วัตถุตอบสนอง (Response Object)

วัตถุตอบสนอง (Response Object) วัตถุตอบสนองเกี่ยวพันกับอะไรที่มาจากผู้พาเพลินลูกค้าถึงผู้ส่ง แต่วัตถุตอบสนองยึดถือสารสนเทศที่ส่งตรงข้ามอย่างจริงจังจากผู้ส่งไปยังผู้พาเพลินลูกค้า วัตถุตอบสนอง สามารถส่งขนมหวานไปยังคอมพิวเตอร์ลูกค้า เสมือนการจัดเก็บ ด้วยการเขียนรหัส ดังนี้

<% response.cookies(“independentcookie”)=25^th of December”%>

วัตถุตอบสนองนี้สามารถเปลี่ยนค่าขนมหวานที่มีอยู่แล้วในคอมพิวเตอร์ลูกค้า เพิ่ม อาณาจักร เส้นทาง และความมั่นคงทรัพย์สินของขนมหวานไปยังทางเข้าออกผู้ส่ง จำกัด ตั้งวันหมดอายุ และเวลาของขนมหวาน นี่เป็นตัวอย่างบางประการ

<% response.cookies(“independentcookie”).expires=#12/31/2002#%>

<% response.cookies(“independentcookie”).domain=/www.what.edu/”%>

<% response.cookies(“independentcookie”).path=”/shopping.htm”%>

<% response.cookies(“independentcookie”).secure=True%>

วัตถุตอบสนองรองรับทรัพย์สินและวิธีการด้วย ทรัพย์สินเป็นเป้าหมายหรือต้องการให้วัตถุทำอะไร รวมถึงตัวกั้นกลาง (Buffer) สิ้นสุด (Expires) สิ้นสุดสัมบูรณ์ (Expires Absolute) แบบเนื้อหา (Content Type) และสถานภาพ (Status) วิธีการกัมมันต์ หรือต้องการให้วัตถุมีลักษณะเป็นอย่างไร เขียนหุ้มห่อ (involve write) เขียนฐานสอง (Binary Write) กลับทิศทาง (Redirect) กระจ่างชัด (Clear) รีบบิน (Flush) และจบสิ้น (End) ทรัพย์สินกั้นกลาง กระจ่างชัด รีบบิน และจบสิ้นเป็นวิธีการยึดถือข้อมูลถูกส่งไปยังผู้พาเพลินลูกค้า ตัวอย่างเมื่อตัวกั้นกลางถูกตั้งเป็นจริง

<% reponse Buffer=Ture%>

ผู้ส่งจะไม่ส่งการตอบสนองจนกว่ากระบวนการของบทผู้ส่งบนหน้าปัจจุบันทั้งหมดจบสิ้น หรือจนกว่าวิธีการรีบบินจบสิ้นถูกเรียกใช้ การเขียนและการเขียนฐานสองเป็นวิธีที่ใช้แทรกสารสนเทศลงในหน้าที่ถูกส่งกลับไปยังผู้พาเพลินลูกค้า ตัวอย่างชื่อนักเรียน ไม่สามารถค้นพบในฐานข้อมูล จากการเริ่มต้น (.bof) ถึงจุดจบ (.eof) ของบัญชีรายชื่อ สามารถใช้แทรกสารสนเทศลงในหน้าด้วยวิธีการเขียนโดยใช้รหัสนี้

set rsTitleList=my Connection.Execute (sqlString)

if (rsTitleList.bof) and (rsTitleList.eof) then

response.write(“Sorry ! Student name was not found !”)

else

วิธีการอื่นที่มีประโยชน์ของวัตถุตอบสนองคือ กลับทิศทาง เมื่อผู้เยี่ยมเยียนลงภาระหน้าที่มีรหัสกลับทิศทาง วิธีการนี้สามารถกลับทิศทางเรียงตามตัวอักษร ผู้เยี่ยมเยียนใย ไปยังหน้าสลับรอง ตัวอย่างสำหรับใยสถิต ที่ต้องการชื่อผู้ใช้และคำผ่านบังคับใช้เข้าออกหน้าแน่นอน สามารถใช้รหัสเพื่อกลับทิศทางผู้เยี่ยมเยียน ไปยังหน้าบันทึกรายการ ถ้าผู้เยี่ยมเยียนไม่บันทึก ดังนี้

if Is Empty Session (“User Name”) then

response.redirect (HTTP://www.what.edu/logon.asp)

else shownormal page

end if

วัตถุผู้ส่ง (Server Object) ใช้เกือบทั้งหมดในไฟล์ ASP เพื่อสร้างความรวดเร็วหรือต่อถึงชิ้นส่วนอุปกรณ์ภายนอก วิธีการที่เป็นประโยชน์สูงสุดของวัตถุผู้ส่ง คือ วัตถุสร้างสรรค์ (Create Object) ตัวอย่างเพื่อเพิ่มขีดความสามรถให้หน้า ASP ต่อเข้ากับฐานข้อมูล (เช่นไมโครซอฟต์ แอคเซส ผู้ส่ง SQL หรือ ออราเคิล) สามารถใชวิธีการวัตถุสร้างสรรค์ ด้วยการเขียนรหัส ลงในหน้า ดังนี้

set connection=Server.CreateObject(“ADODB.connection”)

