แม้จะห่างหายไปนานกับ(ราย)การคุย...คุ้ย...ข่าว เอ๊ยไม่ใช่ คุย...คุ้ย...ใจ แต่พวกเราก็ยังฝึกหายใจแบบ 4 - 7 - 8 อยู่ทุกเช้าโดยมีน้องยุ้ยส่งเสียงเรียกพี่ๆน้องๆ และน้องเล็กตั้งเวลาปลุก เพราะมีการเพิ่มเวลาของการฝึกจากวันละ 10 ครั้ง เป็นวันละ 5 นาที...

         ในวันนี้พวกเราเริ่มต้นด้วยการฝึกหายใจแบบ 4 - 7 - 8 เช่นเดิม แต่คราวนี้มีการเปิดเพลงบรรเลงเบาๆคลอไปด้วย หลายคนบอกว่า "ดีจัง รู้สึกผ่อนคลายมากกว่าเดิม" (สงสัยต้องเพิ่ม option นี้ในการฝึกครั้งต่อไป...อิ...อิ...)

         นอกจากนี้ พวกเราได้เริ่มต้นทำกิจกรรม "อ่านอุณหภูมิใจโดยฝึกหัดการใช้ I message" ซึ่งมีพี่ขวัญเป็น leader เช่นเดิม สมาชิกในวันนี้ประกอบด้วย น้องยุ้ย พี่น้อย และผู้เขียน ส่วนสมาชิกที่เหลืออีก 2 คน คือ น้องรัตน์และหนูเล็กไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมเพราะ คนหนึ่งไม่สบาย เป็นไข้  (หายไวๆนะจ๊ะ พี่ๆน้องๆเป็นห่วง) และอีกคนเตรียมตัว(และใจ)ให้คุณหมอลงมีดผ่าท้องในวันพรุ่งนี้...

เย้!!!ได้สมาชิกตัวน้อยๆเพิ่มขึ้นอีกคนแล้ว

         หลักการของการอ่านอุณหภูมิใจโดยฝึกหัดการใช้ I message นั้น คือ...

  • สมาชิกแต่ละคนพูดถึงความรู้สึกของตนเองที่มีต่อสถานการณ์ หรือบุคคล โดยอ่านอุณหภูมิใจทีละความรู้สึก
  • สมาชิกมีส่วนร่วมในการแสดงความรู้สึกของตนเองแต่หากสมาชิกคนใดไม่พร้อมที่จะพูดถึงความรู้สึกเหล่านี้หรือเงียบ ก็ไม่ผิดกติกาใดๆทั้งสิ้น

         การอ่านอุณหภูมิใจนี้ ควรเป็นไปอย่างธรรมชาติ และเป็นความรู้สึกที่มาจากใจของผู้พูดในขณะนั้น และในวันนี้พวกเราเริ่มต้นพูดถึงความรู้สึก 2 อารมณ์ คือ ความรู้สึกขอบคุณ และความรู้สึกอยากจะขอโทษ

ความรู้สึกขอบคุณ

พี่ขวัญ: "ขอขอบคุณหนูเล็กที่มาทำงานจนถึงวันคลอด"

น้องยุ้ย: "ขอบคุณพี่รัตน์ที่ช่วยทำ case แทนในวันที่ติดภารกิจ ขอบคุณหนูเล็ก...ขอบคุณพี่น้อย....ขอบคุณพี่ไก่...."

พี่น้อย: "ขอบคุณเล็ก ช่วยสอนการเปิด HOMC"

ผู้เขียน: "ขอบคุณยุ้ยที่ช่วยทำ CQI ของงาน ขอบคุณหนูเล็ก... ขอบคุณพี่ขวัญ..."

ความรู้สึกอยากขอโทษ

พี่ขวัญ: "ขอโทษที่เมื่อวานนี้มาวุ่นๆในห้องสังคมฯ เพราะต้องเตรียมบอร์ดสำหรับวันเสาร์ (พวกเรา: พี่ขวัญ บี และผู้เขียนจะไปร่วมงานตลาดนัดความรู้ให้กับเด็กๆที่เมอร์ซี่)"

น้องยุ้ย: "ขอโทษที่เมื่อวานมาสาย เพราะมีอุบัติเหตุทำให้การจราจรติดขัด"

ผู้เขียน: "ขอโทษยุ้ยสำหรับเรื่องเมื่อวานที่เข้าไปช่วยจัดการ case ล่าช้า ทั้งๆที่น้องส่งสัญญาณการช่วยเหลือมาหลายครั้งแล้ว"

         บรรยากาศของการทำกิจกรรมในวันนี้ เป็นไปอย่างธรรมชาติแม้ว่าในช่วงแรกๆ สมาชิกบางคนรู้สึกกังวลใจ แต่เมื่อเข้าใจหลักการของการอ่านอุณหภูมิใจแล้ว ก็รู้สึกผ่อนคลาย และกล้าพูดความรู้สึกของตนเองมากขึ้น นอกจากนี้การอ่านอุณหภูมิใจยังช่วยให้เกิดความเข้าใจกันเกี่ยวกับมุมมองการทำงานของแต่ละคนมากขึ้นด้วย

by kai angel