต่อไร่เท่านั้นเอง

พวกฝรั่งเขาก็กินมันฝรั่งเป็นอาหารหลักมาได้สักสองร้อยปีแล้ว ก็เห็นว่าฉลาดดีนะ มีหัวสมองออกล่าอาณานิคมเอาพวกกินข้าวไปเป็นทาสได้ทั่วโลกเสียอีก

ที่เราปลูกข้าว กินข้าว กันมานานจน”เสพ”ติดนั้นผมเชื่อว่า อาจมาจากความจำเป็นเงือนไขในอดีตที่ลงตัวกันพอดี โดยเฉพาะ “สงคราม” เพราะในอดีตมีการรบพุ่งชิงเมืองกันบ่อย บางทีสงครามติดพันหลายปี ก็เลยต้องมีข้าวเก็บไว้กิน เพราะข้าวเปลือกนั้นอบแห้งดีๆ สามารถเก็บไว้กินได้หลายปี พกพาขนย้ายก็สะดวก 

อีกทั้งพื้นที่รอบๆ เมือง ก็ต้องถางป่าให้โล่งสุดลูกหูลูกตา เพื่อที่จะได้มองเห็นข้าศึกที่ยกพลเข้ามาประชิดเมือง พื้นที่โล่งๆนี้ก็เลยถูกผันมาเป็นทุ่งนา ก็ได้ประโยชน์สองต่อ 

ผมเชื่อว่าชาวอาเซียนเราถูกบังคับให้กินข้าวมาหลายพันปี จนเสพติดก็ด้วยเหตุผลนี้แล แต่บัดนี้เงื่อนไขด้านสงครามดังกล่าวหมดไปแล้ว ทำไมยังจะปลูกข้าวต่อไปให้ “โง่”

มันนั้นนอกจากผลผลิตต่อไร่สูงกว่าข้าวมากแล้ว หากเทียบกันโลต่อโล ยังมีสารอาหารมากกว่าข้าว ในทุกเรื่อง (อาหารห้าหมู่) เช่นมันเทศ มีโปรตีนมากกว่าข้าวสองเท่า 

ที่ดีที่สุดคือ เราสามารถปลูกมันหลายสกุล ในป่าไม้ ให้มันพันต้นไม้ขึ้นไป เพราะธรรมชาติมันชอบแบบนี้อยู่แล้ว ไม่ชอบแดดกล้า ซึ่งการทำแบบนี้เราได้หลายต่อมาก คือ ได้ต้นไม้ใหญ่ (สางตัดมาทำเฟอร์นิเจอร์ขายได้) ได้ป่าซับน้ำป้องกันน้ำท่วม ได้การลดโลกร้อน ได้นก ได้น้ำผึ้ง และได้หัวมันเป็นของแถม 

เช่นมันเลือด มันอ้อน มันอีมู่ มันชอบขึ้นพันต้นไม้แบบนี้แหละ (อาจต้องวิจัยหน่อยว่ามันชอบต้นอะไรเป็นพิเศษ ได้ข่าวว่ามันอีกมู่ชอบต้นมะม่วง) มันเลือดหัวมันใหญ่มาก ปีเดียวหนึ่งกอได้ ๓ หัว หนักรวม ๕๐ โล นอกจากหัวใต้ดินแล้วยังมีหัวอากาศอีกด้วย ถ้าปลูกพันต้นผลไม้ ปลูกห่าง ๔x๔ เมตร เราจะได้มันไร่ละ ๕๐๐๐ โล (มากกว่าข้าวสิบเท่าเข้าไปแล้ว โดยไม่ต้องดูแลรักษาอีกต่างหาก) แถมเราได้ผลไม้ ได้ป่ายึดหน้าดิน ได้เนื้อไม้


บอกให้ปรับวัฒนธรรม ให้หันมากินมันแทนข้าว บางท่านอาจยังทำใจไม่ได้ อ้าวแล้วข้าวผักน้ำพริกปลาทูทำไงดี ยังข้าวราดแกง ข้าวต้มร้อนๆ แต่ฝึกๆ นานไปมันก็ชินไปเองแหละครับ อาจหลงรัก มันหมกผงกระหรี่ มันทอดกระเทียมพริกไทย จนลืมข้าวสักวันก็เป็นได้ 

หาข้าวกินยากนานๆ ก็ไปสยามพารากอนที หรือบินไปเที่ยวฮ่องกง ซานฟรานซิสโก ก็คงพอมีให้กินอยู่หรอก

ปลูกมันในสวนแบบนี้มีที่ดินห้าไร่ก็น่าจะพอมีรายได้เป็นค่าเครื่องบินไปเที่ยวหากินข้าวเมืองนอกอยู่หรอกนิ อิอิ


...คนถางทาง (๑๐ เมษายน ๒๕๕๖)