ร้าน"แมว"

   ไม่ใช่ร้านขายแมว หรือขายอาหารแมว แต่เป็นร้านขายอาหารตามสั่งที่ชาวโรงงานเรียกกัน และคนขายก็ไม่ได้ชื่อ แมว แต่อย่างไร

   คนเขาบอกกันต่อมาว่าที่เรียกกันว่าร้าน"แมว" เพราะเจ้าของร้านขายอาหารตามสั่ง เลี้ยงแมวไว้ด้วย เวลาไปนั่งสั่งข้าวจึงเจอกับแมวตัวเล็กตัวใหญ่เดินนัวเนียแข้งขา ชวนรำคาญสำหรับคนที่ไม่ชอบ

   และบางคนก็ไม่กลับไปกินอีกด้วยรังเกียจว่าคนทำกับข้าวทำอาหารไปด้วย อุ้มแมวไปด้วย

   ผู้เขียนเองเห็นคนเขาพูดต่อๆกันมาก็ไม่อยากเข้าไปนั่งกิน เพราะนอกจากคนเขาจะมองแปลกๆแล้ว ก็ดูจะเป็นจริงตามที่คนเขาว่าในเรื่องความสะอาด

   จนวันหนึ่งช่วงบ่ายสี่โมง ผู้เขียนเดินหาข้าวกินและด้วยอากาศที่ร้อนจนไม่อยากเดินต่อไป จึงแวะเข้าร้าน "แมว" อีกทั้งเห็นคนนั่งอยู่ 2 คนคิวสั่งข้าวคงรอไม่นาน

   "ข้าวผัดหมูจานครับ"

   "ได้ค่ะ ไปกาแฟเข้าบ้านไป แล้วไอ้ชาเย็นอยู่ไหนพี่แต" หญิงทำกับข้าวร้องเรียกแมวที่เดินไปมาอยุ่สองตัว และถามแฟนที่ง่วนอยู่กับการล้างจานหน้าบ้าน

   "อยู่ใต้โต๊ะนั่นไง ไม่รู้เป็นไงไม่ยอมกินข้าว"ชายคนล้างจานตอบ

   "ไปลูกเข้าบ้าน " เขาพูดพร้อมเดินมาอุ้มลูกแมวด้วยน้พเสียงกังวล สีหน้าเป็นห่วงลูกแมว

   เขาเล่าให้ฟังหลังพาลูกแมวเข้าบ้านและเดินออกมาว่า" แม่แมวมีลูก3 ตัวแต่โดนรถชนตายไป 1 ตัว เหลือไอ้ตัวดำที่ชื่อกาแฟและสีครีมๆที่ชื่อชาเย็นนี่ล่ะ"เขาเล่าพร้อมเดินมาเสริพข้าวผัด

   "เย็นนี่ต้องพาไปหาหมอแล้วพี่ เท่าไหร่ก็ยอมเสียล่ะ เรารักษาไม่เป็นด้วย"

    " สงสารมันค่ะพี่ พูดบอกเราก็ไม่ได้ ไม่รู้เป็นอะไร"แม่ค้าเสริมด้วยน้ำเสียงจริงจัง

   ผมฟัง2สามีภรรยาเล่าเรื่องแมวระหว่างกินข้าวผัดจานนั้นไปด้วยความอร่อย    ลืมสนิทว่าคนเขาเล่าว่าทำไม่สะอาด และมีแมวมารบกวนวุ่นวาย

   อาจจะเป็นด้วยน้ำจิตน้ำใจเมตตาสงสารแมว รักสัตว์ด้วยความจริงใจของสามีภรรยาก็เป็นได้

....................................