วัตถุผู้ส่งรองรับทรัพย์สินเพียงอย่างเดียว บทเวลานอก (Script Time out) ที่หาจำนวนสูงสุดในหน่วยวีนาที ไฟล์ ASP ทำงานได้อย่างสมบูรณ์ด้วยรหัส

<%Server Script Timeout=60%>

ในไฟล์ ASP หน้าใยต้องวิ่ง 60 วินาที หรือจะบอกเวลา

วัตถุช่วงเวลา (Session Object) กระบวนการเยี่ยมเยียนใยของผู้ใช้ผ่านหน้าใยหรือเรียกว่า ช่วงเวลา ผู้ส่งใยสร้างวัตถุช่วงเวลาอัตโนมัติ เมื่อผู้ใช้ยังไม่มีช่วงเวลาของการร้องขอประยุกต์ การประยุกต์ ASP ในคำกลับกันเมื่อผู้เยี่ยมเยียนรายใหม่เข้าถึงหน้าประยุกต์ วัตถุช่วงเวลาจะเก็บสารสนเทศผันแปร หรือข้อมูลเกี่ยวกับผู้เยี่ยมเยียนช่วงเวลาผู้ส่งใย และขีดความสามารถนี้ประยุกต์ เพื่อเก็บรักษาวิถีของผู้เยี่ยมเยียนนานเท่าที่ช่วงเวลาผู้ใช้กัมมันต์ ที่เก็บผันแปรด้วยวัตถุช่วงเวลาที่มีอยู่ หากมีการประยุกต์มากกว่าหนึ่งอย่างใช้งาน การพาเพลินใยทั่วไปมีนิสัยที่นำไปพิจารณา เช่น อาจจะพาเพลินเป็นครั้งแรก ไปยังใยสถิตหนึ่ง แล้วคิดที่จะเยี่ยมเยียนใยสถิตอันอื่น หลังจากนั้นชั่วขณะ เมื่อตัดสินใจกลับสู่ใยสถิตแรก สามารถเข้าออกได้โดยไม่ต้อง บันทึกรายการอีก ถ้ารหัสต่อไปนี้ใช้ในการประยุกต์

If Session (“auth”)=true then

Response.redirect”myaccount.asp”

Else

End if

วัตถุประยุกต์ (Application Object) จุดประสงค์ของวัตถุประยุกต์เป็นการเก็บ และแบ่งปันสารสนเทศที่มีอยู่ในช่วงเวลาชีวิตของการประยุกต์ ASP จำนวนสารสนเทศทั้งหมดในการประยุกต์ ASP ถูกพบในกลุ่มของหน้าใยที่เกี่ยวพันกันและกัน ในบัญชีรายชื่อเสมือน เช่นเดียวกับการประยุกต์เที่ยวซื้อบนสาย แสดงในรูป วัตถุประยุกต์ที่ถูกสร้างที่ผู้ส่งใย เมื่อสร้างบัญชีรายการเสมือนสำหรับการประยุกต์ ดังเช่น ถ้าเป็นเจ้าภาพลูกค้า/ผู้ส่งประยุกต์บนไมโครซอฟต์อินเตอร์เน็ต (ส่งสารสนเทศ (IIS) เปิดกรอบจัดการ IIS และสร้างบัญชีรายชื่อเสมือนสำหรับการประยุกต์โดยเลือกคุณสมบัติ วัตถุประยุกต์บรรจุคุณสมบัติของเนื้อความและการเก็บวัตถุสถิต (Static Object) วิธีการล็อค และปลดล็อค การเปิดเริ่มต้นและจบสิ้น ตัวอย่าง เมื่อการประยุกต์ ASP เริ่มต้น เหตุการณ์เปิดเริ่มต้นเกิดขึ้น เมื่อการประยุกต์สิ้นสุด เหตุการณ์จบสิ้นเกิดขึ้น

วัตถุข้อมูลกัมมันต์เอ็กซ์ (ActiveX Data Objects: ADOs) ADOs จัดเตรียมกลไกสำหรับฐานใยลูกค้า/ผู้ส่งประยุกต์ เพื่อเข้าออกฐานข้อมูลต่างๆ ADOs ออกแบบให้เชื่อมโยงด้วยฐานข้อมูลสัมพันธ์ ผ่านการต่อฐานข้อมูลเปิด (Open Database Connectivity : ODBC) สามารถสร้างฐานใยลูกค้า/ผู้ส่งประยุกต์ด้วยฐานข้อมูลใดใด สำหรับตัวขับเคลื่อน ODBC ที่มีให้ ADOs รวมถึงสามวัตถุ การต่อเชื่อม ชุดบันทึก และคำสั่ง

วัตถุต่อเชื่อม (Connection Object) มีขีดความสามารถให้ฐานใยลูกค้า/ผู้ส่งประยุกต์ต่อเชื่อมใยอย่างกัมมันต์กับฐานข้อมูลผ่าน ADOs สามารถเขียนรหัสไฟล์ ASP สร้างวัตถุต่อเชื่อม และโยงใยไปยังฐานข้อมูลที่มี DSN ดังนี้

