โอกาสดีๆ ที่ได้รับ
ครั้นมาประจำการที่ รพ.สต. บางเขาได้ 2 ปีพบเจอผู้ป่วยมาก็เยอะ ต่างคนก็มีปัญหาต่างกัน เราในฐานะพยาบาลก็ช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถที่มีทุกครั้ง บางอย่างเกินความสามารถของเรา เราก็จนปัญญาในการช่วยเหลือ บางครั้งนึกเสียดายโอกาสของกลุ่มเหล่านี้เหมือนกันแต่ก็อย่างว่าเราก็ทำเต็มความสามารถแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา เมื่อเราได้รับโอกาสจากบริษัทโอสถสภาในการช่วยเหลือกลุ่มผู้ด้อยโอกาส ครอบครัวนาย
สะอารี แยนา ตั้งอยู่ที่หมู่ 6 ซึ่งห่างไกลมากกับ รพ.สต. ของเรา แต่เราก็ไม่ได้ทอดทิ้งเมื่อมีโอกาสดีๆแบบนี้ เราไม่รีรอเลยที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ ครอบครัวนี้บ้านมีฐานะยากจน แต่ก็ไม่ได้ย่อท้อต่อโชคชะตา สู้ชีวิต ทำทุกอย่างที่จะได้เงินมา ปีนมะพร้าว รับจ้างต่างๆนา ร่างกายก็ไม่แข็งแรงมีโรคหอบเป็นโรคประจำตัวบางครั้งทำงานหนักจนโรคกำเริบก็บ่อยครั้ง ครั้นมีบุตรชายก็หวังว่าจะได้พึ่งพิงแต่กลับต้องพิการจากการประสบอุบัติเหตุ แทนที่จะได้พึ่งพิงมิหนำซ้ำยังเป็นการเพิ่มภาระให้กับนายสะอารีอีก ที่น่าสงสารก็ตรงที่บุตรต้องพิการนี้แหละ เมื่อจะไปไหนมาไหนก็อาศัยคลานเข่าเอา นานวันเข้า เข่าก็เริ่มบวม จากนั้นก็อักเสบ ต่อด้วยเป็นไข้สูง ทำให้ต้องทุกทรมานยิ่งขึ้น รักษาบ้างไม่ได้รักษาบ้างก็ตามแต่โอกาส เป็นๆหายๆ วนเวียนอย่างนี้เสมอมา
นายสะอารี กล่าวว่า “หากบุตรของตนเองไม่ต้องเจ็บป่วยอย่างนี้ก็จะดีมากเลยตนเองจะได้ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องบุตร หากได้รับการช่วยเหลือเป็นรถเข็นชนิดโยกก็จะดีไม่น้อยเพราะบริเวณบ้านตนเป็นดินทรายหากได้รถเข็น
ธรรมดาคงไม่มีแรงเข็นได้เพราะติดทราย” และจากการที่มีโครงการนี้ลงมาดิฉัน จึงติดต่อให้พี่ๆ จากศูนย์เยียวยาฟื้นฟูสุขภาพจิตและกายภาพบำบัด โรงพยาบาลหนองจิกรับทราบ และได้ติดต่อกับ พัฒนาสังคมจังหวัดปัตตานี จึงเป็นที่มาของการขอสนับสนุนรถเข็นเพิ่มเติม นายสะอารีไม่อยากรับความช่วยเหลือสิ่งอื่นใดเพิ่มเติมนอกจากรถเข็น ถึงแม้เราจะไม่ได้ใช้เงินจากโครงการ แต่ก็เพราะโครงการนี้จึงทำให้ครอบครัวนี้มีโอกาสได้รับรถเข็น
ดิฉันต้องขอขอบคุณบริษัทโอสถสภา ที่มีโครงการแบบนี้เข้ามาในดินแดนปลายด้ามขวานอย่างอำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี ขอบคุณที่มอบโอกาสดีๆให้กับผู้ด้อยโอกาส ขอบคุณคะ
อังคณา วังทอง พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ (APN สาขาการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต)
ขนิษฐา อัตถเจริญสุข พยาบาลวิชาชีพปฏิบัติการ รพ.สต.บางเขา
