คนเถื่อน........หัวใจของคนเถื่อน

"ประกาศซีแอตเทิ้ล" ที่กล่าวไว้ เมื่อ 150 กว่าปีก่อน ที่ทั้งสร้างความประทับใจในการเข้าถึงธรรมชาติอย่างลึกซึ้งของอินเดียแดง และขณะเดียวกัน ก็ได้สร้างความบาดเจ็บในความรู้สึกของอเมริกันชน มาตราบเท่าทุกวันนี้

 ในปี พ.ศ. 2397 ผู้นำของสหรัฐอเมริกาชื่อ แฟลงคลิน เพียซ ได้มีสาส์น ถึงชาวอินเดียแดง เป็นคำขอซื้อที่

ดินผืนใหญ่ ด้วยราคาไม่สูงนัก และสัญญาว่าจะจัดเขตที่อยู่อาศัยให้ชาวอินเดียแดงทุกเผ่าอย่างเหมาะสม

 ครั้งนั้นมีผู้นำท่านหนึ่งเป็นหัวหน้าของเผ่า Suquamish ท่านได้ประกาศสุนทรพจน์ เพื่อตอบโต้ผู้นำสหรัฐในการร้องขอซื้อที่ดิน และนับเป็นครั้งสุดท้ายของชาวอินเดียแดง ก่อนที่จะประกาศยอมแพ้ และเข้าไปอยู่ในเขตดูแลพิเศษ ที่สหายในอดีตจัดเตรียมไว้ให้ กล่าวกันว่าทั้งแห้งแล้งกันดาร มีความอดอยากลำบากถึงกับล้มตายไปจำนวนมาก โดยไร้การเหลียวแลใดๆ

  แต่สายเลือดอันเข้มข้นของอินเดียแดง ก็ทำให้ประคับประคองดำรงชีพมาได้จนถึงปัจจุบัน และนับวันจะดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วยไม่ยอมอยู่ภายใต้ปกครองของใครอีก และมีความเป็นตัวของตัวสูง คนอินเดียแดง ก็สามารถเข้าไปปะปนอยู่กับคนเชื้อชาติต่างในอเมริกาอีกครั้ง คนอินเดียแดงมีความพิเศษที่เข้าถึงธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง ในดินแดนที่เป็นทะเลทราย แต่ชาวอินเดียแดงกลับทำการเพาะปลูกได้งอกงามเป็นที่น่าอัศจรรย์

  ถ้าอยากรู้จักคนอินเดียแดง หรืออินเดียนแดงให้มากขึ้น ก็ต้องอ่านสุนทรพจน์ของท่านผู้นำเผ่า ที่ได้รับการยกย่องว่า"ประกาศซีแอตเทิ้ล" ที่กล่าวไว้ เมื่อ 150 กว่าปีก่อนนั้น  ซึ่งทั้งสร้างความประทับใจในการเข้าถึงธรรมชาติอย่างลึกซึ้งของอินเดียแดง และขณะเดียวกัน ก็ได้สร้างความบาดเจ็บในความรู้สึกของอเมริกันชน มาตราบเท่าทุกวันนี้

 เปิดอ่านกันนะคะ ค่อนข้างยาว แต่ประทับใจทุกถ้อยคำค่ะ

คำประกาศที่ซีแอตเติล....pdf

 อ่านจบแล้ว เรามามอบกุหลาบดอกนี้ เป็นกำลังใจให้อินเดียแดงทุกคนนะคะ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่าสู่กันฟัง



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

อ่านจบแล้ว  ซึ้งมากๆ เลยครับ

แต่....จะมีคนผิวขาวสักกี่คนที่จำคำประกาศนี้ได้ และได้ปฏิบัติตามคำประกาศนี้อย่างเคร่งครัด

สวัสดีค่ะคุณอักขณิช

  คนิวขาวเก็บประกาศนี้ไว้ที่กรงวอชิงตันแต่จะสนใจหรือเปล่าไม่แน่ใจ

แต่ที่แน่ๆชาวอินเดียแดงจำฝังใจ

และนี่คือความเป็นตัวตนและสายเลือดของเขา

ดิฉันเขียนเรื่องอินเดียแดงแล้วก็เลยค้นหาไปเรื่อย

สักวันน่าจะมีเรื่องของเขามาให้อ่านอีก

เชื่อว่าคนชอบธรรมชาติอย่างคุณอักขณิชน่าจะสนใจนะคะ

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ

ขอบคุณมากรวมทั้งเจ้าของดอกไม้ทุกดอกเลยค่ะ

ขอขอบพระคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมบันทึก และท่านผู้ที่ฝากดอกไม้กำลังใจททุกท่านด้วยความซาบซึ้งค่ะ