

ความรักคือ อะไร
ในความคิดของ ดิฉันคิดว่า ความรัก ก็คือ การที่เราเป็นคนที่มีจิตใจที่บริสุทธิ์ และ อยากเห็นใคร ๆ มีความสุข มีแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นใคร ๆ ถ้าเราเป็นคนที่มีจิตใจที่บริสุทธิ์แล้ว เราก็จะเกิดมีจิตใจที่เมตตากรุณา มีความรักให้กับสรรพสิ่งทั้งหลายทั้งปวง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการที่จะทำให้ใคร ๆ เขามีความสุขได้ จะต้องเริ่มจากตัวเราเองเสียก่อน การสร้างความสุขง่าย ๆ ก็คือ เริ่มต้นจากการมีความรัก ความที่ดีจะต้องเริ่มต้นที่ตัวเราเอง เราจะต้องมีความรักให้กับตนเอง ทำตนเองให้เป็นสุข ทำตนเองให้มีจิตใจที่บริสุทธิ์ แล้วนำความสุข ความบริสุทธิ์ที่ไปสร้างกับบุคคลรอบ ๆ ตัวเรา เริ่มตั้งแต่ พ่อ แม่ พี่น้อง ลูก หลาน หรือผู้ที่อยู่รอบตัวเรามีความสุข เมื่อเราทำให้เขาเหล่านั้นมีความสุขแล้ว เราก็นำความสุขจากตัวเราและคนเหล่านั้นไปเผยแพร่ให้กับคนอื่้น และชักนำ ชักชวนให้คนอื่นสร้างความรัก ความสงบสุึขให้กับคนรอบ ๆ ข้างอีกทีหนึ่ง เห็นไหมค่ะว่า ความรักในความคิดของดิฉัน ดิฉันถือว่า เป็นรักที่บริสุทธิ์ และสิ่งที่สำคัญที่สุด คนเราจะมีความสุขได้จะต้องมีความรักให้กันและกัน และความรักนั้นจะต้องเป็นรักที่บริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน แต่ในสังคมปัจจุบันแล้ว ความรักที่กำลังเจริญเติบโตในโลกปัจจุบันในโลกของเทคโนโลยีเป็นความรักที่ไม่บริสุทธิ์ เป็นรักที่จอมปลอม เป็นรักที่เห็นแก่ตัว เห็๋นแก่ได้ ไม่มีจิตใจช่วยเหลือใคร รักนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นรักอันตราย ซึ่งจะสร้างให้คนเราเห็นแก่ตัวมาก ๆ โดยเฉพาะคนบางคน นึกจะรักใครก็รักโดยไม่ทบทวนความรักให้ดีเสียก่อนเช่น ไปรักคนอื่น เขามีพันธหรือไม่ เมื่อตนรักก็จะต้องเอารักนั้นมาเป็นของตนให้ได้ ซึ่ีงใน ปัจจุบันจึงทำให้ความรักในทุกวันนี้เป็นรักที่เต็มราคะ รักแบบไฟสุ่มทรวง จากความรักที่ขาวบริสุทธิ์ทำให้กลายเป็นความรักสีดำเมื่อใดที่มีความรักเป็นสีดำเมื่อนั้นก็จะทำให้ชีวิตของตนมีแต่ความมัวหมอง หมกมุ่น หลงในสิ่งที่ผิด รักในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เมื่อรักแล้วจะทำทุกวิถีทางที่จะให้ได้ในสิ่งที่ตนรักนั้นมาเป็นของตนให้ได้ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันผิด การที่มีรักแบบนี้ รักเพียงชั่วครูชั่วยาม การที่เราไม่ทำความเข้าใจในความรักให้ดี มันก็เลยทำให้ความรักกลายเป็นสิ่งที่เรียกได้ว่า รักแบบไฟสุ่มทรวง หรือรักที่เรียกว่ารักราคะ คือ ไม่ทำให้ตัวเองมีคุณค่า แต่กลับทำให้ตนเองนั่นมีราคี บางคนมีความรักโดยไม่ได้คำนึงถึงความถูกต้องชั่วดี เมื่อมีความรักให้กับใครก็จะต้องให้ได้ความรักนั้นมาถึงแม้นมันจะเป็นรักที่ผิด รักที่มากในตัณหา ถ้าเราปล่อยให้ความรักที่เต็มไปด้วยตัณหา มาครอบงำในชีวิตของเรามันก็จะทำให้ชีวิตเราไม่มีความสุข ฉะนั้นถ้าเราทำความเข้าใจกับความรักให้ดี จะทำให้ชีวิตของเรามีความสุขที่สุด
รักอะไรก็รักเถิด สุดประเสริฐรักใด ๆ ในสิ่งหล้า
ถ้ารักนี้มีจิต มีเมตตา รักจะปรารถนาทุกทิวาราตรี
แต่เมื่อใดมีรักที่สุ่มอก เหมือนนรกอยู่ในใจไฟเต็มปรี่
รักอะไรไหนจะเท่าเรารักชีวี สมฤดีมีคุณค่าทุกเวลาเอ๋ย