Set conn=Server.Create Object(“ADODB.Connection”)

Conn.open”DSN”.”Username”.”Password”)

รหัสบ่งชี้ชุดของคำกุญแจที่ถูกสร้างด้วยวัตถุชื่อผันแปรต่างๆ conn หรือ การต่อของฉัน (My connection) ถูกตั้งให้เป็นชั้นของการต่อเชื่อมของชิ้นส่วนผู้ส่ง ADODB เมื่อวิธีเปิด conn ถูกใช้เปิดฐานข้อมูลด้วยสามเครื่องบ่งชี้ เครื่องบ่งชี้แรกเป็น DSN ที่ได้สร้างขึ้นในคอมพิวเตอร์ผู้ส่งของผู้อำนวยการ ODBC สำหรับฐานข้อมูล เรื่องบ่งชี้ตัวที่สองและสาม สำหรับชื่อผู้ใช้ และคำผ่าน ที่สร้างขึ้นสำหรับการเชื่อมต่อ ตัวอย่าง ลูกค้าประจำในไฟล์ .asp ที่สร้างชั้นบรรจุรหัส

<%Set conn=Server.CreateObject (“ADODB.Connection”) conn.open.”customers”.”student”.”12355”%>

หากสังเกตตัวบ่งชี้ที่สองและสาม ไม่จำเป็นสำหรับไมโครซอฟต์ PWS และ แอกเซส แต่สำคัญสำหรับ IIS แลผู้ส่ง SQL

วัตถุชุดบันทึก (Recordset Object) มีขีดความสามรถให้ฐานใยลูกค้า/ผู้ส่งประยุกต์ ได้รับข้อมูลที่เป็นผลลัพธ์ ของการทำงานคำถาม SQL หรือข้อกำหนดในตารางฐานข้อมูล วัตถุชุดบันทึกประกอบด้วยสามส่วน การเริ่มต้นไฟล์ (.bof) การบันทึก และการสิ้นสุดไฟล์ (.eof) ประโยคทั้งสามที่ถูกใช้ในวัตถุชุดบันทึกดังนี้

<% set rsTitleList=Server.Create Object(“ADODB.Recordset”)%>

<% if (rsTitleList.bof) and (rsTitleList.eof) then

response.writr(“No data !”)

else %> <!-Get the data->

<% do while not rsTitleList.eof

rsTitleList.MoveNext

loop %>

ประโยคแรกใช้สร้างวัตถุชุดบันทึก ประโยคที่สอง ถ้า....แล้ว อื่นใด หมายถึง ถ้าการบันทึกไม่สามารถค้นพบ จากจุดเริ่มต้นจนจบสิ้นไฟล์ แล้วเขียน ไม่มีข้อมูล หรือ อื่นใด ได้รับข้อมูล ประโยคที่สามหมายถึงได้รับข้อมูลจนถึงจบสิ้นไฟล์ โดยเคลื่อนที่จากการบันทึกหนึ่งไปยังบันทึกต่อไป จนครบรอบ

วัตถุคำสั่ง (Command Object) ถูกใช้ให้ได้รับบันทึกจากฐานข้อมูลการตั้งคำถาม SQL หรือจักการข้อมูลโดยตรง ตัวอย่าง สามารถสร้าง วัตถุคำสั่งทำคำถามโดยใช้รหัส ดังนี้

set Cmd=Server. CreateObject (“ADODB”)

Cmd.Execute Records Affected

สามารถใช้วัตถุเชื่อมโยงทำคำถาม SQL โดยใช้รหัส ดังนี้

<% set rsTitleList= my Connection.Execute (sqlString)%>

แหล่งรหัสต่อไปนี้ แสดงถึง วัตถุเหล่านี้ใช้ในไฟล์ ASP อย่างไร เพื่อจะได้รับสารสนเทศ คำสังของลูกค้าประจำ จากฐานข้อมูล แสดงให้เห็นถึงไฟล์ ASP ถูกสร้างขันด้วย HTML และ บทVB คำ dim ถูกใช้สำหรับการขึ้นต้นของบท เพื่อแจ้งตัวแปรก่อนใช้งาน ดังนี้

<html> <head> <title> Customer_Order_Information</title>

<head>

<body>

<center><h2> Customer Order Information</h2>

<br>

dim my Connection

dim rsTitleList

dim connectString

dim sqlString

connectString=”DSN=shopping”

set my Connection=Server.CreateObject(“ADODB.Connection”)

set rsTitleList= Server.CreateObject(“ADODB.REcordset”)

my Connection.open connectString

sqlString=”Select*from Buyer”

set rsTitleList= my Connection.Execute (sqlString)

if ( rsTitleList.bof) and (rsTitleList.eof) then

response.write(“No Order Information!”)

else

< !-Begin column header row->

<tr>

< font style=”Arial narrow” color=#ffffff” size=2>

First Name </font> </td>

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน