รับใส่เกล้าใส่กระหม่อม 
แบ่งปันมาจาก http://www.facebook.com/photo.php?fbid=497443370304690&set=a.287630021286027.60374.114673911914973&type=1&theater
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าคนอื่นรู้สึกอย่างไรในการเป็นข้าราชการ  แต่สำหรับข้าพเจ้าแล้วมันคือความภาคภูมิใจที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะในสายงานพยาบาลที่ข้าพเจ้าได้ทำอยู่  คิดว่าเกิดมาแบบไม่เสียชาติเกิดที่ได้ทำคุณประโยชน์ ให้แก่ครอบครัว  ตอบแทนแผ่นดิน  ประเทศชาติ  ถึงแม้อาชีพข้าราชการที่ข้าพเจ้าทำอยู่ จะไม่ได้ค่ตอบแทนที่มากมาย  ก็ตามแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เดือดร้อนจนอยู่ไม่ได้  มันยังเป็นความอิ่มในความรู้สึก  ของข้าพเจ้า  อิ่มทั้งกาย  อิ่มทั้งใจ  ไปพร้อมกัน 
ในตอนนี้ ปัญหาเรื่องค่าตอบแทน ทางการแพทย์ นั้นส่งผลกระทบไปเป็นวงกว้าง   ทุกคนนึกถึงแต่ประโยชน์ส่วนตน คิดเอาตัวรอดตามวิถีที่ตนควรอยู่ ควรได้ ควรเป็น  แต่มิได้นึกถึงว่าก่อนที่เราจะเลือกเดินทางนี้ นั้นเริ่มต้นเราคิดอย่างไร  เดิมที่ ข้าพเจ้าไม่เคยคิดเป็นพยาบาลที่เลือกเรียนนี้เพราะครอบครัว สมัยจบมัธยม นั้นสอบได้อิเลคทรอนิก  เป็นสิ่งที่ชอบ หากดันทุรังไม่ยอมครอบครัวซะอย่่าง ก็คงไปเป็นวิศวะกรตามที่ใจฝัน  เหมือนพี่ชาย(ลูกของน้องชายพ่อ)  แต่เพราะแม่ขอร้อง ให้เรียนพยาบาล จึงต้องทำตามแม่  มาถึงตอนนี้ไม่เคยโทษแม่ที่ให้เราเรียนพยาบาลเพราะข้าพเจ้าได้ในสิ่งที่ภาคภูมิใจคือข้าพเจ้าได้อยู่บ้านดูแลพ่อแม่ ครอบครัว ได้ช่วยเหลือ คนในหมู่บ้านที่ข้าพเจ้าเติบโตมา 
ถึงแม้ในตอนนี้เพื่อนของข้าพเจ้าทั้งแพทย์พยาบาลกำลับตบเท้ากันลาออก เลือกทางเดินที่สุขสบายกว่าการเป็นข้าราชการ ก็ตาม ข้าพเจ้าตั้งปณิธานไว้ว่าจะเป็นข้าราชการที่ดี  ตอบแทน คุณแผ่นดินนี้ต่อไป แม้ใครๆจะไม่ทำ  ข้าพเจ้าก็ยังจะทำ ต่อ จนกว่าชีวิตจะไม่สามารถทำงานได้  
ข้าพเจ้าขอตั้งปณิธาน 
ชลัญธร