GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อารมณ์เรื่อยๆ

จะว่าเพราะแก่แล้วเรื่อยๆ จะพาให้เข้าใจผิดไปหรือเปล่านะ เพราะคนมีอายุที่ขยันขันแข็ง ประสบความสำเร็จในชีวิตมากมายก็เยอะแยะ ความแก่ไม่น่าจะเป็นตัวอธิบาย

ระยะนี้เชียงใหม่อากาศเริ่มเย็นสบาย ลมพัดอ่อนๆ ชวนให้เกิดอารมณ์สบายๆเรื่อยๆ

อารมณ์สบายๆ เรื่อยๆ เหมือนเป็นสูญญากาศทางอารมณ์ คือไม่ทุกข์ไม่ร้อน หิวก็กิน ง่วงก็นอน งานไม่เสร็จก็ไม่รน ขับรถตามคันหน้าเขาช้าก็ตามเขาไป เขาชิดให้ก็แซง รถหลังขับเร็วก็ชิดให้เขาไปก่อน มีเงินก็ใช้ไม่มีก็ไม่ซื้อของฟุ่มเฟือย งดใช้บัตรเครดิตก็ไม่ต้องห่วงเก็บสลิปไว้ตรวจสอบ ไม่คิดจะซื้อของเงินผ่อนก็ไม่ต้องกังวลเรื่องหาเงินมาใช้คืน เบื่อคนบ่นก็เดินหนีซะ

ไม่ต้องไปคิดกังวลกลัวโรคนั้นโรคนี้ มีงานก็ทำไป ทำไม่เสร็จก็เดี๋ยวกลับมาทำต่อ ไม่เป็นทาสของงาน

ระยะหลังนี้อารมณ์เรื่อยๆ เป็นบ่อยขึ้น

สงสัยว่าคงแก่มากขึ้น....แต่...เอ..จะว่าเพราะแก่แล้วเรื่อยๆ จะพาให้เข้าใจผิดไปหรือเปล่านะ เพราะคนมีอายุที่ขยันขันแข็ง ประสบความสำเร็จในชีวิตมากมายก็เยอะแยะ ความแก่ไม่น่าจะเป็นตัวอธิบาย

หรือว่าเพราะอากาศ..แต่อากาศก็ไม่ได้เย็นสบายไปทุกวัน บางคืนก็ร้อนอบอ้าว ยิ่งมรสุมเข้าตัวเหนียวหนับเหมือนกัน แต่ก็ไม่เปิดแอร์ล่ะ ทำใจซะว่าอากาศร้อน เปิดพัดลมอ่อนๆ ก็หลับสบายได้ทั้งคืน

ช่างเถอะไม่ต้องหาเหตุผลก็ได้ อารมณ์เรื่อยๆ สบายๆ ก็ทำให้ชีวิตมีความหมายที่ความเรื่อยๆสบายๆ เนี่ยมั้ง...เข้าข้างตัวเองบ้าง..ก็ไม่เป็นไร...นิ...ก็ชีวิตเราเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): well_being
หมายเลขบันทึก: 53147
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

  • แวะมาขอบคุณครับ
  • อายุไม่ใช่อุปสรรคครับ
  • เคยได้ยินไหมว่า"แก่แค่ไหนก็ยังมีไฟอยู่"
  • ขอบคุณมากครับผม
คำว่าอารมณ์เรื่อยๆ ของอาจารย์  คือ "เป็นเช่นนั้นเอง" ครับ

อ่านแล้ว...ผมขำในใจ...เรื่อย ๆ สบาย ๆเห็นภาพผู้เล่าเลยครับ

สิ่งแวดล้อมคงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คิดอย่างนี้...ช่วงกล้บที่พัก  ผมกำลังฟังเพลง...อุ๊ยคำคนแก่...ของ

จรัล  มโนเพ็ชร  พอดีครับ...

