ความรู้สึกในการบริจาคโลหิต

  การบริจาคเลือดในครั้งนี้เป็นครั้งแรกของดิฉัน ดิฉันรู้สึกกลัวมาก  กลัวเลือดของดิฉันจะให้บริจาคไม่ได้ เพราะดิฉันเป็นโรคภูมิแพ้มีคนบอกว่าดิฉันมีโอกาสที่จะเลือดลอย  ดิฉันจึงหาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตและเจ้าหน้าที่ที่มาให้บริจาค พี่เขาก็บอกว่า ไม่เป็นไรสามารถที่จะบริจาคได้ทำให้ดิฉันรู้สึกโล่งใจ

  ดิฉันพักผ่อนมา 7 ชั่วโมงก่อนจะมาบริจาคเลือดทานอาหารเช้ามาเรียบร้อยแต่ดิฉันทานน้ำไม่เยอะเท่าไหร่พอดิฉันมาถึงคณะศึกษาศาสตร์มาพร้อมกับเพื่อนๆที่อยู่สาขาเดียวกันที่ตั้งใจจะมาบริจาคเลือดทุกคนมีสีหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ดิฉันเริ่มทำประวัติการบริจาคเลือด กรอกข้อมูลให้ครบ ชั่งน้ำหนัก วัดความดันเลือด พอถึงคิวที่จะตรวจหากรุ๊ฟเลือดทุกคนต่างรู้สึกกลัวๆ ดิฉันเป็นคนนึงที่เป็นคนกลัวเข็มมาตั้งแต่ไหนแต่ไรพอตรวจเสร็จเจ้าหน้าที่บอกว่าดิฉันมีกรุ๊ฟเลือด AB ให้สมุดบันทึกการบริจาค เข็มผู้บริจาค  พร้อมตะกร้าใส่ถุงเลือดมา ดิฉันได้กินน้ำหวานรอก่อนบริจาค ทุกคนต่างรอคิวขึ้นเตียงบริจาคพี่ๆ เจ้าหน้าที่ทุกคนใจดี พร้อมให้การบริการด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม ดิฉันเป็นคนแรกในกลุ่มเพื่อนที่มาด้วยกันเข้าไปบริจาคเลือด ความรู้สึกตอนอยู่บนเตียงบริจาค ดิฉันกลัวมากแทบไม่กล้ามองเข็มที่พี่เจ้าหน้าที่เจาะเลย ดิฉันนั่งกำลูกบอลเพื่อให้เลือดไหลเร็วขึ้น เลือดของดิฉันไหลช้าทั้งที่เข้าไปก่อนเพื่อนแต่ออกมาหลังเพื่อน อาจจะเป็นเพราะดิฉันทานน้ำน้อยก่อนจะมาบริจาค  เพื่อนๆและเจ้าหน้าที่ต่างให้กำลังใจ พอดิฉันให้บริจาคเลือดจนเต็มถุงเพื่อนก็ต่างมาดูแล พี่เจ้าหน้าที่ได้ให้ยาบำรุงเลือด นม น้ำ และผ้าขนหนูมาเป็นของที่ระลึก

  การบริจาคเลือดในครั้งนี้ ดิฉันมีความรู้สึกมีความสุขมากๆที่ได้เป็นผู้ให้ ช่วงที่ดิฉันและเพื่อนๆมาบริจาคทางสภากาชาดวอนให้คนไปบริจาคเลือด เพราะเลือดในคลังเหลือน้อยมาก ถ้ามีโอกาสดิฉันจะไปบริจาคอีก ความรู้สึกในการบริจาคในครั้งนี้จะไม่มีวันลืม รู้สึกอิ่มบุญ อิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก ค่ะ^^