ในโครงการ DPP Thailand มีการวางแผนให้ทีมนักวิจัยส่วนกลางไปเยี่ยมทีมวิจัยใน 8 จังหวัดทุก 6 เดือน
เมื่อบ่ายวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2556 ดิฉันไปพบปะพูดคุยกับทีมทำงานของจังหวัดสมุทรสาครเกี่ยวกับแผนการทำงาน วันนั้นดิฉันเพิ่งกลับจากการประชุมที่ดูไบถึงกรุงเทพฯ ตอนเช้า อดนอนมาทั้งคืน มด ภญ.ปราณี ลัคนาจันทโชติ และต้น พงศ์พัฒน์ ชวโรกร นัดทีมทำงานของ สสอ. และ รพ.สต.ที่เกี่ยวข้องมาพูดคุยทำความเข้าใจร่วมกัน มีนายแพทย์ที่เป็นผู้บริหารซึ่งได้รับมอบหมายจากผู้อำนวยการโรงพยาบาลสมุทรสาคร และหัวหน้าของมดร่วมให้คำแนะนำด้วย
วันที่ 5 มีนาคม 2556 ดิฉันและ นพ.สมเกียรติ โพธิสัตย์ ได้พบกับทีมทำงานจังหวัดตรัง ซึ่งประกอบด้วยนายแพทย์ผู้อำนวยการโรงพยาบาลห้วยยอด ทีม สสอ. รพ.สต. และได้เข้าชี้แจงโครงการกับ นพ.วิฑูรย์ เหลืองดิลก นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดตรัง นพ.ไพศาล เกื้ออรุณ นายแพทย์เชี่ยวชาญด้านเวชกรรมป้องกัน ประทับใจทีม NCD ของจังหวัดที่บอกว่าโครงการนี้ก็เป็นงานที่ต้องทำอยู่แล้วและคิดว่าจะทำให้การทำงานของตนเองดีขึ้น พร้อมทั้งเล่าเรื่องคลินิก DPAC ที่ดูแลกลุ่มเสี่ยงได้จำนวนน้อย และตัน หาทางไปต่อไม่ถูก
เราได้รับข้อมูลความห่วงใยของทีมจังหวัดตรังเรื่องการจัดกิจกรรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมว่าบางคนอาจไม่ชอบการเล่นเกม กลุ่มเสี่ยงปฏิเสธไม่เข้าร่วมโครงการ เป็นต้น
คุณหมอสมเกียรติให้ข้อมูลแก่ทีมทำงานและผู้บริหารเกี่ยวกับแนวปฏิบัติในการวินิจฉัยเบาหวานและการคัดกรอง เราได้รู้ว่าอนาคตจะมีการใช้แทบเล็ตให้เชื่อมโยงข้อมูลการคัดกรอง การคัดกรองในปัจจุบันมีทั้งที่ทำน้อยไปและมากไป (เจาะ CBG ทุกราย) มีการยืนยันน้อยและทำอะไรต่อน้อย ตัวเลขการคัดกรอง รู้กันอยู่แล้วว่าไม่ใช่ตัวเลขจริง เพราะนโยบายและเรื่องเงิน
คุณหมอสมเกียรติยังบอกว่าเวลาเลือก รพ.สต. ควรให้มีบริบทใกล้เคียงกันและระวังเรื่องการปนเปื้อนของ intervention เวลาเชิญชวนคนเข้าร่วมโครงการ ระวังการใช้คำ คำว่าวิจัยนั้นบางคนจะรู้สึกเหมือนหนูทดลอง แต่จากประสบการณ์พบว่าเมื่ออาสาสมัครเข้าร่วมโครงการอย่างต่อเนื่องแล้ว มักไม่อยากเลิก เพราะปกติไม่ได้รับการตรวจถี่เท่า เรื่องเอกสิทธิ์ของอาสาสมัครต้องบอกอย่างโปร่งใส
เป็นการเริ่มต้น site visit เพื่อทำความเข้าใจกับทีมทำงานในพื้นที่ในจังหวัดที่ยังไม่ได้ลงมือคัดกรองด้วย OGTT เพื่อค้นหาผู้ที่มี IGT
วัลลา ตันตโยทัย
DPAC ที่รพ. ก็ยังทำได้ไม่ค่อยดีค่ะ