HA Forum ครั้งที่14 บันทึกแรกในวันสุดท้าย

       ตั้งใจอยู่จนถึงชั่วโมงสุดท้ายเพียงเพราะเพื่อเก็บเกี่ยวความหมายของคำว่า " คุณค่าในชีวิต "

              ก็ไม่รู้ว่าตัวเองไปถูกจริตอะไรนักหนากับคำว่า " Salutogenesis " หรืออาจเป็นเพราะว่ามันทำให้เราได้ค้นพบตัวตนของตัวเองเองว่า" ฉันทำอะไรได้และฉันได้ทำอะไร  " กระมัง   คำบรรยายอาจถ่ายทอดออกมาได้ไม่ทั้งหมดแต่บางประโยค  บางวลีที่กินใจที่สติและสมาธิตื่นรู้  แม้ว่าภาคเช้าจะเข้าไปฝึก พัฒนาจิตในฐานสติ มาบ้างแล้วแต่ดูเหมือนว่าสมาธิการรับรู้ในลมหายใจเข้า-ออกของเรายังทำได้ไม่ดีพอต้องขอเวลาฝึกอีกหน่อยอาจจะทำให้สติมาปัญญาเกิดกับเขาได้บ้าง อจ.สกล ได้สะท้อนบางคำที่ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะนึกถึงว่าแท้จริงแล้วตัวเราเป็นเช่นไรกับประโยคที่ว่า เราอาจใช้เวลาทั้งชีวิตแสวงหา " ความสมบูรณ์  " ทั้งที่สิ่งที่เราอยู่กับมันทุกวันคือ " ความไม่สมบูรณ์ "  มนุษย์อยู่ในโลก Imperfectionis ควรเรียนรู้ที่จะอยู่และยอมรับความจริงในความไม่สมบูรณ์ให้ได้เมื่อไหร่ที่เรามองเห็นและยอมรับความไม่สมบูรณ์ของคนอื่นได้เราจึงจะยอมรับความไม่สมบูรณ์ของตัวเองได้และถ้าในเวลาที่ชีวิตของเราต้องเจอหรือเผชิญกับความไม่สมบูรณ์เราจะทำอะไรกับมัน.....นั่นสินะเราจะยอมเป็นคนที่อยู่อย่างไม่มีความหวังว่าชีวิตสมบูรณ์แบบได้เลยหรือเป็นคนที่อยู่และยอมรับได้กับความไม่สมบูรณ์ของบางสิ่งในชีวิตเรานั้น

Self  trancendence ก้าวข้ามตัวตนไปหาบางสิ่งบางอย่างที่เราให้ความหมายกับมัน...สำหรับคนแต่ละคนนั้นฉันไม่รู้ว่าใครจะให้ความหมายหรือให้ความสำคัญกับอะไรมากที่สุด...แต่สุดท้ายฉันก็มานึกทบทวนว่าฉันเองเหลือเวลาในชีวิตอยู่เท่าไหร่...แล้วยังมีอะไรที่ฉันอยากทำแต่ยังไม่ได้ลงมือทำเท่าที่ศักยภาพฉันทำมันได้แม้ที่ผ่านมาอาจทำบางอย่างได้ไม่สมบูรณ์