ยิ้มด้วยใจไปกับโลกที่โศกสุข 

ยิ้มกับทุกเรื่องราวคราวพบเห็น

ยิ้มกับได้ยิ้มกับมีที่ให้เป็น 

ยามลำเค็ญยังยิ้มรับกับความจริง


 เพราะรอยยิ้มปลุกใจให้กล้าแกร่ง

 รับกับการเปลี่ยนแปลงได้ทุกสิ่ง

 เพราะรอยยิ้มคือเพื่อนควรพึ่งพิง

 ถึงจะดูแย่ยิ่งยิ้มยังดี


 ไม่ใช่การหลอกตนให้พ้นทุกข์

 แต่คือการเริ่มรุกปลุกศักดิ์ศรี

 สารพันปัญหาประดามี

 กำลังใจเรานี้ก็สำคัญ


 ฉะนั้นจงยิ้มเถิดประเสริฐนัก

 จะช่วยผลักอ่อนแอให้แปรผัน

 ยิ้มเล็กเล็กที่มุมปากยิ้มทุกวัน

 จะสุขสันต์ทุกข์สลายผ่อนร้ายลง


 ยิ้มกับทุกทุกสิ่งในโลกหล้า

 ใครจะว่าดีทรามตามประสงค์

 ถึงเขาว่าบ้าใส่ให้ปล่อยปลง

 เจตจำนงคือยิ้มอิ่มอุ่นใจ

 

พระมหาวินัย  ๑๑.๕๓ น. : ๒๑ มี.ค. ๕๖