เทคนิคที่ทำให้ผมเกิดแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ตลอดเวลา คือการนำความรู้ที่ได้ไปต่อยอด เช่น เมื่อผมได้อ่านบทความของอาจารย์วิจารณ์ พานิช ผมได้ความรู้ใหม่ๆ ที่ได้จากการอ่านหนังสือของอาจารย์วิจารณ์ แล้วท่านนำมาวิเคราะห์และสังเคราะห์ และนำเสนอในแนวทางของท่าน บทความของท่านอ้างอิงจากทฤษฎี และประสบการณ์ที่ท่านพบเห็น ผมก็นำมาพิจารณากับทฤษฎีของผมที่ได้จากสิ่งที่ผมปฎิบัติรวมกับประสบการณ์ที่ผมพบเห็น ถ้าตรงกัน ก็เป็นการยืนยันว่าทฤษฎีของผมถูกต้อง แต่ถ้าไม่ตรงกันก็ต้องค้นคว้าเพิ่มเติม หรือแสดงความคิดเห็นกลับไปที่อาจารณ์วิจารณ์ เพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองและแนวคิด ทำให้ได้ความรู้เพิ่มเติม และเป็นการฝึกการใช้เหตุผล ผมถือว่าเป็นการต่อยอดความรู้
ผมถือว่าคนทุกคนที่ผมได้สนทนา แลกเปลี่ยนเรียนรู้ คนรอบตัวผม เป็นครูของผมทั้งสิ้น เจ้านาย ลูกน้อง เพื่อร่วมงาน ลูกค้า เพื่อน คนรู้จัก คนที่ผมให้ความสนใจ ญาติพี่น้อง โดยเฉพาะคนในครอบครัวผม คุณพ่อ คุณแม่ ภรรยา น้อง ลูก ผมเรียนรู้จากทุกคนและทำความเข้าใจกับเขาเหล่านั้น โดยเฉพาะคนในครอบครัวผม ผมศึกษาปฎิกิริยาที่เขามีต่อผมไม่ว่าจะเป็นการพูดหรือการแสดงออก และนำมาวิเคราะห์ และปรับวิธีการตัวผมเพื่อให้เกิดความสุขกับทุกคน ทำคู่ไปกับการสอนและให้ความรู้ ผมเชื่อว่าทุกอย่างต้องปรับที่เรา ไม่ใช่คิดว่าเราทำถูก แต่คนอื่นไม่เข้าใจเรา เราต้องเป็นผู้ปรับตัวของเราหาสิ่งบกพร่องในตัวเราปรับวิธีการสื่อสารของเราเพื่อให้เขาเข้าใจ การถ่ายทอดความรู้และความคิดก็เช่นกัน ไม่สามารถบังคับหรือเคี้ยวเข็ญใครให้ยอมรับความรู้จากเราได้ หรือให้ใครคิดเหมือนเราได้ และไม่สามารถตัดสินได้ว่าความคิดของคนนั้นถูก ความคิดของคนนี้ผิด ความอดทนเป็นสิ่งสำคัญมากในการให้ความรู้คน เราไม่สามารถยัดเยียดและให้คนเห็นด้วยกันเราได้เสมอไป ผมไม่โทษคนที่เขาไม่เข้าใจเรา แต่หันมาดูตัวเราเองว่าเราสื่ออย่างไรเขาจึงไม่เข้าใจ และหาทางปรับวิธีและรอเวลาและโอกาส ถ้าโอกาสและเวลายังไม่อำนวย ก็ต้องปล่อยให้ค่อยเป็นค่อยไป ไม่ต้องไปเร่งรัด
ม.ล.ชาญโชติ ชมพูนุท
21 มีนาคม 2556
เทคนิคที่ทำให้ผมเกิดแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ตลอดเวลา
ผมถือว่าคนทุกคนที่ผมได้สนทนา แลกเปลี่ยนเรียนรู้ คนรอบตัวผม เป็นครูของผมทั้งสิ้น ผมเรียนรู้จากทุกคนและทำความเข้าใจกับเขาเหล่านั้น โดยเฉพาะคนในครอบครัวผม ผมศึกษาปฎิกิริยาที่เขามีต่อผมไม่ว่าจะเป็นการพูดหรือการแสดงออก และนำมาวิเคราะห์ และปรับวิธีการตัวผมเพื่อให้เกิดความสุขกับทุกคน
7 คนชอบ
อีกเทคนิคหนึ่งที่ทำให้ผมรักการเรียนรู้ตลอดเวลาคือการที่ผมมีแรงบันดาลใจที่จะให้ความรู้กับคนอื่น ผมมีความสุขที่ผมได้แบ่งปันความรู้ที่ผมได้รับเผื่อแผ่ให้กับคนอื่น ผมจึงต้องเรียนรู้ตลอดเวลา มิฉะนั้นผมจะไม่สามารถให้ความรู้กับคนอื่นๆได้
คล้ายกับการ "ดูละครแล้ว ให้ย้อนดูตัว" นะคะ
ปรับปรุงตนจากคนรอบข้าง
ใช่ครับคุณ Kunrapee ผมเรียนรู้จากภาพยนต์ และละคร หลายอย่าง แต่การปรับตนจากคนรอบข้างแตกต่างกันครับ การที่ผมปรับตัวจากคนรอบข้างหมายถึงผมต้องปรับตัวให้เหมาะกับแต่ละคน เช่น คน 5 คนมีนิสัยและความชอบไม่เหมือนกัน ผมจะคบหากับคนทั้งห้า ผมก็ต้องเข้าใจคนทั้ง 5 และใช้วิธีการสื่อกับคนทั้งห้า แตกต่างกัน ทั้งๆที่เป้าหมายเดียวกัน คนส่วนมากเมื่อมีปัญหากับใครหรือสื่อความหมายกับใครไม่ได้ตามที่ต้องการก็จะเข้าข้างตัวเอง โทษคนอื่น แต่ผมต่างกัน เช่นผมจะสอนหนังสือให้เด็ก แต่เด็กไม่สนใจฟัง และไม่ต้องการเรียน ผมจะต้องหาสาเหตุว่าทำไมเด็กคนนั้นจึงไม่สนใจเรียน เด็ก 5 คน ในชั้นเรียนเดียวกัน มีสาเหตุที่ไม่ตั้งใจเรียนไม่เหมือนกัน ผมก็จะต้องหาให้เจอปัญหาและสาเหตุที่แท้จริงและปรับวิธีการของผมเพื่อทำให้เด็กแต่ละคนหันมาสนใจเรียน นั่นก็คือผมต้องค้นพบแรงจูงใจของเด็กแต่ละคนให้เจอ หลังจากนั้น ก็จะต้องพยายามหาวิธีการเพื่อสร้างแรงจูงใจให้กับเด็กแต่ละคน ต้องใช้เวลาและความอดทน ข้อสำคัญต้องมีความตั้งใจอย่างจริงจัง