"มหา - อวิชชาลัย" ... (จักรวาลในถ้วยชา : ว.วชิรเมธี)

<p>มหา - อวิชชาลัย</p><p>
</p><p>ฉันไม่ได้เยาว์ไม่ได้เขลาไม่ได้ทึ่ง
แต่ฉันพึ่งเข้ามาหาความหมาย
ฉันหวังคุณวุฒิจุดประกาย
เพื่อเครือข่ายสังคมผสมพันธุ์</p><p>เพื่อต่อยอดธุรกิจสิทธิศักดิ์
เพื่อให้พรรคยอมรับนับถือฉัน
เพื่อต่อรองราคาเพิ่มค่าพลัน
เพื่อประกันตำแหน่งหรูที่กูรัก</p><p>เพื่อเป็นไม้กันหมาไว้ด่าคน
เพื่อไว้สนสะพายพวกควายปลัก
เพื่อให้ชนชื่นชมว่าคมนัก
เพื่อว่าจักเป็น “ดอกเท่อร์” เฟ้อดีกรี</p><p>เพื่อการนี้ไม่ต้องเพียรก็เรียนได้
แค่เข้าไปตอนเปิดเทอมเติมราศรี
บริจาคบำรุงหน่อยค่อยเข้าที
เพียงแค่นี้ปริญญาก็มากอง</p><p>ปริญญาเพื่อปัญญาหรืออัตตา
ยิ่งได้มายิ่งโกงเก่งเบ่งจองหอง
ยิ่งจบสูงคุณธรรมต่ำยิ่งช่ำชอง
ยิ่งคะนองกลอกกลบตลบแตลง</p><p>กระนี้หรือการศึกษาประชาไทย
ไปกันใหญ่ทั้งประเทศสมเพชแผลง
ใครจะเปลี่ยนใครจะปรับใครจะแปลง
ใครจะแต่งพัุนธุกรรมให้สัมบูรณ์</p><p>
</p><p>
</p><p>…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..</p><p>
</p><p>บทกวีบทนี้สะท้อนค่านิยมที่มีต่อใบปริญญา
ในระดับบัณฑิตศึกษายิ่งนัก</p><p>อยู่ในแวดวงนี้อยู่แล้ว
และยอมรับว่า มีจริง</p><p>โปรดตรอง</p><p>บุญรักษา ทุกท่าน ;)…
</p><p>
</p><p>………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….</p><p>ขอบคุณกวีนิพนธ์</p><p>
</p><p>ว.วชิรเมธี (นามแฝง).  จักรวาลในถ้วยชา.  กรุงเทพฯ : ปราณ, ๒๕๕๖.
</p><p>
</p>