  • เป็นคำที่โดนมาก ๆ เลยครับท่านอาจารย์จันทรรัตน์
  • ช่วงนี้ผมกลับมาอยู่บ้านก็เป็นเช่นนี้ครับ "อารมณ์เรื่อย ๆ" ไม่ต้องว้าวุ่นเรื่องราวสับสนวุ่นวายอะไรมากมายเหมือนเมื่อก่อน โดยเฉพาะเรื่องของการตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางด้านทุนนิยมครับ
  • ขอบพระคุณอาจารย์สำหรับบันทึกดี ๆ และข้อคิดเห็นดี ๆ ที่มีให้กับผมเสมอมาครับ
  • ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ

อาจารย์ ดร ขจิต

มะพร้าวห้าวยิ่งแก่ยิ่งมันค่ะ...(เอาของกินมายั่วน้ำลายอาจารย์ค่ะ)

ท่าน umi คะ เพลงนี้เคยมีความหลังฝังใจค่ะ

คือเคยเดินเข้าห้องอาหารแห่งหนึ่งกับเพื่อนๆ พยาบาลรุ่นเดียวกัน(งานเลี้ยงรุ่น) พอกลุ่มกะจะซ่าส์ทั้งหลาย เท้าเหยียบพื้นร้าน นักดนตรีก็เปลี่ยนมาร้องเพลงนี้ทันที....คืนนั้น เลยโจ๋กันไม่ออก ได้แต่เจี๋ยมๆ ค่ะ....สิ่งแวดล้อมเป็นใจซะ....ยังนึกขำไม่หายค่ะ

คุณจตุพร (ชายหนุ่มอารมณ์ดี) ค่ะ ค่ะ..คิดว่าถ้าจะเป็นอารมณ์.รับว่า.."มันเป็นเช่นนั้นเอง" ....อารมณ์นี้ไม่เกี่ยวกับวัยแน่ๆ ...คิดแล้วก็นึกถึงเพลงพี่เบิร์ด ธงไชย....สบายๆ ถูกใจก็คบกันไป..(ชวนร้องเพลงวันฝนตกพรำค่ะ)...หาโน๊ตเพลงเจอจะเอามาฝากค่ะ

อาจารย์ ปภังกร คะ

ขอบคุณเช่นกันค่ะ...อาจารย์เป็นตัวอย่างของคนที่รับการเปลี่ยนแปลงได้เร็ว...ถ้าใจไม่นิ่งๆคงทำยาก...เรามาชักชวนกันเป็นนายของอารมณ์ดีกว่าเป็นทาสของความต้องการนะคะ

  • เข้ามาสวัสดีทักทายค่ะ อาจารย์จันทรัตน์
  • ชอบชื่อบันทึกนี้มากค่ะ  ชอบอารมณ์แบบที่ว่านี้มากด้วย  มีแล้วสบายใจดี  รู้สึกเหมือนอารมณ์ริมน้ำ  หรือแถวที่มีน้ำใสไหลเย็น....  พอเป็นอย่างนี้จะชอบมาก
  • อ้าว...ไหงเลยนึกถึงเพลงสุนทราภรณ์ไปได้ก็ไม่ทราบอะค่ะ  :)

สวัสดีค่ะ อาจารย์ดอกไม้ทะเล 

ขอบคุณที่ชอบบันทึกค่ะ

อารมณ์เรื่อยๆ พาให้ใจรอดมาหลายครั้ง ไม่ว่าจะคราวที่ตกเป็นหนังหน้าไฟระหว่าง คนที่กำลังขับเคี่ยวผลประโยชน์ คนที่กำลังแสดงพลังด้วยการใช้คำรุนแรน(แทบไม่น่าเชื่อเน๊อะว่า ในวงการการศึกษา คนเป็นครูอาจารย์สามารถกลายเป็นคนพาลที่ใช้คำรุนแรงและหยาบคายได้) ....พอไม่ไปโต้ตอบ (ด้วยความที่อารมณ์มันเรื่อยๆ... กลับกลายเป็นถูกโกรธหนักเข้าไปใหญ่ หาว่า ไปท้าทายทางอารมณ์ไปโน่นก็มีค่ะ...อิอิ