ไทย... อภิปรายเยิ่นเย้อ ชักช้า เกริ่นความนาน วกวน ซ้ำซาก ใช้เวลามาก อย่างสั้นๆ ก็ ๕ นาที เข้าไปแล้ว
usa....กระชับ เข้าเรื่องเร็ว บ่อยครั้ง ประธาน ให้ใครก็ได้ที่อยากกล่าวสรุปปิดท้ายประเด็นก่อนลงคะแนนเสียง สามารถกล่าวได้ แต่ให้เวลาแค่คนละ "หนึ่งนาที" เท่านั้น ไม่ว่าคนใหญ่หรือเล็กก็ตาม (ซึ่งผมว่าดีมากๆ เป็นการทิ้งทวน ความในใจที่สะสมคาใจมา จากการฟังคนอื่นๆ พูด ในหนึ่งนาทีคนเราสามารถพูดอะไรได้มาก อาจเปลี่ยนโลกได้เลย ถ้ารู้จักพูดให้กระชับ คมคาย)
ไทย...ชอบพูดพาดพิงผู้อื่น ส่อเสียด นอกเรื่อง
usa....ตรงประเด็น ไม่ส่อเสียด
ไทย...ชอบประท้วง ใช้เวลาประท้วงมากกว่าเวลาอภิปรายเสียอีก
usa...ตั้งแต่ผมดูมา ก็นานหลายปีนะ ไม่เคยเห็นมีการประท้วงสักครั้งเดียว (หรือกฎหมายเขาห้ามประท้วงก็ไม่ทราบ)
ไทย...ส่วนใหญ่พูดตามสำนึก สำนวน ไปเรื่อย ไม่ค่อยมีข้อมูลประกอบ
Usa....ส่วนใหญ่มีข้อมูลการวิเคราะห์ปัญหา เป็นเชิงตัวเลขมาประกอบการอภิปราย หรือมีการอ้างอิงที่น่าเชื่อถือได้
ไทย....สส. โหวตตามนายสั่ง
usa....สส. โหวตตามความเห็นของตน โดยเฉลี่ยประมาณ ๒๕ ปซ. จะโหวตให้ฝ่ายตรงข้าม (เช่น สส. รัฐบาลโหวตเข้าข้างฝ่ายค้าน หรือ สส. ฝ่ายค้านโหวตให้รัฐบาล) ซึ่งแบบนี้สิถึงจะเรียกว่าประชาธิปไตยที่แท้จริง แต่การโหวตตามนายสั่งนั้น มันเผด็จการในคราบปชต. ชัดๆ ซึง่อันตรายกว่าเผด็จการทหารเสียอีก เพราะเผด็จการทหารเรายังด่าได้ว่าเป็นเผด็จการ แต่เผด็จการในคราบปชต. นี้ไปด่าเขาไม่ได้ว่าเป็นเผด็จการ
...คนถางทาง (๔ เมษายน ๒๕๕๖)
