อาจารย์นพเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาตอนเรียนปริญญาโท  ซึ่งตอนนั้นอาจารย์มีนักศึกษาในที่ปรึกษา ๔ คน (จบกันทุกคนเลยค่ะ) ตอนที่อาจารย์สอนกฎหมายสิทธิมนุษยชน  ทำให้เกิดไอเดียเกี่ยวกับหัวข้อวิทยานิพนธ์ขึ้นมาทันที  ต้องนับว่าอาจารย์นพเป็นผู้จุดประกายความคิดให้ได้หัวข้อวิทยานิพนธ์ ซึ่งทำให้ได้วิทยานิพนธ์ดีมากในเวลาต่อมา 

       เวลาอาจารย์สอนพวกเราใน Class หลายครั้ง  มักจะไม่ค่อยทันมุขอาจารย์  แต่พอเจอบ่อยๆ เข้า  ก็จะต้องเรียนรู้ให้ทันกับมุขอาจารย์ค่ะ  ซึ่งส่วนใหญ่อาจารย์นพกำลังจุดประกายให้พวกเราคิดนอกกรอบ

       ต่อมาอาจารย์นพได้ให้พวกเราได้มีโอกาสเข้าไปช่วยทำงานในสมาคมกฎหมายระหว่างประเทศ  ซึ่งทำให้พวกเราได้มีโอกาสดีๆ ในการทำงานวิชาการ  มีเสรีภาพและความมั่นใจในการแสดงความคิดเห็น อาจารย์เป็นผู้จุดประกายให้เกิดความอยากทำงานทางวิชาการ  ซึ่งทำให้ได้ประสบการณ์การทำงานด้านงานวิจัยและงานวิชาการ

       ต่อมาได้จึงเปลี่ยนวิถีชีวิตของตัวเองมาเป็นอาจารย์ในคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  และได้มาสอนวิชากฎหมายสิทธิมนุษยชน  ในชั้นปริญญาโท   คิดถึงตอนเรียนกับอาจารย์มากเลยค่ะ อาจารย์นพเป็นคนหนึ่งที่เป็นผู้จุดประกายให้อยากมาเป็นอาจารย์

       อาจารย์นพจะคอยถามถึงการทำงานเสมอเมื่อเจอกัน  อาจารย์จะเล่าประสบการณ์การทำงาน  การสอนหนังสือ  และการใช้วิธีการหลากหลายให้การเรียนการสอนในห้องสนุกสนาน  อาจารย์นพสอนให้รู้จักวิธีการสอนนักศึกษาและทำความเข้าใจกับนักศึกษา   ซึ่งอาจารย์นพกำลังจุดประกายให้รู้จักวิธีการสอนและทำความเข้าใจกับนักศึกษา

       อาจารย์รู้มั๊ยคะ  อาจารย์เป็นคนหนึ่งที่ผลักดันให้ปุ๋มมายืนอยู่ตรงจุดนี้  ต้องกราบขอบพระคุณอาจารย์มากค่ะ

โดย ลักคณา  พบร่มเย็น (ปุ๋ม)

คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่