ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดที่ผู้เข้าร่วมประชุมเดินทางมาถึงเชียงใหม่  แต่ความคาดหวังนั้น  น่าชื่นชมมาก




จะได้ไหม  มากน้อย  แง่มุมใดบ้าง.....ต้องผ่าน  ๓  วัน ที่อยู่ด้วยกันก่อน  เมื่อ  ๑๘ – ๒๐  มีนาคม  ๒๕๕๖  ที่ผ่านมา  ณ โรงแรมฮอลิเดย์อินน์  หนองหอย


แนะนำตัวสั้น ๆ แล้ว  ฝึกการฟัง  การพูด  ด้วยกิจกรรม “เจ้าตัวเล็ก”  ต้นฉบับจาก ดร.ขจิต  ฝอยทอง  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  วิทยาเขตกำแพงแสน…..ขอบคุณนะคะ  อาจารย์กามนิตหนุ่ม


ฟังเรื่องเล่าความสุขตั้งแต่วัยเด็ก  จนถึงความสุขในการทำงาน  ผสมผสานทักษะการจับประเด็น  ด้วยการให้ผู้ฟังเล่าสะท้อนคืน 


แล้วแมลง  ผึ้งจึงโบยบินไปผสมเกสรทางความคิดกับดอกไม้ที่อยู่ประจำที่  ใช้หลักการของ “World Cafe” มาผสมด้วย


จากวง  ๓  รวมเป็น  ๖  คน  ยังเล่าครั้งละ ๑  ที่เหลือย้ำ  มีผู้พูดต้องมีผู้ฟัง  จากระฆังแห่งสติที่เสียงกังวานตามเวลาที่กำหนด  รอบหลังสุดให้เวลารวม  ๘  นาที  มีผู้เล่า  ๒  คน  แบ่งปันเวลากันเอง


เอื้ออาทร  รับฟังซึ่งกันและกัน  ก่อเกิดจิตเมตตา   เห็นคุณค่าเพื่อนเรา  เท่า ๆ กับเห็นคุณค่าตัวเอง


อิ อิ จากตอนแรกที่แนะนำตัว  คล้าย ๆ จะเกทับว่าใครทำงานมานานกว่ากัน = อัตตา ชนิดหนึ่ง 


เอ๊ะ !!!! หรือทีมวิทยากรกระบวนการคิดมากเองน้อ

^_,^




เป็นขั้นเป็นตอน  ค่อย ๆ เพิ่มกติกา  ตามพฤติกรรมผู้เรียน  เช่น หากยังเป็นเวลาของผู้เล่า  ห้ามผู้ฟังแย่งพูด 

ค่อย ๆ หล่อหลอมความเคยชินจากได้ยินเพียงหู  เปลี่ยนเป็นปล่อยเรื่องราวไหลผ่านเข้าสู่หัวใจ 

ค่อย ๆ ซึมซับ  ไม่ต้องจับทุกคำพูด  อย่าเพิ่งใส่ความรู้สึกตัวเองว่าชอบ  ไม่ชอบ  ดี  ไม่ดี  หรือตัดสินถูก  ผิด  ขาว  ดำ

สุดท้าย....ได้จิตอาสาเล่าเรื่องราวประทับใจของพี่พิม......สาวเหนือ  สาวเชียงใหม่  น้องนุชสุดท้อง  จำต้องหนีจากปรากฏการณ์...ดอกคำใต้  แบบที่เคยได้ยินคำบอกเล่าหรือได้ยินคำร้องทำนองเพลงฮิตในอดีต 

(อ้าว.....เผลอบอกช่วงวัยคนเล่าได้ไงเนี่ย)

กระทั่งพี่พิมได้ทำงานแข็งขันเพื่อคนรอบข้าง  ชาวบ้านชาวเมืองอย่างมีความสุข 

^_,^






สรุปกิจกรรม  ผู้เรียนรู้เป็นศูนย์กลาง  สะท้อนความรู้สึกช่วงเป็นผู้พูด  เป็นผู้ฟัง  การจัดการกับความเงียบ...ใจเป็นอย่างไร  ได้เรียนรู้อะไรบ้างจากกิจกรรม...เจ้าตัวเล็ก


เป็นกิจกรรมละลายเกราะป้องกันตัว  เปิดใจด้วยความสุข  เพิ่มความคุ้นเคยเป็นพี่น้องกันของผู้เข้าร่วมประชุม  จนถึงสัมผัสความสุขในชีวิตด้วยหัวใจ


ใช้หัวสมองคิดมาเยอะจนหัวโต  ใช้ใจรับรู้เพิ่มขึ้นบ้าง  เปิดทั้ง  ๒  หู  และ  ๒  หัว


คิดถึง “เจ้าตัวเล็ก” เสมอนะคะ  เมื่อมีการพูดเกิดขึ้น  เป็นพื้นฐานของการร่วมกิจกรรมตลอด  ๓  วันนี้


ยิ่งฟัง  ยิ่งได้  เนื้อหา  อารมณ์  เจตจำนงค์ความคิดเบื้องหลัง....และความเคารพ


สมดุล  พูด (เขียน) – ฟัง (อ่าน)  สมดุล  ให้ – รับ


สวัสดีค่ะ

^_,^