(เมื่อวานนี้) เรื่องประหลาดใจหลายเรื่องเกิดขึ้น แม้ช่วงเช้าจะดีที่ผมไปเดินทางไปร่วมประชุมหัวหน้าส่วนราชการ(ไปเพื่อรับรางวัล) กลางวันนำงานไปเสนอองค์กรของรัฐ ได้พูดคุยกับคนสำคัญ ทำให้จิตใจแจ่มใสมากมาย แต่พอตกเย็นเรื่องที่ไม่น่าคิดคาด ก็เกิดขึ้น โอ้แม่เจ้า นี่มันอะไรกันเนี่ย
อาจเป็นเพราะความเก็บกดสะสม ความกล้าแสดงออกที่ไม่รู้จักขอบเขต การไม่รู้จักการใช้อำนาจที่มีอยู่ของตนเอง หรืออย่างไร จึงทำให้ต้องระเบิดพลังออกมาอย่างที่เห็นนี้ สภาพสมุดหนังสือการบ้าน แบบฝึกหัดที่เหลืออยู่ กลายเป็นเศษกระดาษไปเลย ไม่รู้เพราะอะไร ทางหนึ่งรู้สึกว่าอาจเป็นเพราะเราที่มองความรุนแรงให้ หรือเป็นเพราะพฤติกรรมที่เก็บสะสมไว้ หรือความไม่แกรงใจที่เกิดขึ้นกับคนทั่วไป สำหรับเราเองไม่มีปัญหาแต่สำหรับคนอื่นแล้ว พร้อมระเบิดได้ทุกเมื่อ เห็นทีต้องปรับท่าที และหาทางลดช่องว่างระหว่างพ่อ กับลูกให้น้อยลงแล้ว เพราะเหตุการณ์ดูวิกฤตขึ้นทุกขณะ สำหรับลูกรักในอนาคต อีกหน่อยหากผ่านมาเจอบทความนี้ พ่อเองก็อยากให้เจ้ารู้ว่าพ่อ และแม่ พยายามที่จะให้เจ้าเติบโตเป็นคนดี เป็นกำลังของสังคม และรักเจ้าเสมอ แม้ก้าวที่เจ้าเดินนี้อาจรุนแรงและผิดพลั้ง แต่เจ้าก็ต้องเริ่มใหม่ได้เสมอ วันนี้พ่อไปที่โรงเรียน คุณครูก็บอกว่าไม่ได้มีปัญหาอะไร เพียงแต่เจ้าอารมณ์ร้ายไปเท่านั้น ปรับตัวซะใหม่เน้อลูก รัก
จากประสบการณ์ที่ได้สอนคนทำให้รู้ว่าต้องสอนตัวเองให้มาก ๆ เรื่องลูกเป็นเรื่องใหญ่ บางครั้งเหตุผลก็ไม่สำคัญเท่ากับความรู้สึก คิดไปก็เหมือนกับคำที่ชาวคริสฯ ได้พูดไว้ก่อนแต่งงานว่า ”หากความรักเกิดปัญหาถึงที่สุด จงอย่างใช้เหตุผลนำทาง จงใช้หัวใจนำทาง”
